Ga naar inhoud
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble
Kool Thing

Strip Van De Dag

Recommended Posts

Ook geen succes in het Engels...Afgevoerd bij deel 6.

Snap er niks van, ik vind dit ook een schitterende reeks.

 

echt? deel 6 is nog maar begin november verschenen? is dat al officieel?

Deel dit bericht


Link naar bericht

Ja, ik heb het laatste deel ook gekocht. Ik heb ergens gelezen dat het gedaan is daarmee.

Deel zeven staat trouwens ook niet aangekondigd.

Ik koop ze verder dan maar in het Frans.

Het zijn simpele verhalen, ze zijn  volgbaar met een beperkte kennis van het Frans.

Deel dit bericht


Link naar bericht

SPeeDy, is Master Keaton deel 8 beter dan de voorgaande delen?

Ik heb de eerste vijf gelezen en vond de verhaaltjes niet zo denderend...

 

Vanaf deel 7 pak beter vind ik. Verhaaltjes qua insteek ook nog wel steeds vrij verschillend: soms echt actie-gericht waarbij Keaton als een soort MacGyver optreedt, soms heel emotioneel/zweverig, soms belerend. Ik ga niet zeggen dat alle verhaaltjes nu top zijn, er zitten er nog steeds zwakkere tussen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Gelezen: Starve tpb 2 - Wood en Zezelj

Starve gaat over Gavin Cruikshank, een televisiekok zoals we die hier te lande ook kennen. Maar de televisieprogramma's gaan veel verder dan wat wij gewoon zijn: kookwedstrijden zijn ware gevechten met fysieke confrontaties tussen de deelnemers, en ook de televisiezender schuwt geen geweld als de tv-persoonlijkheden zich niet aan het schema houden. In dit tweede deel gaat scenarist Brian Wood minder in op de zotte belevenissen in de studio's. Hij snijdt een vers blok sociale relevantie aan door te wijzen op de voedselarmoede in de achterbuurten van grote Amerikaanse steden: duizenden mensen kunnen binnen een redelijke straal rond hun (schamele) woonst geen verse, lekkere en gezonde voedselproducten kopen. Dat is allemaal erg boeiend, maar dit deel is er wel iets minder geestig en swingend door geworden dan het geweldige eerste deel. Tekeningen zijn van Zezelj: donker, met dikke zware lijnen. Ze zijn zoals witloof: niet naar ieders smaak, maar ik vind het erg lekker.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Wat humoristische fantasy strips herlezen...

 

Wondertown 1 Welkom in Wondertown

Klassieke fantasy (kabouters, toverstaffen, spoken) gecombineerd met een ongewone setting, namelijk Amerika uit de jaren 30'(maffia, opbouw van de stad, werkeloosheid). Leuke kortverhalen, dwaas, bij vlagen absurd en net cynisch genoeg dat ik er als ouder kind ook kan van genieten. Leuke, tekenfilm-achtige tekenstijl trouwens.

Spijtig dat hier nooit een verdere vertaling van kwam...

 

Donjon Ochtendgloren -99; -98; -97

Bij vlagen vind ik deze prequel beter dan de hoofdreeks. Uiteraard blinkt die uit in gevatte humor en absurdisme, maar Ochtendgloren slaagt er in net iets cynischer te zijn en Hyacinth is een gelaagde protagonist die aandoenlijk met zijn eenvoudige denkwijze maar toch genoeg gebalanceerd is om niet irritant te worden. Naarmate de reeks vordert krijgt het latere personage van De Wachter ook steeds meer vorm.

Deel dit bericht


Link naar bericht

De post liefde bezorger ,

graag gelezen , over een kreupele die onzichtbaar door het leven ging maar door de oorlog waar alle mannen naartoe

trokken wordt hij de donjuan van het dorp.

Enkel wel een met een donker kantje ...

Verrassend einde ook.

Mooi getekend , veel erotiek ook .

Mooie strip

Deel dit bericht


Link naar bericht

Bararacuda 6:Bevrijding

 

Met het talent van Jeremy had deze reeks alles in zich om een blijvertje te worden in het piratengenre.
Dufaux moet echter weer zijn hocus pocus kaart trekken en voert personages op waar de toegevoegde waarde van ontbreekt.

Nu is het een gemiste kans.

**

Deel dit bericht


Link naar bericht

Bararacuda 6:Bevrijding

 

Met het talent van Jeremy had deze reeks alles in zich om een blijvertje te worden in het piratengenre.
Dufaux moet echter weer zijn hocus pocus kaart trekken en voert personages op waar de toegevoegde waarde van ontbreekt.

