Ga naar inhoud
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble

De gekke striplezer

Members
  • Aantal items

    190
  • Registratiedatum

  • Laatst bezocht

Alles dat geplaatst werd door De gekke striplezer

  1. Het is natuurlijk niets meer dan een grote imagocampagne van Facebook.
  2. Iets dat me enkele jaren geleden heeft geërgerd: Scarlet heeft de voorwaarden van mijn abonnement veranderd. Plotseling kan ik maar een beperkt aantal e-mails versturen binnen een bepaalde tijd. Ik denk dat het maximum 15 berichten in tien minuten is. Dat lijkt veel, tot je een vereniging hebt. Je meot maar een rondzend-mail hebben van 16 personen en je e-mailadres is al geblokkeerd. Met Scarlet redetwisten heeft geen zin. Ze vinden dat ze dat mogen doen. Maar ik heb niet dét product gekocht. Ik heb een ANDER product gekocht. Voor zoiets zouden ze door een consumentenrechtbank moeten worden veroordeeld. De IT geraakt met veel zaken veel te mgeakkeliljk weg.
  3. Tofu, daar wil ik het ook wele ens hebben. Veganisten en vegetariëres eten tofu ipv vlees, omda thet beter is voor het milieu. Dat is waar. Maar tofu is afgeleid van sojabonen. Sojabonen eten zou nog betger zijn. Waarom doen ze dat dan niet? Tofu eten is vegetarisch snobisme.
  4. aarnaast wordt de markt overspoeld door kleine kobaltdelvers die het niet zo nauw nemen met ethische principes. Ook Umicore verwees recent naar die tendens. 60 procent van het wereldwijde kobalt komt uit Congo. Volgens Amnesty International gebeurt een vijfde van de ontginning er met de hand en werken in de artisanale mijnen 40.000 kinderen in ellendige omstandigheden. Volgens Amnesty doen grote gebruikers als Tesla, Panasonic, LG of BMW niet genoeg om dat een halt toe te roepen.
  5. Er is veel nieuws over Facebook tegenwoordig https://www.tijd.be/tech-media/technologie/Facebook-snakt-naar-minder-politiewerk/10122475 Afgeschermde berichten, groepen met vrijwillige moderatoren en verhalen die na 24 uur verdwijnen. Facebook tekent voor zichzelf een toekomst uit waarin het minder vaak politieagent wil spelen. van onze verslaggever in San José, Silicon Valley ‘The future is private’. Het was hét beeld van de eerste dag van F8, de jaarlijkse hoogmis van Facebook in San José, Californië. Topman Mark Zuckerberg stond op het grote podium van het McEnery Convention Center, met de slogan in witte letters achter zich. ‘We hebben nog geen sterke reputatie rond privacy’, erkende hij na een jaar vol privacyschandalen. Hij kreeg het publiek prompt op de hand. Het was meteen duidelijk dat er deze F8 geen al te grote productaankondigingen zullen volgen. Zuckerberg schetste eerder een toekomst waarin Facebook en zijn dochterondernemingen Instagram, WhatsApp en Messenger meer gaan lijken op een knusse, intieme huiskamer in plaats van een lawaaierig marktplein waar iedereen kan meeluisteren. ‘Met de juiste mensen rondom je kan je alles aan.’ De juiste mensen. Niet zoveel mogelijk mensen. Het volgende halfuur schetste Zuckerberg hoe hij dat ziet. Eén: de Facebook-app - met 2,38 miljard gebruikers nog altijd ‘s werelds meest invloedrijke internetdienst - krijgt een totaal nieuw design. In het ‘nieuwe’ Facebook - FB5 in het jargon - staan de groepen in de schijnwerpers. ‘Deel uitmaken van groepen komt in het hart van de Facebook-ervaring, naast het maken van vrienden’, zei Zuckerberg. 1,4 miljard Facebookgebruikers zijn nu al lid van minstens één Facebook-groep, zei het bedrijf in februari. 