Ga naar inhoud
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble
Kool Thing

Strip Van De Dag

Recommended Posts

Lena

André Juliard en Pierre Christin

 

Twee sterke verhalen over een vrouw die undercover samenwerkt met schimmige figuren.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Corian 1 (Ned) + Corian 2 en 3 (Fr) van Debruyne. Gisteren de twee Franse delen in Atlantis gekocht. Vond deel 1 altijd al iets hebben, vaak in mijn lessen geschiedenis gebruikt. Het tekenwerk van Jacques Debruyne is klassiek, klare lijn maar toch net dat tikkeltje minder statisch dan de meeste tekenaars uit het universum van Jacques Martin. Je kan wel heel duidelijk zien dat hij jarenlang assistent van Craenhals (De Koene Ridder, De 4) is geweest.

Tijd dus om EINDELIJK de twee andere delen van 'Corian' te lezen. Eind jaren tachtig verschenen die in het Frans bij Glénat. Tot gisteren wist ik niet beter dan dat er maar twee delen bestonden. Niet dus...

Deel dit bericht


Link naar bericht

Het vel van de beer , One-shot , Blloan :

 

Zidrou lapt het hem weer !Die man schrijft opnieuw een beklijvend verhaal en er staat al weer één aangekondigd voor binnenkort.

Op het eerste gezicht waren de tekeningen mijn ding niet , maar tijdens de lezing passen ze wonderwel bij het verhaal.

Een verrassend album , die je moet gelezen hebben.

Deel dit bericht


Link naar bericht

De Schorpioen 7: In de naam van de vader Desberg / Marini

Er is nog één manier om Trebali van zijn troon te stoten: de moeder van de Schorpioen. Bij haar dood moet dé sleutel liggen. Wanneer de Schorpioen ontdekt dat niet de oude paus, maar Trebaldi zijn échte vader is, stort zijn wereld in. 
Tegelijkertijd werkt de vader van Trebaldi aan een complot met zijn jongere zoon om de paus z'n macht te verkleinen. De pater familias is immers niet gewoon om onder zijn zoon te staan.

 



Na het wat trage deel 6 is dhet tempo weer opgepakt bij 7. Teruggekomen in Rome kan de Schorpioen en de lezer weer genieten van die grootstad. Marie-Ange de Sarlat, een aristocratische vriendin van de protagonist, krijgt een grotere rol en zoiets kunnen we alleen toejuichen.

 

De Schorpioen 8: De schaduw van de Engel Desberg / Marini

 

De Schorpioen ontdekte dat de huidige paus zijn vader is. Moegetergd door de leugens en het verraad belooft hij Mejaï Rome en Trebaldi te verlaten. Hij heeft genoeg gestreden. Mejaï op haar beurt denkt de liefde eindelijk gevonden te hebben, maar dan duikt Marie-Ange, het jeugdliefje van de Schorpioen weer op. Ze belooft onze man tot bij Trebaldi te brengen zodat hij die kan doden.
Op hetzelfde moment belooft Nelio Trebaldi, de homoseksuele broer van de paus, een boel goud aan de casanova. Twee meesters één pion: de Schorpioen. 



 

Er hing veel liefde en romantiek in dit nummer. De huzaar die zijn bed niet uitkomt, de Schorpioen die van twee walletjes wil eten en Nelio die zich forceert van vrouwen te houden. Het leek elk moment te ontsporen tot een goedkoop stationsromannetje, maar Desberg wist het goed in toom te houden. Het tekenwerk blijft subliem en vooral de inkleuring moet zijn pluimen krijgen. Italië ziet er dankzij Marini er nog beter uit dan anders.

 

93_203863_0_DeSchorpioen7InDeNaamVanDeVade.jpg5e_203148_0_DeSchorpioen8DeSchaduwVanDeEng.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht
Gast Natte aap

black page. Niet slecht. Had er toch meer van verwacht. Goed geschreven, maar de plot werd wel erg vroeg aangegeven en vanaf dan verloor het een beetje zijn spanningsboog. Maar ik zou niet zo snel een oplossing kunnen bedenken om de plot wat meer te verbergen. Al bij al toch graag gelezen en er twee avonden van genoten.

