Ga naar inhoud
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble
Kool Thing

Strip Van De Dag

Recommended Posts

Nee, voor mij was het helemaal geen anticlimax, maar ik snap je opmerking ergens wel. 't Is plots gedaan hé. Maar ja, een strip moet altijd ergens eindigen en ik vond dit een goed moment daarvoor.

 

Zijn er andere strips van Burns die ik moet gelezen hebben? Is dat Kuifje-gedoe een beetje goed?

Deel dit bericht


Link naar bericht

Van de bibliotheek gelezen: De Tombe van Alexander deel 1, 2 en 3.

Zeker niet slecht, een goed getekend prima verteld verhaal. Ik heb me er best mee vermaakt.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Veel gelezen de laatste tijd. O.a.:

 

Love, de vos

Wat is Dark Dragon Books toch goed bezig! Nu ook een bekroonde tekstloze dierenstrip. Juweeltje, vooral ook door het nawoord. Niet twijfelen, kopen!

*****

 

XIII 1 en 2

Jeugdnostalgie. Ruim 25 jaar geleden dat ik dit las. Kon me er niet veel meer van herinneren, maar is nog steeds leuk leesvoer. Vance kan best mooi tekenen, maar hij voelt zich alleen op z'n gemak met voor- en zijaanzichten.

***1/2

 

De Feul 1

Fantasy-verhaal, dat net als Servitude of een strip van Bourgeon of Leo in het algemeen goed z'n best doet een realistische wereld neer te zetten. Religie en dus de verhoudingen tussen de verschillende religieuze groeperingen speelt hierin een grote rol. Erg goed gevonden. Klassestrip, de zoveelste parel van Medusa.

****1/2

 

Amulet 2 en 3

Het hoge niveau van deel 1 wordt vastgehouden. Prachtige strip, die ondanks de kinderlijk ogende tekeningen voor zowel jong als oud is bedoeld. Een van m'n favoriete reeksen van het moment.

****1/2

Deel dit bericht


Link naar bericht

Nee, voor mij was het helemaal geen anticlimax, maar ik snap je opmerking ergens wel. 't Is plots gedaan hé. Maar ja, een strip moet altijd ergens eindigen en ik vond dit een goed moment daarvoor.

 

Zijn er andere strips van Burns die ik moet gelezen hebben? Is dat Kuifje-gedoe een beetje goed?

 

Als je Black Hole goed vond dan is dat Kuifje-gedoe ook iets voor jou ;) Hiervan komt dit jaar het derde en laatste deel uit en dat zal voor een groot deel uitmaken hoe goed deze reeks is.

 

Op het einde van Black Hole blijf je met veel vragen zitten en dat is bij de eerste twee delen van zijn "Kuifje-interpretatie" ook het geval. Hier had ik minder een wow-gevoel dan bij Black Hole maar misschien komt dit doordat ik Black Hole al gelezen had en dus al een idee had van waar ik me aan kon verwachten.

Deel dit bericht


Link naar bericht

De schorpioen dl 1 tm 10 gelezen, ik moet zeggen dat ik nu eindelijk enthousiast begin te worden. Ik vond de reeks aanvankelijk zeer vervelend en niet boeiend (wie is zijn pappie, hij wipt alles wat los en vast zit maar vooral het hele gedoe over het kruis van petrus) mij kon het niet bekoren. Maar blijkbaar wint de aanhouder want het verhaal begint nu goed op stoom te komen en het wordt nu zeker de moeite waard. Ik vergeet gewoon in het vervolg de eerste 6 delen en lees deze serie enkel nog vanaf deel 7!

 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Voor het ongeluk geboren (deel 1) Grenson / Lapiere

Julie groeit op in Charleroi. Tussen de hoogovens leert ze al snel dat de keuzes die ze maakt, een enorme impact hebben op haar leven. Doorheen het verhaal zijn rechtbankscènes verweven die aantonen dat Julie op dit moment in een gevangenis zit. De reden waarom is nog niet duidelijk.