400 miljoen daarvan noemen hun lidmaatschap van zo’n groep ‘betekenisvol’, veelal omdat er naast een digitaal contact ook offline ontmoetingen zijn. Voor Facebook mag dat gerust meer zijn. Het heeft daar een goede reden voor: Facebook-groepen hebben altijd een vrijwillige ‘administrator’. Die houdt al een oogje op de groep. Meer verkeer naar de groepen betekent meer communicatie waar de beheerders een oogje op houden en het verhoogt de sociale controle. Het verzacht enigszins het ‘politiewerk’ dat Facebook voor zijn rekening moet nemen. De Facebook-nieuwsstroom bleek de afgelopen jaren een broeihaard van haatpraat, fake news, pesterijen en nog meer ongein. Het verplichtte Facebook om fors te investeren in eigen menselijke moderatoren en zelflerende algoritmes die sneller dan het menselijke oog ongewenste berichten ertussenuit halen. Er zijn nog twee andere trends aan de gang die het politiewerk kunnen verlichten. Bij de kwartaalresultaten vorige week bleek al het succes van de Stories, kleine foto- of video-updates die na 24 uur weer verdwijnen. Snapchat vond ze uit, Facebook kopieerde ze in al haar diensten. En ze zijn een wervelend succes. Op zowel Facebook, Instagram als WhatsApp worden ze elke dag door een half miljard mensen gebruikt. Het voordeel van de Stories is dat ze zich, door te verdwijnen, minder lenen tot viraal gaand fake news of haatpraat. Ook bij de berichtendiensten WhatsApp en Messenger is toekijken niet aan de orde. De berichten zijn versleuteld, wat betekent dat Facebook de concrete inhoud niet kan zien. Bij WhatsApp is dat nu al het geval, bij Messenger komt dat eraan. Het ziet wel de metadata - wie wanneer en vanop welke plaats een bericht heeft verstuurd bijvoorbeeld. Het kan daar nog altijd veel uit afleiden, en dat commercialiseren. Maar echt politiewerk kan het daar niet verrichten. Een Facebook waarin iedereen zich terugtrekt in ‘knusse huiskamertjes’ heeft ook zijn risico’s. In het verleden bleek al dat in Myanmar en India fake news en desinformatie vlot verspreid werden via WhatsApp. De dienst moest het aantal chats waarnaar je berichten kan forwarden drastisch verlagen. En de Amerikaanse zakenkrant The Wall Street Journal merkte op dat een Facebook-groep die homeopathische therapieën tegen kanker promoot wel erg prominent opdook in de zoekresultaten voor ‘kanker’. De kans is reëel dat gelijkgezinden met foute gedachten elkaar vinden in knusse groepen. Het volgende hoofdstuk voor Facebook wordt er een van berichtjes, privégroepen en verdwijnende verhalen, vatte Zuckerberg samen. Dat zoiets hand in hand gaat met minder politiewerk voor Facebook zelf, moest de toehoorder zelf uit de speech halen. Facebook is trouwens nog niet verlost van de privacyperikelen. De tweede dag van de conferentie, vandaag, gaat over hoe je een platform als Facebook veilig kan houden, met hulp van menselijke moderatoren en artificiële intelligentie.
  6. Contactloos betalen: is er onderzoek naar het betaalgedrag van mensen met een betaalkaart. Ze gavan aan twee groepen mensen hetzelfde bedrag, maar de ene groep kreeg het als baar geld, en de andere op een kaart. Het volgende bleek: a) wie baar geld kreeg, gaf het minder uit b) wie baar geld kreeg, ´betaalde minder voor wat ze kochten c) wie de waarde op een kaart kreeg, gaf het vlugger uit d) wie de waarde op een kaart kreeg, betaalde meer voor wat ze kochten e) wie baar geld kreeg, vroeg hogere prijzen bij het doorverkopen f) wie baar geld kreeg, kreeg ook hogere prijzen bij het doorverkopen g) wie de waarde op een kaart kreeg, vroeg minder bij het doorverkopen h) wie de waarde op een kaart kreeg, kreeg ook minder bij het doorverkopen Geen wonder dat zoveel winkeliers een voorstander zijn van betalen met de kaart: je bent je geld dan gewoon sneller kwijt. Met contactloos betalen moet je niet eens meer je code onthouden. Het zal dat dus alleen maar erger worden
  7. Vinden jullie ook dat het op het forum zo kalm is tegenwoordig? En zien de leden van FB hetzelfde gebeuren op FB? Het lijkt wel of de mensen al die sociale media beu zijn na al dat gedoe sinds Cambridge Analytica.
