Ga naar inhoud
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble
Log in om dit te volgen  
Dr. Benway

Cerebus - Dave Sim

Recommended Posts

Omdat er op dit forum al lang geen aandacht meer is besteed aan Cerebus en de jonge lezertjes :e012:  misschien wel helemaal niet weten waar ik het over heb, heb ik een oude tekst maar weer eens onder het stof vandaan gehaald teneinde Cerebus weer eens in de verdiende belangstelling te brengen.

 

Goed, Cerebus dus. Waar gaat het eigenlijk over? Dat is nog niet zo makkelijk in een paar zinnen te zeggen.

Zoals Dave Sim zelf al eens schreef “Easily the most common (and difficult) question I'm asked about Cerebus is to describe what the book is about. (…) Put as simply as possible, Cerebus is my attempt to document a life for twenty-six years and three hundred issues. Cerebus began in December 1977 and concludes in March 2004 at issue 300, with the death of the title character. It is my attempt to by-pass one of the major faults of comic books (and strips, for that matter); the fact that the characters never age or change and that most attempts at change can be summed up as gimmicks and temporary modifications introduced for the purpose of boosting sales. (...) Cerebus is a six thousand page Shocked story-line, documenting the ups and downs of a single character's life (as well as the lives of those around him). Sometimes the Cerebus story-line is funny. Sometimes it is sad. Sometimes it crawls along month to month with very little happening and sometimes it flies by at breathtaking speed with everything happening at once.”

 

Daarmee heeft hij, wat mij betreft, meteen een aantal zaken benoemd die deze strip zo aantrekkelijk maken. Sim neemt de tijd om een heel leven te vertellen. Op een manier zoals dat in het leven ook echt gaat. Soms volgen de ontwikkelingen elkaar in een razend tempo op en soms gaat alles tergend langzaam. Daarom is Cerebus ook niet in alle verhalen de centrale figuur waar het allemaal om draait. Soms kijkt hij toe en ziet hij de dingen gebeuren zonder dat hij er vat op heeft. Ook dat is het leven.

 

De serie is begonnen als een parodie op Conan de Barbaar. In de eerste verhalen zwerft Cerebus rond als huurling en beleeft hij wat kortdurende niet zo bijster interessante avonturen. De tekeningen zijn in de eerste paar deeltjes ook nog niet zo geweldig. Maar dat wordt snel beter. Net als de verhalen. Er zijn mensen die daarom adviseren om met de tweede TPB te beginnen en de eerste over te slaan maar dat zou ik niet doen. Gewoon in het begin even doorzetten. In het eerste deel worden namelijk een heleboel personages geïntroduceerd die later een belangrijke rol gaan spelen. Zoals “The Roach”, een schizofrene krachtpatser die steeds weer andere superhelden parodieert, Elrod, een persiflage van ridder Elric, Lord Julius zowel qua uiterlijk als gedrag gebaseerd op Groucho Marx en Cerebus' grote liefde Jaka.

Halverwege de eerst TPB vind ik het al erg sterk worden maar vanaf de tweede TPB “High Society” wordt het verhaal echt goed (en als dan halverwege de derde TPB “Church and State” achtergrondtekenaar Gerhard mee gaat werken worden de tekeningen ook nog veel fraaier). Sim schetst naast het leven van Cerebus het politieke en religieuze leven in Estarcion. Zowel de wereldlijke als religieuze macht probeert Cerebus voor hun eigen doel in te zetten maar beide partijen verkijken zich op zijn onberekenbare karakter. Dat levert prachtige verhalen op waarbij Cerebus het schopt tot eerste minister en later zelfs tot paus. Overigens om in beide functies de zaken volledig uit de hand te laten lopen.

 

Aantrekkelijk aan Cerebus is dat je, doordat Sim alle tijd voor zijn verhaal neemt, de personages goed leert kennen en je met ze mee kunt leven.