Nu is het een gemiste kans.

**

 

Helemaal mee eens. Jammer.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Gelezen: The time before (Bonin)

Wat als je opnieuw kon beginnen? Walter is fotograaf in het New York van 1958 als hij plots een amulet in handen krijgt. Met dat amulet kan hij terugkeren naar een moment in het verleden, zodat hij kleine en grote dingen die fout lopen kan voorkomen. Maar die kleine aanpassingen kunnen grote gevolgen hebben. En hoe ver wil je gaan om een 'perfect' leven te hebben? 

Tijdreizen is een heikel systeem in verhalen, maar Bonin weet te verrassen. We hebben ons leven niet in de hand: zelfs met een magisch amulet valt het niet mee om als winnaar uit de grote kosmische loterij te komen die het leven is. Sterk verhaal. Bonin tekent erg sfeervol, maar zijn gezichten zijn soms uitdrukkingloos. 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Gelezen: The time before (Bonin)

Wat als je opnieuw kon beginnen? Walter is fotograaf in het New York van 1958 als hij plots een amulet in handen krijgt. Met dat amulet kan hij terugkeren naar een moment in het verleden, zodat hij kleine en grote dingen die fout lopen kan voorkomen. Maar die kleine aanpassingen kunnen grote gevolgen hebben. En hoe ver wil je gaan om een 'perfect' leven te hebben? 

Tijdreizen is een heikel systeem in verhalen, maar Bonin weet te verrassen. We hebben ons leven niet in de hand: zelfs met een magisch amulet valt het niet mee om als winnaar uit de grote kosmische loterij te komen die het leven is. Sterk verhaal. Bonin tekent erg sfeervol, maar zijn gezichten zijn soms uitdrukkingloos. 

 

Deze strip wordt verfilmd. En ook van zijn nieuwe strip zijn de rechten verkocht. 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Hele pakken strips gelezen de voorbije weken, maar ééntje wil ik er toch uithalen. Een lokale strip die duidelijk de smallpress is ontgroeid, maar de auteurs/uitgever kozen niet voor een wijd distributiecontract. Persoonlijk vind ik dat stom, maar omdat hij echt goed is, heb ik er toch iets meer over geschreven. 

 

Altijd ergens oorlog 

Mijn gedacht: Minder is veel meer

Er is altijd ergens oorlog. We kijken er niet meer van op, want zo’n oorlog is toch altijd ergens anders. Ergens in 1914 was het anders, en was het monster wel heel nabij. Miljoenen soldaten stierven in de loopgrachten van de Westhoek. Maar ook de steden buiten de vuurlinie kreunden onder de bezetting. Zo ook Roeselare op amper twintig kilometer van het front. Nu eens deelden de Fransen er de lakens uit, dan weer de Duitsers of zelfs de Engelsen. De kleine Marie noteerde elke gebeurtenis in haar dagboekje. Haar verhaal lezen we hier. Rigoreus, ondoordacht maar altijd uit het hart. Maar al vlug kwamen de kaarten in een definitieve plooi te liggen. Op Schuwe Maandag maakten de Duitsers wel heel duidelijk dat de Westvlaamse stad Duits grondgebied was. Die nacht trokken ze spoor van vernieling, plunderingen en moord door de stad. Nu was het was wel echt oorlog. Ook daar.

Alweer een strip over de Groote Oorloge… Moest dat nu echt? We hebben de voorbij jaren al genoeg mentale tijd doorgebracht in die modderige loopgrachten. Maar scenarist Rino Feys ( Pulp-de-Luxer, ex-cafébaas en ex-boekhandelaar ) ontweek vakkundig de evidentie, en focuste zich op de kleinere verhalen van de bezette stad. En of dat verfrissend werkt! Dat ene overlijden, die ene knipoog naar den Duits, die overvliegende Zeppelin…. Ze komen veel harder binnen dan de verstikkende Yperietaanval die je als lezer wél verwacht. Bovendien kiest Feys hier voor een Willem Elsschotse benadering van de feiten. Wat afstandelijk, wat grijnzend, maar vooral heel zwierig geschreven. Een ontdekking! Een nog grotere verrassing zijn de tekeningen van Jimmy Hostensdie we nog kennen van de toeristische strip Katelijne van Brugge. De Roeselarenaar heeft zich sindsdien grafisch enorm ontwikkeld. Eindelijk heeft hij zich geout als de bastaardzoon van Régis Loisel. Zonder schroom combineert hij Loisels gekende karikaturale stijl met een geweldige pagina-opbouw. Of het nu een opgebaard lijk is of een luchtaanval, Hostens kiest steeds voor het shot met maximale impact. Hierdoor wisselen halfopen-, kikvors-, vogelperspectieven elkaar continu af. Die dynamische overkill wordt echter fijntjes geneutraliseerd door het beperkte aantal kaders per pagina. De spaarzame accentinkleuring maakt het helemaal af. Zijn unieke stijl sluit naadloos aan met de beschrijvingen van Rino Feys. Heel sterk. 