  8. Parallel twee integrales uitbrengen van dezelfde reeks vind ik toch wel optimistisch. Dat hadden ze kunnen zien aankomen.
  9. De meeste crowdundings mislukken. Alleen die waar de grote media achter zitten, lukken.
  10. Meer dan 10 euro is zoiets toch niet waard.
  11. Je vergeet dat Australië een heel eind naar het oosten ligt.
  12. da's een beetje hazrd tegenoverf hardcover.
  13. Per reeks is goed. Beperk je niet tot één site. Kies ook niet altijd voor volledige reeksen als die erg lang zijn. Bijv. alles van de Blauwbloezen in één keer willen verkopone is een beejte utopisch.
  14. Facebook heeft gewoon extra privacy omdat al die ontelbare details over privélevens voor adverteerders niet interessant zijn. De privacy die ze nu "geven" is dus eigenlijk camouflage voor een efficiënter databeheer voor FB zelf.
  15. Facebook gaat echt niet ineens aan liefdadigheid doen Hervorming Facebook Mark Zuckerberg bekeert zich tot de privacy. Maar als Zuckerberg kiest voor privacy, is dat niet gratis. AFP | Reuters Mark Zuckerberg wil de privacy verbeteren. Na tal van privacyschandalen kondigde de oprichter van Facebook in een blogpost aan dat privéberichten op WhatsApp, Instagram en Facebook Messenger zullen worden versleuteld. Alleen zender en ontvanger kunnen ze dan nog lezen, niet meer de mensen van zijn bedrijf. Het is alsof de beroemdste slager ter wereld zegt dat hij vegetariër wordt. Deze week beloofde Mark Zuckerberg, na een jaar vol privacyschandalen, dat Facebook een radicaal andere koers kiest. Hij schetste woensdag in een blogpost een nieuwe toekomst voor het door hem opgerichte socialemediabedrijf. ‘Privacy-gerichte’ sociale netwerken gaan het helemaal worden, volgens hem. Zuckerberg kondigde om te beginnen aan dat de berichtendiensten van Facebook, Instagram en Whatsapp beter samen gaan werken. Gebruikers kunnen dan bijvoorbeeld in Facebook Messenger berichten sturen naar iemand in WhatsApp. Op het eerste gezicht weinig bijzonders, maar het grote nieuws is dat die berichten versleuteld zullen zijn. Dat betekent dat ze alleen te lezen zijn door zender en ontvanger; niet door Facebook. En dat is wat Zuckerberg betreft nog maar de eerste stap naar een privacyvriendelijker internet. De aankondiging maakt veel reacties los, van hoopvol tot ronduit cynisch. De grote aandacht voor het plan is niet vreemd: nooit eerder in de geschiedenis kreeg iemand zo’n grote groep mensen bijeen als Mark Zuckerberg. Facebook heeft 2,3 miljard gebruikers, dochterbedrijf Instagram zeker 1 miljard, WhatsApp ruim 1,5 miljard. Het bedrijf is in veel landen de ruggengraat van het sociale web. Het is vitale infrastructuur voor contact, media, politiek. Als Zuckerberg spreekt, luistert de wereld. Beslissingen in Facebooks bestuurskamer hebben grote gevolgen voor de rest van de interneteconomie, die nu vooral draait om het oogsten van zoveel mogelijk privé-data om reclames zo precies mogelijk op afgebakende doelgroepen te kunnen afvuren. ‘Surveillancekapitalisme’, in de terminologie van Harvard-hoogleraar Shoshana Zuboff. Maar is de aankondiging een opzichtige poging om straffen en regelgeving te ontwijken, of is het echt een serieuze breuk met het verdienmodel dat Facebook groot heeft gemaakt? NRC Future Affairs Techredacteur Wouter van Noort over hoe technologie onze samenleving razendsnel verandert. Een huiskamer naast het plein Zuckerberg ziet een toekomst waarin gesloten, versleutelde netwerken bestaan náást de open netwerken die nu de standaard zijn. Dus eigenlijk zegt de slager dat hij óók vegaburgers gaat verkopen. Het plan betekent niet het einde van de tijdlijnen van Facebook en Instagram, waar mensen hun leven delen met honderden, duizenden anderen, en waarbij Facebook gewoon blijft meekijken. De nieuwe optie wordt „een intieme huiskamer naast het publieke plein.” Overigens zijn berichten in WhatsApp al langer