 

Battlefields 2: Tankies. Leuk tussendoortje, maar voorlopig nog niet meer dan dat. Maar wel leuk.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Ja, De Schorpioen is érg goed. Ik zie een verfilming in de toekomst.

 

Verder:

 

 

Een nieuw begin 1: Verloren vrede Haldeman / Marvano

Er zijn geen afstanden meer. Reizen gebeurt via collapsars, een soort zwarte gaten. In De Eeuwige Oorlog waren William en Marygay nog een onafscheidelijk duo, nu reizen ze lichtjaren van elkaar verwijderd. Gay is om die reden maar lesbisch geworden met Cat.

Ze meren aan op een planeet vol Tauranen. Gay moet op verkenning, omdat zij als mens het oudste is en dus de meeste ervaring. Al gauw ontdekt ze dat de eeuwige oorlog afgelopen is. Dat wisten zij en haar bemanningsleden niet, want ze waren al die tijd onderweg. Het wordt een hele onderneming om dat duidelijk te maken aan het moederschip…

 

Hoewel Een nieuw begin cyclus 2 van De Eeuwige Oorlog is, kan je deze albums apart lezen. Nu is het vertelperspectief niet langer bij William, maar bij zijn eega Marygay. Het scenario is gebaseerd op Forever Free, een roman van Haldeman. Qua science-fiction kan dit tellen. Alles wordt zo goed mogelijk uitgelegd a.d.h.v. de wetenschappelijke kennis die we nu hebben, maar het blijft bovenal een verhaal over de menselijke overlevingsdrang. Marvano leverde weer een parel af.

 

Een nieuw begin 2: Exodus Haldeman / Marvano

Marygay en William zijn weer bij elkaar dankzij een speling van het lot. Ze zijn niet meer jong en hebben zelf al een koppel kinderen. Met 30,000 zijn ze, de oude mensen. Ze leven in een commune tussen de MENS en Tauranen. Als een soort kermisattractie —maar vooral voor het genetische materiaal— worden ze bewaard. Wanneer er van hogerhand de opdracht komt om enkele oude mensen te laten omvormen tot Mens (idd. het moet vetgedrukt worden uitgesproken), komen de oudjes in opstand. Ze besluiten 40 000 jaar te reizen, in de hoop in een vredelievendere wereld terecht te komen. Aanvankelijk mag het, maar dan geeft Aarde haar njet…

 

Daar waar het in deel 1 vooral om de pragmatische sci-fi ging, focust men hier meer op het maatschappelijke, het menselijke. De onderlinge relaties worden in de verf gezet en komen op een hoogtepunt wanneer de kinderen van William en Gay niet mee willen. De tekeningen doen erg Amerikaans aan, maar dat past bij het geheel, de megalomanie.

 

Een nieuw begin 3: Openbaring Haldeman / Marvano

De oude mensen zijn onderweg naar de toekomst. 40 000 jaar willen ze reizen, maar er loopt halfweg iets mis. Hun antimaterie, de aandrijving, verdwijnt zonder reden. Willen ze overleven, dan moeten ze terugkeren. Ze besluiten echter verder te gaan, en enkele mensen op te eten uit noodzaak. Wanneer ze weer aankomen, blijkt hun planeet onbevolkt te zijn. Via het globale systeem, de boom, komen ze te weten dat alle informatie stopte op één welbepaalde dag: de dag dat hun brandstof verdween. En dan duikt Mahatma Ghandi op met enkele antwoorden…

 

Het laatste deel van de cyclus had voor mijn part niet gemaakt moeten worden. Het mysterie van de antimaterie, de oplossingen, het reizen, al die dingen wil ik aannemen, maar dan duiken de ‘omni’s’ op. Voor mij gaat het hier de mist in. 9000 jaar oude wezens die al het onverklaarbare verklaren, de fysica die wankel komt te staan.. Nee, dit stelde mij teleur. Al bij al is het een prachtige reeks, met een teleurstellend einde. Beter hadden ze het mysterie gelaten, want wat zijn we met de “waarheid”?