Als puber begint ze een relatie met Theo en verblijft dan vaak bij hem en zijn vader. Haar moeder moet namelijk niet veel van’r hebben. Als ze dan eindelijk aandacht krijgt van een oude(re) man, voelt ze zich pas ontplooien. Ze begint een affaire met hem en dat komt Theo te weten..

 

Op het einde van deel 1 weet je eigenlijk nog niet veel. Haar beginsituatie is geschetst en er is reeds een kleine climax geweest. Het medaillon dat een belangrijke rol speelt, is nog steeds een mysterie en haar reden van opsluiting eveneens. Het is voor mij moeilijk om dit als een afzonderlijk deel te beschouwen, en ik vind het dus jammer dat ze er niet meteen een integrale van maakten. Voorts zijn de dialogen wel altijd sterk weergegeven (al denk ik dat er wat verloren gaat in de vertaling) en hangt er over Charleroi een heerlijk grauwe sfeer. De tekeningen zijn te grotesk op momenten, waardoor de emotie ongeloofwaardige proporties aanneemt. Op de achterflap kan je lezen dat het principe van “directe inkleuring” is toegepast, maar wat dat inhoudt, kan ik niet uit de tekeningen afleiden. Al bij al een sterk begin over Belgiës donkerste stad.

 

9789031429356-G.JPG

 

Waarom spoelen blauwe walvissen op onze stranden aan? Moynot

Simon Breuil is een Franse romanschrijver die furore maakte met zijn laatste boek. Hij teert nog op dat succes en is angstig om een nieuw werk te schrijven. Een vriend van hem, James Whales, is een oud en gevierd Amerikaans schrijver die eveneens kampt met een writer’s block. Nachtenlang spreken de twee af, vaak in het gezelschap van wijfjes. De bewondering die Breuil heeft voor Whales brokkelt bij elke ontmoeting verder af, terwijl die laatste steeds verder wegzinkt in zelfmedelijden en eigenwanen. Julie, Simons vrouw, is diens enige boei in de maatschappij, maar wanneer zij genoeg heeft van zijn avontuurtjes en een kind wil, breekt er wat in Breuil.

 

Schrijvers schrijven over schrijvers, dat is altijd al zo geweest. Ik hou wel van zulke verhalen, omdat ze een goed verhaal bieden (in dit geval verval) én tegelijk een blik op de stiel werpen. Meta-schrijven, als het ware.

De tekeningen zijn wat (bedoeld) slordig en dat past wel bij het kabbelende, dronken verhaal. Ze ademen een donkere sfeer uit die heel Parijs overneemt en tegelijk de geesten van zijn personages bezoedelt. De dialogen zijn top (ook goed vertaald) en de aftakeling van Whales is briljant geschreven. De spanningsboog staat echter nooit gespannen, wat voor velen een hekel punt is en het geheel wat traag doet overkomen. In het rijtje van literaire strips past deze echter als’n prothesebeen.

 

Moynot%20blauwe%20walvissen.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht

In het rijtje van literaire strips past deze echter als’n prothesebeen.

 

 

 

Vind ik leuk!

Deel dit bericht


Link naar bericht

BlackPage Giroud / Lapière / Meyer

In dit boek lopen twee verhaallijnen: de rode en de blauwe. De blauwe stelt het heden voor. Daar speelt Kerry Stevens de hoofdrol. Ze is journaliste voor een literair magazine, maar komt nooit aan de bak. Ze is geobsedeerd door een topschrijver-kluizenaar: Carson McNeal. Wanneer ze op haar uitgeverij het adres van een contact van deze schrijver vindt, besluit ze hem op te zoeken. Het adres is inderdaad van de schrijver en hij vindt haar meteen aardig.

Het rode verhaal volgt het romanpersonage van McNeal, Afia. Zij is een fucked-up meisje dat van gevangenissen naar verslavingscentra gaat alsof het café's zijn. Ze heeft voortdurend nachtmerries over laarzen en een in het hoofd geschoten pop. In analyse ontdekt ze dat ze de Palestijnse oorlog heeft meegemaakt. Op het nippertje werd ze gespaard van het lot dat haar familie toebedeeld was. Ze besluit de soldaat die haar het leven liet op te speuren.