versleuteld, en ontstond er vorig jaar een rel omdat de oprichters van WhatsApp Zuckerberg niet vertrouwden dat hij die versleuteling op termijn intact zou laten. Er zijn meer redenen om sceptisch te zijn. Als hij kiest voor privacy, is dat niet gratis. Het bedrijf maakt dik 6 miljard euro winst per kwartaal, en groeit ook nog eens met 39 procent per jaar. Het op maat aanbieden van advertenties met data is de kurk waarop Facebook drijft. Geen liefdadigheidsinstelling Facebook is niet ineens een liefdadigheidsinstelling geworden: hoe wil het gaan verdienen aan zo’n versleutelde berichtendienst? Zuckerberg blijft vaag maar in het gecombineerde systeem (in de media ook wel schertsend Whatstabook genoemd) zitten straks meer mensen dan ooit. Dat is aantrekkelijk voor bedrijven, die staan te trappelen om allerlei diensten zoals klantenservice aan te bieden via bijvoorbeeld WhatsApp. KLM en Coolblue doen dat al. Facebook kan dan commissie vragen. De inhoud van berichten kan Facebook straks niet meer lezen, maar het kan nog altijd veel zogeheten metadata verzamelen: over met wie en waar mensen de dienst gebruiken. Nog steeds handig voor advertenties. die vroeg of laat zullen komen. Het bedrijf kijkt ook goed naar China, waar berichtenapp WeChat is uitgegroeid tot platform voor álles: van games tot OV-chipkaart tot pinpas, een enorme bron van nieuwe data. Vorige week lekten daarnaast plannen uit van Facebook om een eigen cryptovaluta te ontwikkelen voor betalingen in berichtenapps. Zo bezien is het plan geen grootmoedige knieval van Zuckerberg maar een teken dat hij vol inzet op messagingals platform van de toekomst. Niemand kan meegluren En toch: Zuckerberg had ook zijn diensten kunnen samenvoegen zónder versleuteling. Dat hij dat toch doet is dat winst voor privacy, dan kan niemand meer meegluren met die communicatie, ook overheden niet (tenzij zij achterdeurtjes weten in te bouwen). Zuckerberg benadrukt verder het „terugdringen van eeuwigheid”. Berichten en foto’s moeten niet meer voor altijd over het web en Facebooks servers blijven zwerven. Het recht om vergeten te worden zal dan de standaard zijn. De plannen zijn waarschijnlijk een reële verbetering op dat gebied. En het is de vraag of Zuckerberg anders kón. De strenge Europese privacywet AVG kan sinds vorig jaar leiden tot boetes tot wel 4 procent van de wereldwijde jaaromzet, en er lopen inmiddels meerdere onderzoeken. Het Britse parlement vergeleek de leiding van Facebook in februari met ‘digitale gangsters’, wat heel goed een voorbode kan zijn van nieuwe straffen en wetten. Duitse toezichthouders roeren zich ook. Facebook voert momenteel gesprekken met de Amerikaanse handelswaakhond FTC over een mogelijke schikking in een privacyzaak die kan leiden tot een boete van meerdere miljarden euro’s. In Facebooks thuisstaat Californië wordt volgend jaar een nieuwe, veel strengere privacywet van kracht. Al deze zaken hangen als een zwaard van Damokles boven Zuckerberg. De grote vraag is de komende tijd vooral of Facebook echt alle plannen doorvoert, én of consumenten vervolgens kiezen voor privacy. Er is reden om cynisch te zijn: gebruikers kiezen tot nu toe overweldigend voor gemak, niet voor databescherming. En Facebook is in het verleden ronduit onbetrouwbaar en opportunistisch gebleken. Het wilde, regelloze tijdperk van alle data pakken die je pakken kunt, van move fast and break things – dat lijkt zijn langste tijd te hebben gehad. Maar het surveillancekapitalisme geeft zich niet zomaar gewonnen. https://www.nrc.nl/nieuws/2019/03/08/facebook-gaat-echt-niet-ineens-aan-liefdadigheid-doen-a3952608