 

Nieuw-begin-1.gifNieuw-begin-2.gifNieuw-begin-3.gif

 

De Ilias (eerste deel) Follet / Stoquart

De Ilias van Homerus is wellicht het bekendste en meest uitgebuite verhaal ter wereld. Het gaat ongeveer als volgt: Helena, vrouw van Menelaüs, vertrekt met haar minnaar Paris naar Troje. De woedende Menelaüs, koning van de Achaeërs, besluit met zijn gevolg Troje te bestormen en zijn vrouw terug te eisen. In een duel tegen Paris, verliest Menelaüs zijn vijand uit het oog. Die blijkt gered te zijn door Afrodite, de godin der schoonheid en wie Paris tevens de mooiste vrouw beloofde. Een nederlaag nakende, trekt Troje zich terug binnen de vestingsmuren. De aanleiding voor de Trojaanse oorlog is gelegd...

Achteraan werd een dossier bijgevoegd waarin een interview met Follet en een boel van diens schetsen staan.

 

3200 jaar oud is het verhaal, ongeveer. Dat is er ook aan te merken. Het volgt niet de traditionele structuur die wij kennen, maar verloopt veel gefragmenteerder én steunt op talloze nevenfiguren die een belangrijke rol speelden in het leven van de Oude Grieken. Om dit in stripvorm te zien, is tof. De tekeningen van Follet zijn zwart-wit en met een hoog contrast. Het past goed bij de karakterkoppen van de Grieken, maar ontbreken toch wat sfeer. Hij beweert geen tv of internet te bekijken en autodidact te zijn. In dat geval is het verbluffend hoe hij zulke visuele kleppers weet te produceren. Het scenario is wat mij betreft té gefragmenteerd, te kort op de bal waardoor je nooit in het verhaal kan kruipen. Door de vele personages en nevenfiguren wordt het ook moeilijk je te binden aan een figuur. Een herlezing helpt, maar lost niet alle problemen op.

 

dd_277426_0_IliasDe1IliasEersteDeel.jpg

 

The Acme Novelty Book of Jokes Ware

Net zoals elke editie is dit boek doorspekt met heerlijke (fictieve) reclameboodschappen en bouwpakketjes. Tussen deze reclame en pakketten staan de one-page gags van o.a. Rocket Sam en Big Tex, maar ook Jimmy Corrigan passeert de revue. Rocket Sam is een man die op een andere planeet beland is, maar daar zo eenzaam is dat hij gezelschap voor zichzelf maakt in de vorm van robots en andere machinerie. Deze robots moeten dan liefde geven (bv. Een knuffelmachine) of kerstcadeaus. Dat faalt keer op keer, waardoor Sam z'n creaties telkens afbreekt.

Big Tex draait dan weer rond een weduwenaar en zijn zoon Tex. Die zoon is wat trager en woont daarom nog bij z'n vader. Wanneer die laatste even tijd voor zichzelf wil, geeft hij Tex een opdrachtje waarmee die een dag zoet is. Het verhaal eindigt steevast met Tex die zich afvraagt waarom z'n Paw (vader) hem zo haat.

 

Een Book of Jokes dat vol staat met depressieve verhaaltjes, enkel Ware zou ermee weg komen. In die tragedie zit natuurlijk humor, maar die smaakt altijd wrang. Visueel is er niets dat kan tippen aan deze artiest. Afwisselend zwart-wit, tot fluokleuren en andere ongein. Hij weet ze allemaal geniaal toe te passen. Ik begrijp dat dit geen strip is voor iedereen, maar ik hou ervan als ware het mijn dagelijkse lucht.