Zijn er dan geen minpunten aan deze Westvlaamse oorlogsversie van Magasin General? Helaas wel. Enerzijds vinden we de keuze om hetzelfde lettertype te gebruiken voor de tekstballonnen als de beschrijvingen ronduit ongelukkig. Maar vooral vinden we de veilige keuze om te kiezen voor een lokale distributeur een gemiste kans. Deze strip overstijgt immers ruimschoots de couleur local, en is veel meer dan plaatselijk sympathiek vlijtwerk. 

Beste stripliefhebber, Laat u niet kennen, en bestel Altijd ergens oorlog via uw stripspeciaalzaak ( ISBN: 9789082383591 ) of rechtstreeks bij de makers via http://striptic.be/altijdergensoorlog.html. Gewoon doen.

 

15203152_10207711156481733_4197682489448

Deel dit bericht


Link naar bericht

"Verschijnt 2 December 2016"

 

Niet rechtstreeks te bestellen voor verzending naar Nederland.

Staat wel op Amazon, maar "Derzeit nicht verfügbar". We wachten af.

 

Ik heb het even laten weten aan de tekenaar

Deel dit bericht


Link naar bericht

De Blauwbloezen 60 - Carte Blanche voor een blauwbloes: ik had stilletjes gehoopt dat dit 'jubileumalbum' even sterk zou zijn als het vorige (de klopjacht nr 50). Sedert nr 50 is in het merendeel van de albums het vet toch stilaan van de soep. Driewerf helaas, bij het dichtklappen dacht ik spontaan dat de auteurs Chesterfield en Blutch nu toch wel het einde van de oorlog mogen gunnen. Ze verdienen hun pensioen, net zoals de auteurs.

 

En dan lees ik nadien 'De Blauwbloezen, een hommage door ...' en blijkt dat er toch nog ruim voldoende vlees aan het been hangt om deze reeks nog smakelijk te houden. Het is veelzeggend dat het merendeel van de verhaaltjes slechts een paar pagina's nodig hebben om hetzelfde te vertellen als in een volledig gewoon verhaal. Sommige verhalen zijn grimmig van sfeer en blijven dan ook probleemloos plakken. Het verhaal van Renaud Collin steekt er zowel qua scenario als grafisch bovenuit voor mij. Munuera tekent een fantastische chesterfield en laat het bloedige verhaal in pure kolder eindigen, Aimée de Jongh verrast met een speciaal en kort verhaal, en zo kan ik nog even blijven doorgaan. Sommige stijlen liggen me niet echt, maar allen zijn de moeite waard. Dit vraagt gewoon om een frisse doorstart van de reeks. Nadat Chesterfield en Blutch eerst het einde van de oorlog mogen meemaken, ah ja.

Deel dit bericht


Link naar bericht

De Blauwbloezen 60 - Carte Blanche voor een blauwbloes: ik had stilletjes gehoopt dat dit 'jubileumalbum' even sterk zou zijn als het vorige (de klopjacht nr 50). Sedert nr 50 is in het merendeel van de albums het vet toch stilaan van de soep. Driewerf helaas, bij het dichtklappen dacht ik spontaan dat de auteurs Chesterfield en Blutch nu toch wel het einde van de oorlog mogen gunnen. Ze verdienen hun pensioen, net zoals de auteurs.

 

 

Je moet 'ns 5 jaar geen Bb meer lezen en dan terug beginnen bij nr. 60. Ik garandeer je dat je dat dan wel goed gaat vinden. Ik heb me er in ieder geval best mee geamuseerd.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Maak een account aan of log in om te reageren

Je moet een lid zijn om een reactie te kunnen achterlaten

Account aanmaken

Registreer voor een nieuwe account in onze community. Het is erg gemakkelijk!

Registreer een nieuwe account

Inloggen

Heb je reeds een account? Log hier in.

Nu inloggen

×