  16. https://www.nrc.nl/nieuws/2019/02/26/een-snoeiharde-afrekening-met-mark-zuckerberg-a3655393 Een snoeiharde afrekening met Mark Zuckerberg Boekrecensie In het pas verschenen Zucked beschrijft een oud-mentor van Mark Zuckerberg wat er allemaal mis is bij Facebook. De tunnelvisie bij de techmonopolist is een gevaar voor de privacy, de democratie, zelfs voor mensenlevens. Bill Gates kon nogal bot uit de hoek komen, herinnert investeerder Roger McNamee zich in zijn pas uitgekomen boek Zucked . Was hij het ergens niet mee eens, dan riep de Microsoft-baas naar de ongelukkige ondergeschikte: „Dat is het domste wat ik ooit heb gehoord!” Agressief misschien, maar het was volgens Silicon Valley-kenner McNamee ook een uitnodiging om Gates te overtuigen van het tegendeel. Onder Gates heerste bij Microsoft een open debatcultuur, waar ook de hoogste baas niet aan ontkwam. McNamee dist de anekdote op om een punt te maken over die andere Harvard-drop-out die techmiljardair werd: Facebookoprichter en -topman Mark Zuckerberg. Bij Facebook durft nauwelijks iemand Zuckerberg tegen te spreken. „Hij staat op een voetstuk”, schrijft McNamee. Tunnelvisie Iedere bedrijfskundige weet dat organisaties die geen interne tegenspraak faciliteren ten prooi kunnen vallen aan tunnelvisie, en dat is volgens McNamee precies wat er bij Facebook is gebeurd: Zuckerberg en zijn rechterhand Sheryl Sandberg regeren als zonnekoningen over een strak gecentraliseerd bedrijf. Daardoor zijn jarenlang zorgen terzijde geschoven over privacy en de invloed van Facebookproducten op de samenleving. Tot het te laat was en het bedrijf werd bedolven onder schandalen over buitenlandse inmenging bij verkiezingen, nepnieuws met dodelijke gevolgen en datalekken met miljoenen slachtoffers. McNamee laat overtuigend zien hoe de Facebooktop verblind raakte door het eigen succes. „Als je in veertien jaar van nul naar 2,2 miljard gebruikers groeit, ga je vanzelf alle goede dingen die over je gezegd worden geloven”, schrijft hij. Ook Facebookwerknemers wilden de gevolgen van hun producten niet zien, of dachten er simpelweg niet over na. „Blijkbaar hebben ze nooit de mogelijkheid overwogen dat wat ze deden verkeerd was”, merkt McNamee op in een passage over het datamisbruik door Cambridge Analytica, de politieke adviesfirma die met de gestolen data miljoenen Amerikaanse en Britse kiezers beïnvloedde. Snoeiharde afrekening Er verschijnen veel boeken over Facebook, maar wat Zucked boven de rest uit tilt, is dat de auteur het bedrijf van binnenuit kent. Durfinvesteerder McNamee, sinds 1989 actief in Silicon Valley, was een mentor van Zuckerberg in de tweede helft van de jaren nul, toen Facebook zijn eerste stappen zette op de weg naar werelddominantie. Hij adviseerde ‘Zuck’ een reeks miljardenbiedingen op het jonge Facebook af te slaan, investeerde zelf in het bedrijf en schoof in 2007 ex-Google-directeur Sandberg naar voren als Zuckerbergs rechterhand. Met andere woorden: McNamee weet waar hij het over heeft als hij interne aangelegenheden van Facebook beschrijft. En hoewel hij sinds 2010 minder direct contact heeft met werknemers van het bedrijf, heeft hij voor het boek verschillende medewerkers gesproken die hem over de laatste ontwikkelingen hebben bijgepraat – en zijn bangste vermoedens hebben bevestigd over de richting die het bedrijf opgaat. Want laat daar geen misverstand over bestaan: ondanks zijn nauwe betrokkenheid bij het bedrijf schreef McNamee met Zucked een snoeiharde afrekening met Facebook. Een blinde obsessie voor groeicijfers zette het bedrijf op een destructief pad, analyseert McNamee, waardoor de ooit idealistische start-up uitgroeide tot een gevaar voor de democratie, volksgezondheid, privacy en vrije concurrentie. Zucked verhaalt over hoe een mentor het vertrouwen in zijn leerling en diens creatie verliest en vervolgens hun grootste criticus wordt. Desillusie McNamee’s verhaal begint als hij in de eerste maanden van 2016 merkt dat Facebook hem telkens de meest polariserende en soms ronduit krankzinnige berichten over de Amerikaanse presidentskandidaten voorschotelt. Hij begrijpt dat het Facebook-algoritme zo is ontworpen