 

936full-acme-novelty-library-%237-(book-of-jokes)-cover.jpg

 

Hemingway, dood van een luipaard Dufaux / Malès

 

 

Hemingway spendeert z'n laatste dagen op Cuba. Hij heeft net een feestje achter de rug waar hij een vrouw zag die heel wat herinneringen bij hem oproept. Hij is 30 jaar jonger en op safari in Afrika, gefinancierd door een gravin. Wanneer die gravin ziet dat haar man met moeite een neushoorn neerknalt, is haar trots gekrengt. Uit wrok slaapt ze met een andere man. Tegelijkertijd wordt het plaatselijke dorp geteisterd door een jaguar die heel wat slachtoffers maakt. 
In Cuba maakt de onbekende vrouw regelingen voor een moord, bedoeld voor el Pàpà.

 



Deze strip is doorspekt met literaire verwijzingen. Zo wordt er uitdrukkelijk gesproken over het Korte maar gelukkige leven van Francis Macomber. Er wordt gespeeld met de oorsprong van enkele van zijn verhalen. Of het feit dan wel fictie is, blijft onbekend. Er is op een interessante manier gewerkt met kleur en lijnvoering, zo begeeft de nachtscène zich volledig in een onheilspellend geel en paradeert de Masaïvrouw als een demon doorheen het verhaal. Voor de fans is dit een must-read.

 

bc14a9c0-abe5-012e-aadb-0050569439b1.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht

Gelezen: Ik René Tardi, krijgsgevangene in Stalag IIB

In de jaren '30 ging René Tardi, vader van Jacques, als beroepsmilitair in dienst van het Franse leger. Frankrijk was nog niet bekomen van de verwoestingen van de Eerste Wereldoorlog, maar in zijn tankdivisie bereidde René zich al voor op een nieuw bezoek van de Teutoonse horden. In de meidagen van 1940 liepen de Duitsers het hopeloos verouderde Franse leger onder de voet, en vader Tardi zat de rest van de oorlog uit in een krijgsgevangenenkamp.

Veel jaren later vroeg Jacques zijn vader zijn herinneringen aan die tijd op te schrijven. Die bewerkte hij nog een kwarteeuw later tot een indrukwekkend boek.

Tardi presenteert zijn boek als een dialoog tussen hemzelf en zijn vader. Hij tekent zichzelf ook als jongere in korte broek die vanuit een pacifistische ingesteldheid zijn vader verweet ooit militair geweest te zijn. De Franse militairen die zoals Tardi gevangen zaten tijdens de oorlog werden na de oorlog vlug vergeten. Zij hadden verloren, ze waren geen verzetshelden geworden en ze hadden het toch ook niet zo erg gehad als de Joden en zigeuners die in de nazikampen massaal werden uitgeroeid. Toch kregen zij ook hun deel van de gruwel: de terreur van de kampbewakers, dwangarbeid, ziekte en ontberingen waren hun deel.

Tardi zet dat alles zeer treffend neer. De persoonlijke en cynische commentaar van zijn vader zorgt er voor dat het nooit zwaar te verteren wordt.

Zeer goed.

Deel dit bericht


Link naar bericht

De schorpioen 1 - 10 (en eens gebladerd door deel 0)

 

Dit is een goede, vlot lezend, mooi getekende avonturen strip. Door mijn gigantische leesachterstand was ik nooit verder dan deel 5 geraakt met het lezen van deze strip. Ik had ze wel allemaal ongelezen in mijn kast staan. De voorbije dagen heb ik deze reeks dus maar eens van het begin gelezen. De eerste delen en de latere delen zijn prachtig getekend. Maar ergens halverwege deze reeks, als De schorpioen Rome moet verlaten om een bepaald artifact te gaan zoeken, vind ik dat zowel de tekeningen als het verhaal wat minder worden. Sommige pagina's lijken een beetje haastwerk. En ook het verhaal is daar het minst interessant. Eens men terug in Rome is wordt het verhaal (en de tekeningen) weer veel beter.

 

Ook vind ik de dialogen hier en daar wat vreemd. De overgangen van de ene tekstballon naar de ander vind ik soms nogal abrupt/vreemd. Maar dat zou heel goed een vertaalkwestie kunnen zijn. Misschien zijn er door de vertaling wel wat details verloren gegaan.