 

Het boek begint met het blauwe verhaal en dus toen het rode verhaal op de proppen kwam was ik weinig geïnteresseerd in nieuwe personages. Vooral omdat die uit'n roman kwamen en dus van minder belang zouden zijn. Telkens wanneer er zo'n rood deel kwam, las ik het vluchtig over. Dat deed ik tot ik besefte dat het rode verhaal toch belangrijk genoeg was en dan heb ik dat hele deel opnieuw gelezen. Elke lezer die net als ik niet super geconcentreerd is, raad ik hetzelfde aan.

Het was al snel duidelijk dat het een héél gelaagd verhaal ging worden, dus moest je er wel bijblijven met je gedachten. Het loont echter wel de moeite om door te zetten. De twee verhalen zijn door een andere tekenaar getekend en dus in een heel andere stijl. Dat maakt het wel gemakkelijk én interessant. Naar het einde toe lopen ze ook meer door elkaar en dat resultaat mag er wezen.

't Is 'n strip die super goed ineen zit én een goed verhaal heeft.

 

c9cf28b0-c906-012e-acc7-0050569439b1.jpg

 

Wat de wind brengt Marin

1916. In het Noorden van de Oeral heeft een afgelegen dorp een nieuwe dokter nodig. Pas afgestudeerde Aleksandr wordt door z'n prof aangewezen als de ideale man. Hij is een topstudent en geen fan van de opkomende onrust in het Moskou van toen. Tijdens de reis beseft hij pas hoe afgelegen het werkelijk ligt. De mensen kijken met argusogen naar alles wat van "de hoofdstad" komt. Bovendien is het windseizoen aangebroken en dat brengt steevast een boel doden met zich mee. Er heerst een 'windmonster' in de natuur. De wetenschapper in Aleksandr wil opboksen tegen de vooroordelen en het bijgeloof, maar dat blijkt moeilijker dan verwacht. Zijn moraal wankelt pas echt wanneer het windmonster inderdaad z'n doden eist..

 

Schrijven kan Jaime Martin wel. Hoewel je bepaalde verhaalelementen al van ver ziet aankomen, weet hij uiteindelijk toch te verrassen; zij het behoorlijk snel afgehaspeld. Het is geen tòp-scenario (zo merkt de zorgvuldige lezer het spreekwoordelijke pistool in het eerste hoofdstuk behoorlijk hard op), maar toont wel de achterdocht en het stupide bijgeloof van een dorpje dat eeuwenlang op zichzelf is toegewezen. Hij schreef een donkerdere versie van Magasin General zeg maar. Wat z'n tekenkunst betreft, ben ik minder overtuigd. Z'n koppen zijn te kinderlijk voor zulk een verhaal, terwijl z'n detailopnames net wel goed de sfeer weten te vangen. Wat hij het beste kan, zijn de weidse landschappen met z'n bijhorende koude. Die zijn om duimen en vingers af te likken. Het landschap speelt een belangrijke rol in dit verhaal en dus zijn die pareltjes van tel, toch vond ik de kinderlijkheid in zijn koppen té storend om me volledig in deze strip te laten gaan.

 

9789031429004-G.JPG

Deel dit bericht


Link naar bericht

Bouncer: to hell.

 

Voor wie de vorige 7 delen van bouncer gelezen heeft is dit totaal geen verrassing. Zoals altijd zit het verhaal vol met de gestoorde personages, wreedheden en geweld. Het verhaal volgt ook een herkenbaar stramien. Zodra je weet wie de moord waar alles rond draait, heeft gepleegd weet je ongeveer hoe het verhaal zal evolueren. De overdreven tekeningstijl van Boucq past zoals altijd perfect bij deze donkere western.

