Ga naar inhoud
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble
Koen

[ De Klassieke Leesclub ] Het Besloten Land (Tardi)

  

31 leden hebben gestemd

  1. 1. Na het lezen van "Het Besloten Land" van Tardi : Wordt dit boek terecht gezien als een klassieker?

    • Ja
      14
    • Nee
      14
    • Geen mening
      3


Recommended Posts

Of een opschepper? :)

 

Eerlijk gezegd weet ik niet wat ik hier mee aan moet... de smiley verzacht de boodschap misschien, maar toch...

 

Opscheppen zit eigenlijk niet in mijn genen, ik ben eerder van het bedeesde type. Het schoentje past dus niet echt, maar toch voel ik me weer wat meer gesterkt ik mijn motto 'zwijgen is goud'... T'rug naar de schaduwen dan maar...I don't care :)

Deel dit bericht


Link naar bericht

Eerlijk gezegd weet ik niet wat ik hier mee aan moet... de smiley verzacht de boodschap misschien, maar toch...

 

Opscheppen zit eigenlijk niet in mijn genen, ik ben eerder van het bedeesde type. Het schoentje past dus niet echt, maar toch voel ik me weer wat meer gesterkt ik mijn motto 'zwijgen is goud'... T'rug naar de schaduwen dan maar...I don't care :)

Ik bedoel ermee te zeggen dat door je taalgebruik, en de reactie hierboven, nou niet echt blijkt dat je ''niet zo welbespraakt bent''.

Die inleiding van je verhaal begrijp ik dan ook niet helemaal, ik kreeg daar een apart gevoel bij (maar die krijg jij wellicht ook bij mijn reactie erop :) )

Deel dit bericht


Link naar bericht

Tja, het ziet er naar uit dat er geen enkel boek bestaat dat iedereen een klassieker vindt!

(Die onleesbare saaiheid hebben al de albums van Blake en Mortimer vind ik.)

Maar goed, Als een klassieker de tijd moet doorstaan bestaat er weinig dat daaraan voldoet.

Wat ik opmerk bij mezelf is dat sommige humorstrips leesbaar blijven. Bijvoorbeeld vroege Nero's.

Ja! De Brollebril. Zalig...

 

En Nero is geen lopende reeks meer dus te nomineren, terwijl B&M uitgesloten wordt ????

Deel dit bericht


Link naar bericht

Ja! De Brollebril. Zalig...

 

En Nero is geen lopende reeks meer dus te nomineren, terwijl B&M uitgesloten wordt

De Valstrik dan maar?

Deel dit bericht


Link naar bericht

Wie zegt er dat lopende reeksen uitgesloten zijn?

Zoeken jullie klassiekes of fossielen?

ik snap die 'regel' ook hoegenaamd niet

Deel dit bericht


Link naar bericht

Waarschijnlijk bedoelen ze onvolledig gepubliceerde verhalen die over meerdere albums lopen.

Kriss van Valnor, bijv., is een goed voorbeeld: de eerste cyclus is nu af, en het eerste album van de tweede cyclus is nu pas uit. Moet je dan wachten tot alle cycli volledig zijn gepubliceerd?

De publicatieschema's van sommige reeksen maken het erg moeilijk om ze te nomineren.

Suske & Wiske is duidelijk: één album = één verhaal, één verhaal = één album (er zijn een paar uitzonderingen waar de albums meer aan elkaar haken, maar dat experiment hebben ze stopgezet).

Bij Arq is het ook duidelijk: alle 18 albums vormen één geheel. Bij Capricornus heb je een gelijkaardig verschijnsel, al zijn er wel enkele albums, zoals Patrick, die je wel min of meer los kunt lezen.

Dus voor Arq zou je alle 18 albums tegelijk moeten nomineren om op de klassieker-leeslijst te komen, maar dat lijkt me erg onpraktisch voor de deelnemers. Eigenlijk kunnen dan alleen de mensen meedoen die al 20 jaar die reeks trouw volgen en aankopen.

Sommige reeksen zijn echter totaal onduidelijk: moet je ALLES van Kriss van Valnor lezen als één verhaal? Kun je elke cyclus als een volledig verhaal beschouwen? Elk album apart? Ik heb er geen flauw idee van.

De hoofdreeks van Thorgal is al bij al niet veel gemakkelijker: enkele albums kunnen als een apart verhaal worden beschouwd, er zijn albums met meer dan één verhaal in, en er zijn verhalen die over meerdere albums worden verspreid, maar de ene keer zijn het er twee, de andere keer zijn het er een stuk of vijf.