 

Maar toch zou ik dit aanraden aan iedereen die van goede, spannende avonturen strips houdt. En dan nog eens met tekeningen van Marini.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Timothy McSweeney's Quarterly Concern #13 Verschillende artiesten

Deze uitgave staat ook wel bekend als de "comic-issue", aangezien ze volledig in het teken van de strip staat. Normaal gezien publiceert McSweeney's (vaak onbekende) kortverhalenschrijvers en experimentalisten, maar deze keer gingen ze voor een klepper van formaat. Enkele artiesten die meewerkten zijn o.a. Chris Ware (die tevens het ontwerp deed), Tomine, Crumb, Clowes, Updike, Sacco, Spiegelman, Burns, Joe Matt en Hernandez, maar ook (voor mij) minder populaire stripgoden deden mee. Een aantal verrassingen waren o.a. Brunetti met een biopic over Piet Mondriaan, The Little Nun van Newgarden of de man die ik meer in huis ga halen: Richard McGuire.

Naast strips stonden er ook talloze essays in over het onstaan, persoonlijke liefde of andere comicgerelateerde ongein. De stofomslag is een gigantische fold-out poster (C. Ware) en komt eveneens geleverd met een leuk miniboekje waarin een kort verhaal verstript is. Niet twijfelen, kopen.

 

51y%2BoWQZw8L._SL500_AA300_.jpgpost-15-0-73948700-1358195194_thumb.jpgpost-15-0-62080000-1358195226_thumb.jpgpost-15-0-60391500-1358195386_thumb.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht

Alleen 1 - 7

 

Ik had de eerste drie delen al eens gelezen, en die hadden genoeg indruk op mij gemaakt om deze reeks te blijven kopen. Maar nu heb ik de 7 delen* die al verschenen allemaal na mekaar gelezen. Amai wat een ervaring. Deze strip is zowel grappig, spannend en verontrustend. En zowel de dialogen, de personages en de tekeningen zijn van een heel hoog niveau.

 

Alleen heeft de naam een kinderstrip te zijn, maar ik vind toch dat de sfeer ,die in elk album dreigender wordt, voor kinderen misschien toch te eng is. Ofwel onderschat ik kinderen gewoon, dat kan natuurlijk ook. Alleen is bij het beste wat er momenteel verschijnt. Iedereen zou dit moeten lezen.

 

* weet iemand hoeveel delen deze reeks zou gaan tellen?

Deel dit bericht


Link naar bericht

Peter Pan 1: Londen Loisel

Peter verblijdt dagelijks een aantal straatjochies met verhalen. Die verhalen krijgt hij ingelepeld door een oude man die hem voorziet van drank en eten, (beter dan de gemiddelde Londenaar krijgt). Hij heeft deze oude man nodig omdat z'n eigen moeder een dronkenlap is die niet voor hem wil zorgen. Ze scheldt hem meer dan eens de huid vol en verplicht hem z'n 'kontje' te verkopen zodat hij flessen sterke drank kan terugbrengen. Zo geschiedde, maar de fles drank valt op de grond en gaat stuk. Een tirade van z'n moeder is het gevolg. Net op dat moment komt een klein feetje hem helpen..

 

Dankzij Disney kennen we het verhaal van Peter Pan, maar Loisel geeft er zijn eigen draai aan. In een gruwelijke setting, geeft hij PEter z'n reden om niet volwassen te worden. Volwassenen zijn immers pervers en onaardig. Zijn fantasiewereld begint al bij het verhalenvertellen aan z'n vrienden, waar hij liegt over z'n eigen moeder zodat die jongens toch een mooi beeld van de moeder krijgen. Het is zeer sfeervol getekend met licht karikaturale personages in een donker Londen. Wanneer hij weg weggevoert door Tinkelbel, klaart het geheel ook onmiddellijk op. Het blijft een prachtig verhaal, maar deze versie is o.w.v. de vele seksuele inhoud niet geschikt voor kinderen.