Sim weet hoe hij een verhaal moet vertellen. Het verhaal van Cerebus’ leven kent allerlei emoties. Er is ruimte voor humor (vooral als the Roach weer eens in de vorm van een andere superheld opduikt en alles vreselijk in de war laat lopen), emotie (vooral als het gaat om Cerebus’ onvermogen om een bevredigende relatie met zijn grote liefde Jaka aan te gaan) en spanning. Er worden allerlei schitterende bijfiguren opgevoerd zoals Cerebus’ schoonmoeder, de prinsen Mick en Keef (Mick Jagger en Keith Richards) en Mrs Thatcher (een soort inquisiteur, gebaseerd op Margareth Thatcher).

 

Verder zijn Sim en Gerhard heel goede tekenaars die bovendien door een soms onconventionele aanpak het verhaal uiterst leesbaar weten te maken. Als Cerebus bijvoorbeeld dronken is moet je als lezer de bladzijden een kwartslag te draaien en ze later helemaal rond laten draaien zodat je bijna hetzelfde ervaart als Cerebus.

 

Ook heel knap is wat Sim met letters en tekstballonnen uithaalt. Alleen daarmee kan hij al een heel scala aan emoties weergeven.

 

Is alles goed aan Cerebus? Nee.
 De experimenten mislukken wat mij betreft ook wel eens. Zo ben ik met name niet zo gecharmeerd van de grote brokken proza die in “Jaka’s Story” en “Reads” het leesritme nogal verstoren. Maar daar staat genoeg tegenover om de serie van harte aanbevelen. Als je eenmaal begint raak je al snel verslaafd.

 

“Cerebus is not a hero, a villain, an anti-hero, or an everyman. He is capable of being each of those and he is most often none of those. He's Cerebus. An aardvark in the world of humans.” (Dave Sim)

 

cerebus255.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht

Mooie tekeningen!

 

Ik ken natuurlijk alleen het gastoptreden van Cerebus in 1 van de eerste deeltjes van Spawn (those were the days).

 

post-531-0-60376500-1397468491_thumb.jpg

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Laat ik dan ook nog maar eens herhalen wat ik destijds schreef na het beëindigen van de serie.

 

Cerebus #16 – The Last Day 
Het verhaal is uit en Cerebus is dood. Geen spoileralert hier, dat Cerebus aan het eind van het verhaal een eenzame dood sterft is gedurende de serie al wel duidelijk geworden. Ook de titel van dit deel laat niets te raden over. Cerebus’ laatste dag. Dave Sim trekt er 240 pagina’s voor uit om die laatste dag te beschrijven. Cerebus is inmiddels stokoud geworden. Hij is gerimpeld, mager, draagt en luier, heeft overal pijn en doet alles zeer traag. Een tragisch einde. 

Goed, het verhaal is uit. Zesduizend pagina’s had Sim nodig om het leven van Cerebus te vertellen. De strip heeft een onuitwisbare indruk op mij gemaakt en is nergens mee te vergelijken. Zoals Sim door middel van tekeningen en lay-out experimenten het tempo van de vertelling kan beïnvloeden zag ik het nog nooit ergens anders. De manier van het uitdrukken van emoties door middel van de vorm van tekstballonnen en letters is ongeëvenaard. De tekeningen en het verhaal zijn uniek en onvergelijkbaar. Het verhaal beslaat allerlei facetten van het leven van Cerebus en omvat velerlei emoties. Er is sprake van spanning, avontuur, liefde(sperikelen), schitterende dialogen en ijzersterke humor. 