 

Aangezien ik altijd in ben voor een western heb ik me goed geamuseerd met deze strip.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Alex 31: schaduw van sarapis

 

Een van de betere albums van de laatste jaren. Casterman kiest voor vaste teams. Hopelijk komt dat dé kwaliteit ten goede. Opvallend veel bloot en bloed trouwens voor een alex album. **

 

Magasin General 8

Nog een album te gaan................er gebeurde eigenlijk helemaal niets behalve de identiteitscrisis van de pastoor. *

Deel dit bericht


Link naar bericht

Dit weekend gelezen:

Kriss van Valnor #3

Wolvin #2

Jerome K. Jerome Bloks

Blake en Mortimer

 

En ze voldeden allemaal aan de verwachtingen. Ik heb me er prima mee vermaakt.

Ondanks enkele negatieve berichten hier over Blake & Mortimer vond ik het weer een prima deel.

 

Ook gelezen:

Walt Disney's Donald Duck: A Christmas for Shacktown", Barks, Carl

Prachtige uitgave! Aanrader.,

Deel dit bericht


Link naar bericht
Gast milou

Durango 16: een gier in de schemer.

 

Swolfs flikt het hem weer. Één van de beste Durango,s van de afgelopen jaren. Girod is wederom in topvorm.

Een absolute aanrader voor de western liefhebber.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Durango 16: een gier in de schemer

 

Met de tekeningen van Girod is niets mis. Hoewel die van Swolfs een stuk gedetailleerder zijn. Zelf vond ik het verhaal wat tegenvallen. De langverwachte eindafrekening was te snel voorbij. En Durango zelf heeft amper wat gedaan.

Deel dit bericht


Link naar bericht

20 cb 1-20

weinig tijd om veel te typen, dan maar de essentie: 20 cb is euh...essentieel.

 

Kan ik alleen maar onderschrijven :hartje:

 

Welkom Roque Ja ! :hartje:

 

Habibi, moet ik nog steeds lezen :e008:

 

Amulet 2 en 3

Het hoge niveau van deel 1 wordt vastgehouden. Prachtige strip, die ondanks de kinderlijk ogende tekeningen voor zowel jong als oud is bedoeld. Een van m'n favoriete reeksen van het moment.

****1/2

 

Ben al wat verder in het Engels, goed nieuws: dit blijft op niveau, aanrader B)

Deel dit bericht


Link naar bericht

Ben Hur 4 (Mitton)

De eerste 2 delen vond ik wat taai, daar moest ik mij doorheen de eerste pagina's worstelen met die grote lappen tekst. Deel 3 was al veel beter en dit is het orgelpunt die de reeks naar een hoger niveau tilt.

Deel dit bericht


Link naar bericht

durango 16: Een gier in de schemer.

 

ik hou wel van deze serie. en ook dit deel is weer typische spagetthi western. Ik vind de tekeningen van Girod iets minder dan de tekeningen van Swolfs, maar verder dan dat heb ik er weinig op aan te merken.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Northlanders 7 - The Icelandic Trilogy

Het afsluitend deel van de reeks vertelt drie episodes uit de geschiedenis van een familie die vanaf de negende eeuw IJsland ging koloniseren. Het eerste vertelt het begin, deel twee toont het hoogtepunt, en in deel drie komt de onvermijdelijke neergang. Een zeer sterke afsluiter van de reeks.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Walking dead , nr.1-14 , Silvester :

 

Voila , mijn eerste comic serie zit er op en het is me goed bevallen.

Na een sterk eerste deel , had ik wat moeite met de stijlbreuk van Adlard.De delen 2,3 en 4 vond ik maar matig goed maar vanaf deel

5 was ik vertrokken op de trein.Adlard zijn tekenwerk groeit in de reeks en zijn pagina indeling is heel goed.

Af en toe was het slasherwerk wat schokkend , maar als fan van Jodo zijnde ben ik al wat gewend.

 

Sherman , nr.1-6 , Lombard :

 

Gistermiddag tijdens het rotweer buiten , de reeks in één ruk uitgelezen.Desberg is vakman genoeg om

het verhaal boeiend en meeslepend te houden.Griffo tekent aan een sneltempo maar toch hebben zijn tekeningen

voldoende kwaliteit.Wat als hij er meer tijd voor had genomen...