 

Peter Pan 2: Opikanoba Loisel

Per ongeluk belandt Peter op een Piratenboot, die van kapitein Haak, en wordt aangenomen als scheepsmaatje. Hij krijgt zelfs een functie net onder Haak (zij het als bedrieglijk grapje). Dit leven van vechten en plunderen zint Peter wel. Wanneer ze het eiland aanvallen om de schat op te eisen, neemt Peter Bokkepoot gevangen. Die Bokkepoot, die eigenlijk Pan heet, heeft Peter nodig om aanvoerder van zijn team te zijn en de schat tegen Kapt. Haak te beschermen. Peter wil er echter niets van weten en blijft piraat. Wat later kan Peter niet op het bevel van Haak vliegen, waarop die laatste hem bewusteloos van een klif duwt en in de verzorgende handen van een indianenmeisje belandt. Om te overleven, moeten ze door Opikanoba, een mistig land waar angst en verderf heerst. Zolang Peter bewusteloos blijft, is er niets aan de hand, maar Peter wordt wakker..

 

Na het rauwe, realistisch getinte deel 1, is de overstap naar deel 2 te groot. Peter zit nu in een échte fantasiewereld en heeft geen enkele link met Londen meer. Het tekenwerk blijft érg goed en het scenario volgt nu meer het originele verhaal, maar de stijlbreuk stoorde mij wat te hard. Je gaat je als lezer afvragen of niemand in Londen onze kleine man mist, wat gek zou zijn. Hier hadden voor mij stukken Londen mogen inzitten, dat had het geheel een pak beter gemaakt. Wie van borsten houdt, kan niet klagen in dit deel, van meloenen tot muggenbeten, ze zijn'r allemaal (met joekels van tepels).

 

Peter Pan 3: De Storm Loisel

De ware schat van het eiland blijkt de fantasie te zijn, de kinderlijke onschuld. Wanneer Haak die te pakken zou krijgen, is alle hoop voor toekomstige kindergeneraties verloren. Daarom besluiten ze om de schatten van gezonken schepen te stelen en strategisch te verstoppen voor Haak. Zo denkt hij te hebben wat hij zoekt en verlaat dan mogelijk het eiland. Midden in de nacht zit de hele bende op het vlot met talloze schatkisten, maar Haak heeft het in de smiezen en gaat erop af. Pan wordt dodelijk verwond en Peter moet weer naar Londen om medische hulp.

 

Eindelijk weer wat rauw Londen in dit deel. De oude man is om een onverklaarbare reden ziek en de moeder geeft nog steeds niets om haar zoon. Als we flarden van dit in deel twee teruggevonden hadden, was het allemaal beter tot z'n recht gekomen. Nu blijft het te lineair, wat afbreuk doet aan de charme van het verhaal. Gelukkig is het niveau wel weer sterker geworden.

 

 

Peter Pan 4: Rode Handen Loisel

De kogel is uit Pans borst gehaald door Peter, maar krijgt al gauw koorts. Hij overleeft het niet. Wanneer Peter beseft dat deze dood zijn schuld is (hij waste z'n handen niet voor de operatie), begint hij zichzelf te mutileren. Tinkelbel wijst hem echter aan dat Haak de échte schuldige is; hij had immers de revolver afgevuurd. Uit wraak gaat Peter het duel aan met Haak waarbij die laatste z'n hand verliest. Even is de rust herstelt, maar niet voor lang, denkt Peter en gaat weer naar Londen om versterking. De Lost Boys, z'n weesvrienden, vertrekken mee naar Neverland.

 

Rode Handen is een cruciaal deel. Hier wordt Peter Peter Pan, betrekt hij z'n vrienden bij z'n strijd én geeft hij Haak een goede reden om Peter te haten. Op het einde is er even een crossreferentie naar Jack The Ripper wanneer blijkt dat Peters moeder diens eerste slachtoffer is. Het plot dikt aan en Peter Pan neemt z'n rol als leider méér dan serieus. Kruissnelheid is wederom behaald.