dat gebruikers vaker wordt aangeboden wat woede opwekt dan wat nuanceert en corrigeert. Polariserende berichten leveren meer clicks en reacties op, houden gebruikers – de associatie met drugsgebruikers is ook McNamee niet ontgaan – langer aan hun beeldscherm gekluisterd en leveren zo Facebook meer advertentie-inkomsten op. Hij ziet dat Facebook een bericht van The New York Times niet anders behandelt of presenteert dan een in een nepnieuwsfabriek verzonnen verhaal over Hillary Clinton – en hoe dat gegeven, gezien de immense schaal van het 2,2 miljard gebruikers tellende sociale netwerk, een gevaar vormt voor democratieën over de hele wereld. De echte desillusie volgt als hij zijn zorgen aankaart bij Zuckerberg en Sandberg – bij wie hij denkt nog steeds een voet tussen de deur te hebben – maar keer op keer wordt afgewimpeld. Nadat hij de bekende tech-activist Tristan Harris heeft leren kennen, vallen hem de schellen van de ogen: in het Silicon Valley waar hij zijn fortuin verdiende, wordt technologie ontwikkeld die gericht is op het uitbuiten van menselijke zwakheden, en „is privacy een pion geworden die valt te offeren voor het versnellen van de groei”. Hij besluit dat als Zuckerberg en Sandberg Facebook niet willen veranderen, ze daartoe gedwongen moeten worden. Met Harris begint hij het Center for Humane Technology, een activistische groep voormalig Facebook- en Googlemedewerkers gericht op „het omkeren van de digitale aandachtscrisis”. Digitaal monster Zucked levert scherpe, maar niet altijd nieuwe inzichten op over Silicon Valley. Zo beschrijft McNamee hoe theorieën over digitale manipulatie, bedacht door hoogleraar B. J. Fogg van de Californische Stanford-universiteit, hun weg hebben gevonden naar de producten van Facebook en Google. Fogg leerde zijn studenten hoe je de aandacht van internetgebruikers kan ‘kapen’, waarvoor hij onder meer overredingstechnieken uit de psychologie toepaste, 20ste-eeuwse inzichten van propagandisten en onderzoek naar de verslavende werking van gokmachines. De discipelen van Fogg, die nu bij bedrijven als Google en Facebook werken, gebruiken de inzichten om bezoekers langer op de site te houden, eerder de gewenste aankoop te laten doen of de gebruiksvoorwaarden te laten accepteren. Ze zijn daar heel goed in geworden. McNamee: „Wanneer wij mensen op internetplatforms komen, denken we dat we naar kattenvideo’s en berichten van vrienden kijken in een simpele newsfeed. Wat weinig mensen weten is dat achter die lijst met artikelen een grote en geavanceerde kunstmatige intelligentie schuilgaat.” Een kunstmatige intelligentie die ieder van ons perfect kent en perfect weet te bespelen. Valt nog aan te ontkomen aan het digitale monster? Alleen als we verandering forceren, denkt McNamee. Hij pleit voor praktische oplossingen, zoals een verplichte knop op internetplatforms die personalisatie uitschakelt, zodat gebruikers een neutrale versie van de dienst te zien krijgen en de kans vermindert dat ze eenzijdige informatie krijgen. McNamee stelt ook rigoureuzere maatregelen voor, zoals opbreken van tech-monopolies en internetgebruikers absolute controle geven over hun eigen data. Uiteindelijk gaat het hem om het afdwingen van een cultuurverandering in Silicon Valley: „We kunnen doorgaan als schapen of we kunnen een nieuw model eisen: technologie gericht op de belangen van de mensheid.”
  17. Het is geen humoristische strip, het is een avonturenstrip. Ik vond het best wel goed, en ik ken de dj helemaal niet. Ik ken trouwens geen enkele dj. Ik ken alleen maar halve gares die 250 euro uitgeven aan een mengtafel om tijdens hun verjaardag dj te spelen. Misschien dat ik daardoor zo'n lage dunk heb van dj's. Maar Kid Noize vond ik dus wel goed. Alleen spijtig dat het zo'n lang uitgesponnen verhaal is waarvan het eerste album alleen maar dient om de personages en omstandigheden voor te stellen.