Rork: één en twee kun je als één geheel beschouwen, maar vanaf het moment dat je er ook het derde album bij betrekt, is het de vraag of je ze niet alle 7 als één geheel moet zien. "De geesten" kun je wel als een los leesbaar album zien.

Buck Danny is een klassieke reeks waarvan we nogal gemakkelijk uitgaan dat 1 album = 1 verhaal, maar dat is niet waar. Er zijn altijd cyclussen in BD geweest, al zijn sommige albums wel degelijk een compleet verhaal, zoals X-15.

Reeksen die nog niet werden stopgezet, zoals Blake & Mortimer, Rik Ringers, Michel Vaillant, De blauwbloezen, Lucky Luke, Asterix, De metabaronnen (ik zeg maar wat) per definitie uitsluiten lijkt me vreemd, omdat die reeksen vaak tot de klassiekers van de strip worden gerekend.

De keuze van de nominaties moet dus met enige kennis van de betrokken reeks worden uitgevoerd.

 

Als PS: Rork 1 + 2 en Cromwell Stone 1 lijken mij de meeste "klassieke" albums van Andreas te zijn, maar dat is voor een andere discussie. Waarschijnlijk voor december, als we Cyrrus+Mill aanpakken.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Lord of Indifference, voor iemand die prat gaat op zijn onverschilligheid weet je het wel zeer goed/mooi te verwoorden.

 

HIj is onverschillig voor zijn welbespraaktheid.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Als je de film hebt gezien, kun je ons dan iets laten weten?

Het is dezelfde regisseur van de Michel Vaillant-film, maar die schijnt te zijn tegengevallen.

Het is ook de regisseur die Ravian verfilmt: Luc Beson.

Beson is een grote naam in de Franse film. Niet ten onrechte. Hij leverde Le Grand Bleu en Léon af, net als The Fifth Element en Taxi. Hij lijkt overal bij betrokken te zijn. Als je nooit met Luc Besson hebt gewerkt, direct of indirect, heb je nooit voor Franse films gewerkt, zelfs niet voor Waalse films.

De Michel Vaillant heb ik ooit ontleend, maar hij draaide niet af op mijn computer. Volgens mij was de schijf beschadigd. De verhuurder beweerde dat er iets aan de software van mijn computer scheelde. Maar andere films kon ik wel bekijken. Hij had ook ooit eens beweerd dat een film niet goed werd weergegeven doordat er een chip in mijn computer ontbrak. De zot. Ik heb daar toen wekenlang niets meer ontleend.

Het is een soort Indiana Jones avonturenfilm op zijn frans. Ik vond het een (zeer) goede film.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Het is een soort Indiana Jones avonturenfilm op zijn frans. Ik vond het een (zeer) goede film.

... ik vond het boek beter...

Deel dit bericht


Link naar bericht

Ik zal m'n best moeten doen om het boek vandaag uit te lezen.

 

Het eerste hoofdstuk is vaak moeilijk, omdat er veel opgezet moet worden en personage en context dus nog niet duidelijk zijn. Wat hielp, waren de vaak grappige dialogen in dit hoofdstuk.

 

Hoofdstuk twee en drie versterkten mijn wil om de tijdelijke opschorting van ongeloof aan de kant te zetten. Het beloofde interessant en goed te worden. Daarna ben ik het per hoofdstuk gaan bijhouden wat mijn mening en gevoelens waren.

 

Hoofdstuk 4:

 

De verliefdheid van Arthur is verfrissend. Ik hou van zijn hoofse taal en ietwat vreemde gedachten. De interactie met de schipper is wellicht het meest interessante, omdat hij de enige is die Arthur durft tegen te spreken (of zelfs maar aanspreken).

Het parlementaire stuk vind ik ietwat vreemd. Het heeft ogenschijnlijk geen verband met het voorgaande, ook de setting is anders. Daar waar we alleen in het besloten land zaten en gingen leven met diens realiteit, krijgen we nu weer een glimp in de 'echte' realiteit. Dat vind ik jammer, want het haalt je eigenlijk uit't verhaal. Hieraan zie je't ook't best dat het sequentieel geschreven is. Er was nood aan een nieuwe verhaallijn, of dergelijke, misschien was er net iets gebeurd in de actualiteit.. Daar heb ik geen zicht meer op.

Vervolgens vliegen we weer naar de muur en krijgen we Arthurs liefje in een onfraaie positie (afhankelijk van visie natuurlijk), het brengt een crisis op gang, zo lijkt het. Arthur wordt emotioneel, maar de crisis komt te vroeg (weer sequentieel), dus komt Tania de gemoederen bedaren. De borst in bed bij de president vind ik onnodig.