 

51uC1wX8dKL._SL500_AA300_.jpgPeter+Pan+Opikanoba.jpg1637712.jpg2peterpan4.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht

Gisteravond uitgelezen: Habibi. Ik sluit mij aan bij het kamp der enthousiastelingen. Doordat ik Blankets nog steeds niet gelezen heb, had ik bovendien geen last van niet-relevante neigingen om beiden te willen vergelijken.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Gast Natte aap

kruistocht - Dufaux/Xavier/Chagnaud.

 

Ik heb deel 1 en 2 uit de bib geleend. Interessant. Leuk om te lezen. Dufaux weet de spanning goed op te bouwen. Het enige minpuntje vind ik de schijn van "historische correctheid" die hij in het voorwoord postuleert, maar daarna toch weer met demonen en andere ziektes van isis aan de slag te gaan. Die combinatie is voor mij minder geslaagd, maar als ik dat opzij leg en het gewoon als een fantasy verhaal lees, is het best ok.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Gast Fromjscpower

Bouncer 8: to hell

Je hebt westernstrips en bouncer. Alles in Bouncer is over de top, het scenario, de personages, de tekeningen en daarom is het ook zo goed. Elke keer denk je, kan het nog harder en onsmakelijker? Ja dus.

****

Deel dit bericht


Link naar bericht

Alleen 1 - 7

 

Ik had de eerste drie delen al eens gelezen, en die hadden genoeg indruk op mij gemaakt om deze reeks te blijven kopen. Maar nu heb ik de 7 delen* die al verschenen allemaal na mekaar gelezen. Amai wat een ervaring. Deze strip is zowel grappig, spannend en verontrustend. En zowel de dialogen, de personages en de tekeningen zijn van een heel hoog niveau.

 

Alleen heeft de naam een kinderstrip te zijn, maar ik vind toch dat de sfeer ,die in elk album dreigender wordt, voor kinderen misschien toch te eng is. Ofwel onderschat ik kinderen gewoon, dat kan natuurlijk ook. Alleen is bij het beste wat er momenteel verschijnt. Iedereen zou dit moeten lezen.

 

* weet iemand hoeveel delen deze reeks zou gaan tellen?

 

Zonder afbreuk te doen aan deze strip had ik bij deel 1 direct een déjà-vu, met name naar het boek "De Engelieren" van Stephen King: http://nl.wikipedia.org/wiki/De_engelieren. Zou me niet verbazen als de auteurs hun verhaal daar toch wat op gebaseerd hebben.

 

Als je "Alleen" goed vond en eens lekker wil huiveren, is dat een aanrader dus.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Ondanks mijn voornemen om er niet aan te beginnen, toch als kerstcadeautje gevraagd wegens nogal goede recencies:

- Kriss Van Valnor 1-3: tekeningen ben ik niet enthousiast over. Nogal krassig, komt onafgewerkt over. Het verhaal dan: boeiend in deel 1 (***1/2), wegzakkend in deel 2 (**1/2), naar matig in deel 3 (**). Mag wat mij betreft afgerond worden bij deel 4.

- Wolvin 1&2: hier ben ik wél enthousiast over de tekeningen! En scenarios: inleidend in deel 1 (***), zeer boeiend in deel 2 (****) met een goede cliffhanger. Laat deel 3 maar komen!

Deel dit bericht


Link naar bericht

Gelezen:

Scalped 10: Het laatste deel van een geweldig goeie reeks. Een goed laatste deel dan nog, wat wil een mens nog meer?

 

Rampokan: deel 1 (Java) en deel 2 (Celebes) - Peter Van Dongen

De Belgen hadden Kongo, en de Nederlanders hadden Indonesië: een exotische droom, een wingewest, een vluchtroute voor wie weg wilde uit het koude vaderland bij de Noordzee. Na de Tweede Wereldoorlog veranderden de geesten en brokkelden de koloniën af onder de druk van toenemend zelfbewustzijn van de oorspronkelijke bevolking.

