Ga naar inhoud
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble

IvoVWS

Members
  • Aantal items

    1.791
  • Registratiedatum

  • Laatst bezocht

Contact Methods

Profile Information

  • Locatie
    Groot Hertogdom Dystopia
  • Interesses
    AAA MOEIER!
  • Geslacht
    Mannelijk
  • Beroep
    Fluit flieren.

Recente bezoekers van dit profiel

1.467 profielweergaven
  1. Die heb ik gezien maar lang, làààng geleden en ik herinner me er niet zoveel meer van. Ja, dat ik de Hannibal van Hopkins beter vond maar voor de rest... Misschien nog eens herbekijken nu "Silence of the Lambs" nog vers in het geheugen zit.
  2. IvoVWS

    Leuke Dingen

    't Is omdat ik niet halvelings gestopt ben met strips* dat ik het niet geweldig vind om aandacht te krijgen. (* Wel, de motivatie is weg en het merendeel van de tijd was ik bezig met mijn boel aan de man te brengen, iets wat me eigenlijk totaal niet ligt)
  3. "The Silence of the Lambs" Tja, wat kan je er nog over zeggen? Voor mij is het bijna de perfecte film. De vertolkingen van Jodie Foster en Anthony Hopkins zijn fenomenaal goed. De fotografie is sober maar delivers op de belangrijkste momenten. Zoals de ontsnapping van Hannibel Lecter. Hoe geweldig blijft-ie wel niet. Naar moderne normen is het misschien heel traag maar samen met het weergaloze acteerwerk van Hopkins krijgt dit een enge, bevreemdende sfeer. Vanavond was het misschien de dertigste keer dat ik de film zag maar ik heb ze met veel plezier en in spanning uitgekeken en er waren zelfs een paar momenten dat ik details opmerkte die me nooit eerder opgevallen waren. Machtige film en zelfs meer. De laatste tijd volg ik filmrecensenten The Critical Drinker en Filmento op YouTube en zij jagen zich nogal op over films die te hard proberen om een vrouwelijk hoofdpersonage door de strot van de kijkers te duwen. Voorbeelden? De nieuwe "Charlie's Angels", "The Last Jedi" en "Captain Marvel". Van dat lijstje heb ik alleen "The Last Jedi" gezien en ik heb Rey altijd een slecht geschreven personage gevonden. Het enige dat Rey definieert als vrouw is het gebruik van de voornaamwoorden in het script. Voor de rest is het gewoon een vent. Of zelfs nog erger, een karikatuur van een vent. Alsook, ik ben geen fan van Star Wars. Maar het erge is dat waar die drie films faalden, "The Silence of the Lambs" slaagt. Clarice Starling is een sterk vrouwelijk personage maar geen action figure. Ze is geen zeurderig personages dat wat komt zeiken over wat vrouwen allemaal wel niet kunnen maar demonstreert het op haar eigen manier op een geloofwaardige manier. Ze zwoegt en zweet en gebruikt haar beste wapen, haar koppie. Ze is een voorbeeld zonder dat het geforceerd overkomt. En het publiek leeft met haar mee. Misschien is het de wodka-campari van eerder maar ik vind het triestig dat een klassieker uit 1991 films in 2020 het nakijken moet geven als het gaat over protagonistes. Een heldin. Het kan, het publiek staat er open voor maar laat de schrijvers hun werk doen en niet het marketingteam of, nog erger, Twitter.
  4. "Your Name" Hoge verwachtingen van deze anime en deels werden ze ingelost. De animatie is van de mooiste die ik in lange tijd gezien heb en het verhaal vond ik ook heel erg goed. Gelaagd, complex en zelfs poëtisch op een manier. Het was jammer genoeg teveel verhaal voor te weinig pellicule. Verder heb ik ook nog maar weinig met de nogal typisch Japanse manier waarop het verhaal verhaal verteld werd. Daardoor had ik steeds gevoel dat het tempo van de film zowel te laag als te hoog was. Misschien had ik 10 jaar geleden of zo dit een briljante film gevonden toen ik veel ontvankelijker was voor dit soort films maar goed, mensen veranderen en daar hoort nu eenmaal bij sommige dingen je gewoon minder aanspreken dan vroeger. Ik bedoel, wie heeft hier in zijn tienerjaren geen Cypress Hill-periode gehad en rondgelopen met een belachelijk hoedje? Het kan ook zijn dat ik te lang alleen thuis zit en dat ik deze film toch nog geweldig ga vinden na een paar pinten aan de toog en een toeter vol jonko in de tuin. Misschien is dat nog eens een idee om het einde van de lockdown te vieren...
  5. Dus na seizoen twee kan ik weer uitkijken naar iets anders om te kijken? Hè, verdorie. OT Samen met ZusVWS begonnen aan "Unorthodox" en we zijn heel erg onder de indruk! Sterk gespeeld en met weinig middelen toch een spannende en interessante minireeks gemaakt. We zijn wel nog maar drie afleveringen ver.
  6. Rijkelijk laat begonnen aan "La Case de Papel". 't Is nog te vroeg om er een oordeel over te vellen maar tot nu heeft de reeks alles om te boeien.
  7. Inderdaad! Platenhoes >>>>> boekske van de CD.
  8. Hopelijk maar tot oktober want dan zou ik graag Mayhem en Mortiis zien in Hasselt.
  9. Vinyl! De eerste van Body Count had ik niet meer op een fysiek formaat toen ik besloot al mijn cassettes weg te gooien. Ook gekocht, "We're only in it for the Money" van Frank Zappa & The Mothers, alleen al voor de titel. Een hoop DVD's en Blu-ray's besteld via Amazon en vandaag in de Fnac een koopje gedaan, "The Shining" en "A Clockwork Orange" voor 10 euro. En ten slotte nog wat boeken gekocht; "In het Spoor van Peter de Grote", een reisverslag over de reis van tsaar Peter de Grote (duh) door Europa, de verzamelde verhalen van La Fontaine en een klein naslagwerkje over gebruikte symbolen in de kunst. En enige tijd geleden gekocht via Steam; Morrowind, het spel en de soundtrack.
  10. X-Files. Telkens als iemand begint over Twin Peaks, zie ik deze scène uit The Simpsons voor mij. De laatste discussie op het stuk Internet waar ik te vaak vertoef; Natalia Poklonskaya, de Elsa uit de Doema of liever het Noord-Koreaans wafelmeisje Kim Yo Jong?
  11. Hard bass heb ik altijd omschreven als een combinatie van gabber en carnaval met een extra chromosoom. En dan zie je dit voorbij komen op YouTube...
  12. IvoVWS