 

Hoofdstuk 5:

 

Bastaardkinderen, typisch iets voor die tijd. Hier mocht het dus ook niet ontbreken. De dode moeder en de volgehouden illusie, is een fijne, het diept Arthur nog wat uit. Maar wat Tania daar allemaal bazelt in haar naaktheid.. al sla je me dood. Ik snap het doel van haar bloot-zijn ook niet helemaal.

De parlementaire stukken interesseren me steeds minder.

 

Hoofdstuk 6:

 

Tania zien we nu vaker zonder kleren dan met, maar het doel is me nog altijd niet duidelijk. 't Is een vies meisje. Ook in de waanbeelden van mensen. Vreemd.

De parlementaire commissie krijgt meer inbreng, wat elke lezer al van ver had zien aankomen. De gedachte dat dit probeert in te spelen op de actualiteit, kan ik moeilijk van me afschudden. Dat ik die actualiteit niet meer begrijp, zegt misschien iets over mijn kennis van de politiek, misschien iets over de relevantie van het geheel. Het verhaal wil groter zijn dan het is. Dat gevoel krijg ik nu heel erg.

 

Hoofdstuk 7:

 

Beduidend minder politiek (nog steeds aanwezig) in dit deel. Een nieuwe speler op de markt en de kruidenier blijkt inderdaad het meest interessante personage te zijn. Omdat het spannend moet blijven, krijgt iedereen plots een mysterieuze ziekte. Een dieptepunt?

 

Hoofdstuk 8:

 

Tania vroeg de kruidenier om een kind. Arthur besterft het. De onderzeeers willen ontsnappen tegen elke prijs. Erg het gevoel dat er veel bij de haren bijgesleurd is.

 

Hoofdstuk 9:

Deel dit bericht


Link naar bericht

Eindelijk volledig gelezen en ik kan me wel vinden bij de argumenten van Lord of Indifference en Stuvio's mening. Gezien de tijdsgeest is het natuurlijk een klassieker al heeft het absurde genre ondertussen al een hele evolutie doorlopen, die hele politieke toestand kon me weinig boeien, ik denk dat het een poging was om een Kafkaiaanse sfeer op te roepen met bureaucraten die heel eigen beweegredenen hebben, dat is niet zo goed gelukt vind ik persoonlijk. Het lijkt er op dat iedereen in Het Besloten Land wat mentaal gestoord is en iedereen daarbuiten decadent seksueel gestoord, ik was van m'n vroegere lezing vergeten hoe seksueel het verhaal was, dat had ik niet onthouden. Het was toen de bedoeling om te shockeren maar nu komt het wat onwennig over, qua seksuele uitspattingen in strips zijn we ondertussen al heel wat gewoon en verliest het dus wat van zijn belang.

 

Waar speelt het verhaal zich trouwens af en in welke tijd? Volgens de auto's en techniek is het net na WO1 wat die politieke toestand wel wat zou verklaren, in een bepaald prentje als ze het over de geschiedenis van het land hebben zie je echter ook Engelse uniformen, al ben ik hierin geen specialist.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Eerlijk gezegd weet ik niet wat ik hier mee aan moet... de smiley verzacht de boodschap misschien, maar toch...

 

Opscheppen zit eigenlijk niet in mijn genen, ik ben eerder van het bedeesde type. Het schoentje past dus niet echt, maar toch voel ik me weer wat meer gesterkt ik mijn motto 'zwijgen is goud'... T'rug naar de schaduwen dan maar...I don't care :)

Waarom? Je bespreking is veruit de beste van allen en ik zou het niet beter kunnen gezegd hebben.

 

Laat je aub niet afschrikken door die Hollanders. Met uitzondering van retep zijn dat allemaal pussy's (en ik heb mijn twijfels over retep ;)).

 

Voila iemand moest het zeggen.

Deel dit bericht


Link naar bericht

 

Laat je aub niet afschrikken door die Hollanders. Met uitzondering van retep zijn dat allemaal pussy's (en ik heb mijn twijfels over retep ;)).

 

Voila iemand moest het zeggen.

post-143-0-71249000-1449299734_thumb.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht

 

Laat je aub niet afschrikken door die Hollanders. Met uitzondering van retep zijn dat allemaal pussy's (en ik heb mijn twijfels over retep ;)).

 

Voila iemand moest het zeggen.