Betekent dat dat ik Cerebus aan iedereen aan zou raden? Nee, toch maar niet. Cerebus (of liever: Dave Sim) kan namelijk ook soms heel irritant zijn als de experimenten niet geheel geslaagd zijn. Of als hij opeens met ellenlange prozateksten komt. Zoals wanneer hij een deel van de bijbel geheel herschrijft. Ik moet zeggen dat ik ook af en toe wel eens wat stukken heb overgeslagen. Om later te lezen icon_rolleyes.gif . Je moet dus wel bereid zijn om dat soort zaken voor lief te nemen. Persoonlijk heb ik dat er wel voor over. Als geheel vind ik de serie uitermate geslaagd en had ik ‘m niet graag willen missen. Maar weet waar je aan begint. Het kost de nodige inspanning en soms wat irritatie. Daar staat echter een heleboel fraais tegenover.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Conclusie: stoppen aan deel...? Of toch maar trachten de hele zwik nog te bemachtigen?

 

 

Interessante overpeinzingen hierboven - heb er weer helemaal zin in (nu de resterende boeken nog op de kop weten te tikken...)!

Deel dit bericht


Link naar bericht

Dave Sim doet er werkelijk alles aan om NIET te verkopen....

-Cerebus is gedrukt op het lelijkste papier dat er te vinden is.

-Het is zwart wit. Ik zeg niet dat dat lelijk is, alleen heb je dan automatisch minder lezers.

-De boeken zijn VEEL te dik...

-Bij momenten veel te veel blabla....Het ziet er soms echt onleesbaar uit!!!

 

Maar is het een goede strip? Ik vrees van wel...

Ik heb het al tien keer geprobeerd en tien keer opzij gegooid...

EN toch krijg ik nu voor de elfde keer zin om het te proberen...Die verdomde Koen met zijn positieve praat...

Ik WEET gewoon dat het de moeite is, maar ik slaag er maar niet in...

EN dan grijp ik toch weer naar iets van Tom King of van Alan Moore...

Ach... Zal ik het nog een kans geven en het eerste boek maar nog een keer bestellen op het net, als het nog te vinden is... Of zal ik  Swamp Thing van Moore nog een keer herlezen...

Wat zowat het beste is dat er bestaat...

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
5 uren geleden, linthout zei:

Dave Sim doet er werkelijk alles aan om NIET te verkopen....

-Cerebus is gedrukt op het lelijkste papier dat er te vinden is.
Newsprint. Sommige Mensen zweren erbij.

-Het is zwart wit. Ik zeg niet dat dat lelijk is, alleen heb je dan automatisch minder lezers.
Zeg dat tegen al die manga lezers.

-De boeken zijn VEEL te dik...
:e010:

-Bij momenten veel te veel blabla....Het ziet er soms echt onleesbaar uit!!!
Moeite doen. Dat heeft Sim ook gedaan. Niet elke strip hoeft verkocht te worden bij een blik waspoeder.

 

Maar is het een goede strip? Ik vrees van wel...
YES

 

Ach... Zal ik het nog een kans geven en het eerste boek maar nog een keer bestellen op het net, als het nog te vinden is... Of zal ik  Swamp Thing van Moore nog een keer herlezen...

Swamp Thing herlezen kan altijd nog. Wees een man en stort je op Cerebus.

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Zelfs Warren Ellis vind het goed:



On top of that, a whole new chapter of Warren's Brain Hates Him, because for the last two weeks it's been whispering, "when you finish the three shorter comics projects on your whiteboard, why don't you do a really long monthly comics series? Dave Sim finished CEREBUS when he was, what, 46?  You're 50 next month.  Start a huge long series and we'll see if you die before it's done."

CEREBUS is probably the single longest complete novel in the comics form.  Three hundred 20-page chapters, more or less, serialised monthly from 1977 to 2004. For all its size, it's a minor work in the canon, and possibly its most prodigious act of outsider art. It began as a parody book - note that TEENAGE MUTANT NINJA TURTLES started largely as a Frank Miller parody book -- aimed at the sword and sorcery comics of the time.