    YouTube

    Kubrick en Tarkovsky, zij aan zij... Een mooie clip die volgens mij heel mooi de invloed van Tarkovsky op Kubrick toont. Ik heb wel wat moeilijk met de reacties op YouTube. Deze zegt niets over wie de betere filmmaker was maar wel over wie de beste fotografie en dan is de winnaar de USSR. Elders heb ik Tarkovsky zijn stijl beschreven als "Botticelli maar dan op pellicule". Alleen zijn zijn films te traag en te minimaal om nog echt een impact te maken. Daarentegen zijn de beste films van Kubrick zoals "The Shining" nog heel erg te pruimen en ben ik meer geneigd om hem als de betere regisseur aan te duien.
  13. "Marathon Man" vs "Guns Akimbo" Filmavond in CasaVWS! In de ene hoek hebben we een ouwe kraker en in de andere jong, hyperkinetisch veulen. De ouwe kraker is "Marathon Man" en het is een vakkundig gemaakte film met een paar geweldige stukken (bij de Joodse diamantairs) en puike acteerprestaties. Alleen is sinds 1976 de wereld erg veel veranderd en de film zit nog te erg vast in de Zeitgeist van toen. Overserieus en traag. "Guns Akimbo" is daarentegen pulp aan een verschroeiend heet tempo. Elevator pitches komen niet veel lomper dan hier (Edward Scissorhands maar met pistolen) en het geweld is uitzinnig en kleurrijk en brutaal. Waar het in "Marathon Man" gestileerd en sober te werk ging, slaat "Guns Akimbo" drie blikken Redbull achterover, laat de broek zakken en begint in het rond te springen. "Marathon Man" heeft serieuze acteurs, "Guns Akimbo" een Brits kindersterretje dat niet altijd erin slaagt om zijn accent te verbergen. In 1976 moest alles zeer gericht en zorgvuldig gebeuren, in 2019 worden inconsistenties en complete willekeur weggelachen met "whateva lol" en zo kan ik even blijven doorgaan. Was "Marathon Man" een slechte film? Bijlange niet. In 1976 was dit wellicht één van de hoogtepunten in de zalen. Alleen is de film niet zo waardig oud geworden. Er is niet mis met de ouwe school en ik heb een zwak voor de branie van de periode maar de film is jammer genoeg net niet sterk genoeg om de tand des tijds te weerstaan. Gaat "Guns Akimbo" waardig oud worden? Waarschijnlijk niet. Daarvoor hangt de film teveel vast aan aan 2019 en de esthetiek van nu. Snel, veel kleuren, veel puberaal cynisme, lichtvoetig thema en zo ver over the top dat je het moet gaan halen met een spaceshuttle. In de toekomst gaat het publiek misschien weer "echte" films vragen met een diep, betekenisvol verhaal (zie "The Joker", "Parasite" enz...) en het verhaal is in "Guns Akimbo" net zo belangrijk als de artikels in "Schwanzgeile Jungfrauen". Dat neemt niet weg dat ik me kostelijk geamuseerd heb. Meer dan eens heb ik gedacht dat dit het soort film was dat "Birds of Prey" en "Suicide Squad" hadden moeten zijn.
  14. "The Maus" De oorlog in voormalig Joegoslavië en de vele conflicten tussen de etnische & religieuze groepen biedt genoeg materiaal voor hele kast vol boeiende journalistiek, wonderlijke documentaires, bijtende satire en spannende doch informatieve films. De Spaans-Duits-Bosnische thriller "The Maus" hoort thuis in de vuilbak naast die kast. Het verhaal rammelt harder dan een Lada op een spoorweg. We hebben hier een vervelend hoofdpersonage dat nauwelijks uitgediept wordt, twee antagonisten die geen enkele motivatie krijgen, een verhaal dat wordt verteld aan de hand van verwarrende flashbacks en bijna letterlijke deus ex machina die de film uit haar lijden komt verlossen. Met de minimalistische setting voelde dit eerder aan als een veredelde amateurfilm dan een professioneel afgewerkt product. De acteurs doen hun best maar zonder ingrediënten kan zelfs de beste kok ter wereld nog geen soep maken. Wegblijven.
×
×
  • Nieuwe aanmaken...