 

Rik is ook een gevaarlijke: zijn masterplan is om na Andreas ook Moebius te laten verkiezen voor de Klassieke Lezersclub ;):e007:

Deel dit bericht


Link naar bericht

Rik is ook een gevaarlijke: zijn masterplan is om na Andreas ook Moebius te laten verkiezen voor de Klassieke Lezersclub ;):e007:

Ik dacht eigenlijk meer aan Paulus de Boskabouter maar vooruit Moebius is ook een prima keuze  :e012:

Deel dit bericht


Link naar bericht

Waarom? Je bespreking is veruit de beste van allen en ik zou het niet beter kunnen gezegd hebben.

 

Laat je aub niet afschrikken door die Hollanders. Met uitzondering van retep zijn dat allemaal pussy's (en ik heb mijn twijfels over retep ;)).

 

Voila iemand moest het zeggen.

 

:)

 

bedankt voor je feedback, 't doet me plezier dat je mijn argumenten kon waarderen.

 

Wat schrik voor 'Ollanders' betreft, dat valt wel mee hoor :) 

Wanneer ik eerder weinig post is dat niet zozeer uit schroom, maar omdat het me wel wat tijd kost om iets coherent op papier (scherm) te krijgen.

Meestal kan ik me er dus niet genoeg voor motiveren, maar Tardi's (en Forests uiteraard) HBL is voor mij zo een coup de coeur geweest dat ik het niet kon laten... 

Bovendien had een of andere vileine agitator me (terecht) uitgedaagd... ;)

 

Voor alle duidelijkheid, t'is niet dat ik op mijn spreekwoordelijke pikkie ben getrapt hoor, ik ben van nature eerder een backbencher...

' k zal alvast een goed eindejaarsvoornemen maken en proberen om in 2016 eens een paar stripjes te becommentariëren ter vermaak van de goegemeente :)

 

Ook voor alle duidelijkheid : ik vind de reep een fantastisch forum, ik heb me hier al uitermate gejuind geamuseerd, met dank aan alle contributeurs, Belgen én Nederlanders :)

Deel dit bericht


Link naar bericht

 

Laat je aub niet afschrikken door die Hollanders. Met uitzondering van retep zijn dat allemaal pussy's (en ik heb mijn twijfels over retep ;)).

 

Voila iemand moest het zeggen.

 

Wat een prachtige tanden.

Zouden het zijn echte wel zijn?

Deel dit bericht


Link naar bericht

Ik had dit Tardi album nog nooit gelezen, en was er deze groepslezing niet geweest, dan was dat waarschijnlijk zo gebleven.

Zijn Nestor Burma verhalen vind ik heel goed. De tekeningen scheppen daar de juiste sfeer. De Kakkerlakkenkiller en Kleine West Coast Blues zijn ook prima strips.

Maar daar houdt het op. Ik ben wel eens beginnen lezen in een van zijn strips over oorlog, maar die werd snel opzijgelegd. Doorbladeren van andere Tardi boeken werd direct gevolgd door dichtklappen en terug in de rekken leggen.

Het Besloten Land sterkte me in die mening, alvast tijdens de eerste paar hoofdstukken. Normaliter had ik dat boek dan weggeschoven, maar ik wou dat de moeite niet voor niets was, en heb volgehouden tot de laatste pagina.

Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat het verhaal vanaf ongeveer halfweg toch lichtjes begint te boeien. Maar dat redt dit vehikel niet. Geen spek voor mijn bek, dus.

Nochtans ben ik fan van absurde humor. Je zou mijn dvd collectie eens moeten zien!

Wellicht was deze humor ten tijde van de uitgave vrij origineel. In die mate zelfs dat het baanbrekend was. Het doorstaat echter niet de tand des tijds. Dus een klassieker is het naar mijn mening geenszins.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Ik zal m'n best moeten doen om het boek vandaag uit te lezen.

 

Het eerste hoofdstuk is vaak moeilijk, omdat er veel opgezet moet worden en personage en context dus nog niet duidelijk zijn. Wat hielp, waren de vaak grappige dialogen in dit hoofdstuk.

 

Hoofdstuk twee en drie versterkten mijn wil om de tijdelijke opschorting van ongeloof aan de kant te zetten. Het beloofde interessant en goed te worden. Daarna ben ik het per hoofdstuk gaan bijhouden wat mijn mening en gevoelens waren.

 

Hoofdstuk 4:

 

De verliefdheid van Arthur is verfrissend. Ik hou van zijn hoofse taal en ietwat vreemde gedachten. De interactie met de schipper is wellicht het meest interessante, omdat hij de enige is die Arthur durft tegen te spreken (of zelfs maar aanspreken).