In Rampokan keert Johan Knevel na de oorlog terug naar Indië, het land waar hij als Nederlander geboren werd. Hij is soldaat in het Nederlandse leger en als zodanig moet hij het opnemen tegen Indonesiërs die de wapens hebben opgenomen tegen de kolonisator. Maar eigenlijk wil Johan vooral zijn baboe terugvinden, de vrouw die hem opvoedde.

Eén van de allerbeste Nederlandse strips, later dit jaar in een integrale versie. IEts om naar uit te kijken, als je't mij vraagt.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Ook nog gelezen: Een dierentuin in de winter (Taniguchi)

Ik vind mezelf een liefhebber van Taniguchis verhalen: als geen ander schetst hij menselijke relaties en gedragingen. Een dierentuin in de winter vertelt (het autobiografische verhaal?) over een jongeman die in de jaren '60 naar Tokio trekt om mangaka te worden, tekenaar van manga's. Ik vind dit boek minder sterk dan Herinneringen of Dagboek van mijn vader, maar toch heb ik het met plezier gelezen. Taniguchi tekent goeie personages, maar zijn achtergronden zijn een beetje saai.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Ook nog gelezen: Een dierentuin in de winter (Taniguchi)

Ik vind mezelf een liefhebber van Taniguchis verhalen: als geen ander schetst hij menselijke relaties en gedragingen. Een dierentuin in de winter vertelt (het autobiografische verhaal?) over een jongeman die in de jaren '60 naar Tokio trekt om mangaka te worden, tekenaar van manga's. Ik vind dit boek minder sterk dan Herinneringen of Dagboek van mijn vader, maar toch heb ik het met plezier gelezen. Taniguchi tekent goeie personages, maar zijn achtergronden zijn een beetje saai.

 

Moet ie dan dringend een andere achtergrondtekenaar voor aannemen :e005:

Deel dit bericht


Link naar bericht

Afgelopen week zoal gelezen:

 

Pyongyang (Delisle)

Pyongyang is de hoofdstad van Zuid-Korea, dat ten noorden ligt van Noord-Korea. Althans, als je de kaart op pagina 1 mag geloven... :e010: Maar vooraleer te vervallen in al te veel geklaag: het reisverslag is uitermate boeiend. Dateert nog van voor Kim Jong-il werd opgevolgd door Kim Jong-un, maar dat maakt verder wellicht geen fluit uit.

 

SGF (Simon Spruyt)

Alles wat ook maar een beetje stripgerelateerd is wordt erdoor gesleurd in deze absurde, satirische uitgave: auteurs, uitgevers, publiek, noem maar op. De meerwaardezoeker, de graphic novel, het komt allemaal aan bod. En dat allemaal op een bijzonder geslaagde manier, zonder goedkoop te worden.

 

Inspecteur Canardo 1-5 (Sokal)

Een soort Blacksad Light, maar waarbij de dierenmaatschappij naast die van de mensen opereert. Dat zorgt soms voor een interessante moraal. Eigen soortgenoten worden bij de vleet afgeknald, maar een mens vermoorden, dat is taboe!

Die eend is om te gillen, de verhalen om te huilen. Qua zwartgalligheid hé, niet qua kwaliteit. Dat laatste zit namelijk wel goed. Geen topper, dat nu ook weer niet, maar zeker het lezen waard.

 

Black Hole (Burns)

Zeer, zéér goed! Hoort in de categorie "zo lees je er geen 10 op een jaar". Ik toch niet.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Black Hole (Burns)

Zeer, zéér goed! Hoort in de categorie "zo lees je er geen 10 op een jaar". Ik toch niet.

 

Tot de laatste paar blz. had ik hetzelfde gevoel, maar het einde was voor mij een anticlimax. Voor jou niet dus?

Deel dit bericht


Link naar bericht

Maak een account aan of log in om te reageren

Je moet een lid zijn om een reactie te kunnen achterlaten

Account aanmaken

Registreer voor een nieuwe account in onze community. Het is erg gemakkelijk!

Registreer een nieuwe account

Inloggen

Heb je reeds een account? Log hier in.

Nu inloggen

×
×
  • Nieuwe aanmaken...