  18. Ik zie geen enkel probleem met die tekstballonnen.
  19. Nu ik toch bezig ben: Het liefst liken we ‘pulpnieuws’ Pulpsites Op Facebook is sensationeel ‘pulpnieuws’ van obscure websites populairder dan nieuws afkomstig van serieuze media. ‘Mensen geboren in Januari (sic), zullen eerder rijk en beroemd worden’. ‘De 18-jarige Tessa heeft een nogal gewaagde foto geplaatst op haar Tinder-profiel’. ‘Edelherten in Oostvaardersplassen worden met bommen afgeslacht!’ Dit soort sensationele berichten, afkomstig van obscure websites, krijgen op Facebook meer likes en reacties dan nieuws van erkende nieuwsmedia als NOS, NU.nl en NRC. Dat concluderen onderzoekers van het Leiden Institute of Advanced Computer Science (LIACS) in samenwerking met het Leidse factcheck-initiatief Nieuwscheckers. De onderzoekers analyseerden meer dan 117.000 berichten op de Facebookpagina’s van zogeheten ‘pulpnieuwssites’ en bekende nieuwsmedia. ‘Pulpnieuws’ definiëren ze als nieuws van lage journalistieke kwaliteit (veel kopiëren van andere bronnen, geen eigen onderzoek, geen factchecking), geproduceerd door onbekende mediamerken (met namen als Trendnieuws, Viraaltjes en Dagelijkse video’s), met sensationele inhoud en clickbait-koppen (zoals: Albert Heijn medewerker krijgt kopstoot en klap van klant. En dan doet hij…). Pulp scoort op Facebook beter dan serieus nieuws. Per post halen pulpnieuwssites gemiddeld 429 likes (nieuwsmedia 363), 165 reacties (versus 80) en ze worden gemiddeld 158 keer gedeeld (tegenover 73 voor de nieuwsmedia). De berichten bereiken miljoenen Nederlanders. Meer dan de helft van de ruim tien miljoen Nederlandse Facebookgebruikers heeft wel eens een post van een pulpnieuwssite op Facebook geliket, gedeeld of becommentarieerd. Om zoveel mogelijk mensen te bereiken worden berichten geselecteerd en ontworpen op basis van maximale verspreidbaarheid. „De sites maken koppen zo prikkelend en sensationeel mogelijk en spelen in op emoties”, zegt onderzoeker Alexander Pleijter. „Het is logisch dat mensen dan sneller op like en share drukken. Berichten van andere nieuwsmedia gaan over serieuzere, minder emotionele onderwerpen, en roepen dus minder interactie op.” Niet per se nepnieuws Pulpnieuws is iets anders dan nepnieuws, omdat het niet verzonnen hoeft te zijn. Toch verschijnt op de sites ook vaak nepnieuws van het type ‘Vrouw bevalt in één keer van elf baby’s ’ of ‘Paardenbloemthee is honderd keer effectiever dan chemotherapie’. Het gevaar is, zegt Pleijter, dat pulpnieuws het serieuze nieuws wegdrukt. „We hebben maar een beperkte tijd om media te gebruiken. Bovendien concurreren de sites op de advertentiemarkt. Daardoor gaat er minder geld naar betrouwbare journalistiek.” De pulpnieuwssites bereiken hun publiek via Facebook, maar verdienen pas geld als mensen doorklikken naar de websites, waar door Google geserveerde advertenties staan. De omvang van de Nederlandse pulpnieuwsindustrie is onbekend. „We kennen de bezoekcijfers niet en weten niet hoeveel de sites opstrijken per getoonde advertentie. Google heeft die informatie wel, want ze weten precies hoeveel geld ze naar de sites overmaken.” Ook is onduidelijk of de sites neplikes hebben gekocht om hun bereik te vergroten. De onderzoekers hebben geen bewijzen voor bots of neplikes gevonden, maar kunnen het gebruik ervan ook niet uitsluiten. Neplikes, per duizend voor een tientje te koop op schimmige websites, worden gekocht omdat Facebookpagina’s met veel volgers en interacties vaker op de tijdlijn van gebruikers terecht komen. https://www.nrc.nl/nieuws/2019/01/24/het-liefst-liken-we-pulpnieuws-a3651593
×
×
  • Nieuwe aanmaken...