Het parlementaire stuk vind ik ietwat vreemd. Het heeft ogenschijnlijk geen verband met het voorgaande, ook de setting is anders. Daar waar we alleen in het besloten land zaten en gingen leven met diens realiteit, krijgen we nu weer een glimp in de 'echte' realiteit. Dat vind ik jammer, want het haalt je eigenlijk uit't verhaal. Hieraan zie je't ook't best dat het sequentieel geschreven is. Er was nood aan een nieuwe verhaallijn, of dergelijke, misschien was er net iets gebeurd in de actualiteit.. Daar heb ik geen zicht meer op.

Vervolgens vliegen we weer naar de muur en krijgen we Arthurs liefje in een onfraaie positie (afhankelijk van visie natuurlijk), het brengt een crisis op gang, zo lijkt het. Arthur wordt emotioneel, maar de crisis komt te vroeg (weer sequentieel), dus komt Tania de gemoederen bedaren. De borst in bed bij de president vind ik onnodig.

 

Hoofdstuk 5:

 

Bastaardkinderen, typisch iets voor die tijd. Hier mocht het dus ook niet ontbreken. De dode moeder en de volgehouden illusie, is een fijne, het diept Arthur nog wat uit. Maar wat Tania daar allemaal bazelt in haar naaktheid.. al sla je me dood. Ik snap het doel van haar bloot-zijn ook niet helemaal.

De parlementaire stukken interesseren me steeds minder.

 

Hoofdstuk 6:

 

Tania zien we nu vaker zonder kleren dan met, maar het doel is me nog altijd niet duidelijk. 't Is een vies meisje. Ook in de waanbeelden van mensen. Vreemd.

De parlementaire commissie krijgt meer inbreng, wat elke lezer al van ver had zien aankomen. De gedachte dat dit probeert in te spelen op de actualiteit, kan ik moeilijk van me afschudden. Dat ik die actualiteit niet meer begrijp, zegt misschien iets over mijn kennis van de politiek, misschien iets over de relevantie van het geheel. Het verhaal wil groter zijn dan het is. Dat gevoel krijg ik nu heel erg.

 

Hoofdstuk 7:

 

Beduidend minder politiek (nog steeds aanwezig) in dit deel. Een nieuwe speler op de markt en de kruidenier blijkt inderdaad het meest interessante personage te zijn. Omdat het spannend moet blijven, krijgt iedereen plots een mysterieuze ziekte. Een dieptepunt?

 

Hoofdstuk 8:

 

Tania vroeg de kruidenier om een kind. Arthur besterft het. De onderzeeers willen ontsnappen tegen elke prijs. Erg het gevoel dat er veel bij de haren bijgesleurd is.

 

Hoofdstuk 9:

Goeie samenvatting waar ik me wel in kan vinden, heb je het boek nu uitgelezen?

Deel dit bericht


Link naar bericht

Hoofdstuk 9:

 

Alle eerder gemaakte verhaallijnen worden weer teniet gedaan. Het lijkt alsof de makers niet alleen het noorden kwijt zijn, maar ook de lezers belachelijk maken. Bovendien begon A. een dagboek, weer een nieuw verhaaltechnisch element?

De muur en het besloten land zijn een prima concept, dat blijkt ook in dit deel, maar ze doen er te weinig mee.

 

Hoofdstuk 10:

 

De politieke intrige wordt aan het hoofdverhaal geknoopt, dat werd tijd. Dat de goegemeente nu (verkleed) zo hard tegen A. in opstand komt, vind ik te snel (ook al waren de poorten opengemaakt in 9). Het leek ook alsof A. z'n dagboek kapot scheurde (waarom begon hij het dan in de eerste plaats) en zijn wanhoop leidt tot een poging tot zelfmoord. Iets mag het hebben.

 

Hoofdstuk 11:

 

Op dit moment ben ik zo ver van het verhaal en zijn personages dat het me allemaal niets meer doet. Die tranentrekker met dat Mickey boek, de wanhoop, het vluchten. Niets. Bovendien past dat vliegend schip naar mijn gevoel totaal niet bij de setting van het verhaal. Wat een rommeltje. Het enige dat nu nog in zijn voordeel spreekt, is dat het geen goed einde kent.

 

Kortom, een erg rommelige strip waarin nochtans veel potentieel zat. Het enige wat deze strip nog enigszins rechthoudt, zijn de toch wel sfeervolle tekeningen van Tardi. Een klassieker? Naar mijn mening alles behalve.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Maak een account aan of log in om te reageren

Je moet een lid zijn om een reactie te kunnen achterlaten

Account aanmaken

Registreer voor een nieuwe account in onze community. Het is erg gemakkelijk!

Registreer een nieuwe account

Inloggen

Heb je reeds een account? Log hier in.

Nu inloggen

×
×
  • Nieuwe aanmaken...