Goede reeks die boven de middelmaat steekt.

Deel dit bericht


Link naar bericht

scalped 1-4

ik ben de 10 delen van scalped, de hele reeks dus, aan het herlezen. verplicht leesvoer. in elke top 100 van series die iedereen zou moeten hebben.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Ik heb gedaan met de onthoofde arenden en ik heb daarvan genoten , smaakt naar meer , zeker omdat deel 16 een nieuwe verhaallijn aanboort. Keep m coming

Deel dit bericht


Link naar bericht

Een vrijmoedige Zomer Pellejero / Lapiere

 

Deze vrijmoedige zomer vangt aan met een herinnering aan een dode vrouw: Tina Modotti. Ze werd dood teruggevonden in een taxi en in die taxi zit haar oude vriend Théo. Hij is schrijver/schilder en leeft in Mexico, op de vlucht voor de revolutie en zijn geaardheid. Tina wordt geliefd door talloze mannen. Dit omwille van haar uiterlijk, haar politieke ideeën en haar kunstzinnigheid. Gelijk als de liefdesperikelen verhitten, laait de politieke ambitie van een vriend op…

 

De tekeningen van Ruben Pellejero zijn uitgepuurd tot op hun essentiële lijnen. Je kunt het echter niet “klare lijn” noemen, want deze lijnen zijn dik en gezapig. Toch —of net daardoor— blijft de Latijnse (Spaanse) sfeer zeer goed merkbaar. Het kleurgebruik heeft hier een belangrijke rol in, maar ook de karakteristieke kaken en snorren helpen. Het verhaal kabbelt wat aan en raakt nooit tot op de huid. Ik wijt het aan de verschillende perspectieven die gebruikt zijn. En toch voel ik ergens een potentieel zitten. Misschien komt dat eruit in deel 2.

 

 

 

een-vrijmoedige-zomer-lapiere-pellejero.jpg

 

 

Minik Hippolyte / Marazano

 

Robert E. Peary doet in 1897 een expeditie op de Noordpool. Daar vonden ze de Inuït, Eskimo’s. Aangezien dit een rariteit is, besluiten ze deze stinkende specimens mee te nemen naar New York. Daar aangekomen, worden de Inuït, waaronder Minik en zijn vader, ontvangen als de nieuwe helden. Het zijn de Indianen van ’t Noorden! Al gauw krijgt de stam een griepaanval die weinigen overleven. Het aanpassingsvermogen van de jonge Minik werkt goed. Hij overleeft en wordt opgevoed bij de familie Peary. Maar, het spreekwoord luidt ook hier “je kan de tijger wel uit de jungle halen, maar de jungle niet uit de tijger”…

 

Straffe verhalen, die van de onderdrukking van het ene volk door het andere. Dit is niet anders. Loze beloftes die niet ingewilligd worden, uitbuiting en freakshows, zo vergaat het de arme Minik. Pijnlijk realistisch is hij neergezet, net als de Blanken trouwens. Het vormt een schrijnend relaas van onze soort. Bovendien worden ze vergezeld van frisse, krasserige tekeningen die toch rust én koude uitstralen. Ware het een film, het werd een blockbuster, denk ik.`

 

minik.jpg

 

Het kind van het onweer Bichebois / Poli

Dit begon ik ook, maar het is m'n ding niet zo. Morgen probeer ik opnieuw.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Joe Sacco - Reportages

 

Zoals de titel aangeeft bundelt dit boek een aantal korte reportages van Joe Sacco. Het boek wordt voorafgegaan door een inleidingen waarin Sacco de objectieve grensen van de (strip)journalistiek uitlegd en hoe hij hierimee omgaat. Daarna volgen een aantal reportages, o.a. over vluchtelingen uit Afrika en onderdrukte bevolkingsgroepen in India die eerder in bladen als New York Times Magazine of The Guardian verschenen.