Eighteen months or so into publishing, it is written that Sim decided to eat pretty much nothing but LSD for a week or two, suffered a mental break and got sectioned.  He came out of the hospital with a vision of extending CEREBUS into a 300-episode novel. A couple of hundred issues later he developed a, ah, very personal interpretation of certain religious texts and decided women were the root of everything wrong with human culture. He began running long scriptural screeds as part of the work. The book became a sad, confused, toxic mess, as Sim seemed as if he were articulating the precise terms, ideations and experiences of his own schizophrenic break. And what had been an ambitious, famous success story of a book became, in its final issues, something that would probably have been cheaper to fax to its remaining readers.  

The book didn't endure -- because of all that, and because it was extremely hermetic. It was filled with references to other comics, and to comics culture.  Later, as Sim read more widely, it filled with references to literature and writers. It suffers that problem of early post-modern work -- it's mostly about other people and their work, and often seems to be nothing in and of itself.

And yet.  Sim became Will Eisner's greatest descendant, a cartoonist and designer of exquisite skill who never stopped experimenting and innovating.  He was his own letterer, and interpolated the lettering into the art until it became its own storytelling toolbox. I still vividly remember the scene of Cerebus shouting at his priest/handler, his big squared-off speech balloons acting as huge battering rams to drive the poor mewling prelate out the door. Sim's great surge forward was, it's seen, largely because he chose to focus on the characters and compositions, leaving the backgrounds to a superb artist named Gerhard who made this little black-and-white comic the richest artistic experience on the shelves.

And yet.  That is a six thousand page graphic novel, the sum of the protagonist's life and anything up to a third of Sim's own life. Doing TRANSMET for 5 years (1300 pages) and FREAKANGELS for 3 years (900 pages) really kind of feel like enough?  I want to say FROM HELL is only 600 pages or so.  6000 pages is a Serious Thing.

For a story about a talking animal that went entirely off the rails halfway through, it is still, somehow, weirdly, a high bar. Which I realise makes no sense, for something that I would never ever recommend to anybody. I think about it sometimes, and wonder. It cannot be approached or approximated on its own terms, but, creatively, it gives me to think.

Deel dit bericht


Link naar bericht
9 uren geleden, carioca zei:

 

Hey zeg, nu zit je al tussen mijn post  antwoorden te schrijven!!!!

Het lijkt wel of ik die verkeerde antwoorden daar zelf tussen geplaatst heb!!!

OK, ik ben wel een enigszins gespleten persoonlijkheid, maar dat zijn mijn antwoorden niet!

Tenzij mijn tweede persoonlijkheid Carioca zelf is natuurlijk...Ik begin te twijfelen...

De boeken van Cerebus zijn uitgegeven in de jaren stillekes.

Toen was Engelstalige manga helemaal niet populair. Dit is trouwens geen manga.

En als ik alle strips zou moeten lezen waarvoor de auteur moeite heeft gedaan...Dan ben ik nog niet klaar!!!

EN wat heeft dat blik waspoeder ermee te maken? Is dat een uiterst smerige hint naar mijn eigen,

door vele mensen zeer gewaardeerde Urbanusreeks???

(eigenlijk zou ik dolgraag hebben dat ze eens een Urbanus bij een doos waspoeder stopten...DAN zou ik pas een oplage halen!!!)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Quote

En als ik alle strips zou moeten lezen waarvoor de auteur moeite heeft gedaan...Dan ben ik nog niet klaar!!!

Das waar. Maar komaan.. Give in to the Cerebus...


Zelfs geekster schrijft er nu over...

Deel dit bericht


Link naar bericht

Komende week verschijnt een nieuwe remastered editie van Church & State II. Ik ben vrij laat begonnen aan Cerebus en moet zeggen dat deze remastered bundels echt pareltjes zijn. Met het betere papier voelen ze ook zwaarder aan. 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Maak een account aan of log in om te reageren

Je moet een lid zijn om een reactie te kunnen achterlaten

Account aanmaken

Registreer voor een nieuwe account in onze community. Het is erg gemakkelijk!

Registreer een nieuwe account

Inloggen

Heb je reeds een account? Log hier in.

Nu inloggen
Log in om dit te volgen  

×
×
  • Nieuwe aanmaken...