 

De tekeningen zijn, in tegenstelling van wat ik van een waarnemer zou verwachten weinig realistisch en soms bijna karikaturiaal. Sacco geeft dan ook aan dat het vaak niet mogelijk is om een objectief beeld te geven maar dat er altijd een interpretatie wordt gegevn. Of het medium nu strip, krant of tv is maakt daarbij niet uit. Van dat oogpunt is de stijl goed te begrijpen. De "inkleuring" is ook even wennen, in de zwart-wit verhalen gebeurt dit door verschillende arceringen waarbij de huid van getinte mensen bestaat uit een reeks horizontale strepen zonder acht te slaan op de vorm. Kleding en schaduw krijgen een soortgelijke behandeling. Ondanks de wat ruwe vorm werkt het voor deze stijl goed, en is dit minder storend dan de geruite jassen uit de vroege stripjaren.

 

Reportages is wat mij betreft een mooi boek waarin Joe Sacco ons zowel een kijkje gunt achter de schermen in de grotere probleekgebieden van de wereld alsook ook een kijkje achter de schermen van de journalistiek.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Klaar met de eerste lezing van Rork. Of beter gezegd: de eerste twee lezingen, want ik heb zo ongeveer elke bladzijde 2 keer gelezen, om nog maar te zwijgen van het staren naar de (prachtige) tekeningen.

 

De eerste 5 delen zijn geniaal. In deel 6 (De Afdaling) heb ik toch ergens een bocht gemist. Het laatste deel begon terug ijzersterk, maar van de finale heb ik ook niet alles meegekregen, vrees ik. Het voelde een beetje aan als (ik durf het woord amper te gebruiken) een anti-climax. Met de nadruk op 'een beetje'.

 

Maar goed, zoals gezegd was het dus de eerste keer dat ik Rork las. Bovenstaande is dus lang geen definitief oordeel. Wellicht klaart het nog wel wat meer op bij een tweede, derde of vierde herlezing (want die komen er zeker). Voorlopig onthou ik dus enkel dat 6 van de 8 albums tot het beste behoren van wat ik al gelezen heb (deel 0 dus ook) en dat de rest zich voorlopig nog niet laat vatten.

 

En een pluim voor de vertaling/redactie.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Allereerst: Vinden jullie dat ik (teveel) spoilers in m'n tekstjes steek?

 

De Schorpioen 9: Het masker van de Waarheid Marini / Desberg

Paus Trebaldi is zijn geld kwijt, waardoor z'n manschappen steeds minder betrouwbaar worden. Om verder verraad uit te sluiten, laat hij zijn broer Nelio verbannen én wil hij zijn vader doden. Op die manier is hij de enige erfgenaam van de Trebaldi's, wat hem een aardige duit zou opleveren. Vader Trebaldi wil echter z'n macht behouden en daarvoor is zijn jongste zoon belangrijk. Die is immers nog de enige die voor een nageslacht kan zorgen en zo de naam in stand kan houden. De Schorpioen jaagt nog steeds op de ware toedracht van z'n moeders dood, hij zou'r wel'ns dichter op kunnen zitten dan hij denkt.. En Rochnan herrijst!

 

Na het vorige, ietwat zeemzoete verhaal krijgen we weer een action-packed strip waar die ene vraag belangrijk is. Alle karakters hebben ondertussen zoveel kantjes, geheimdoenerij (en met iedereen in bed gelegen) dat het haast een soap wordt. Desalniettemin is het een strip waarvan ik hou. Het is een wereld waarin ik zou willen leven.

 

1.jpg

 

De schorpioen 10: In de naam van de zoon Marini / Desberg

De ware invloed van vader Trebaldi komt nu pas tot uiting. Tegelijk is er Tiberio, de man met het litteken, die De Schorpioen in z'n macht heeft en naar z'n opdrachtgevers leidt.

De Huzaar ligt op sterven en Mejaï komt er ook niet al te goed vanaf. Eindelijk komt Armando te weten wie z'n echte vader is en waarom z'n moeder moest sterven. Een oplettende lezer wist dit al in aflevering 9, maar nu wordt het bevestigd. Al is er het eeuwenoude dilemma, de negende Romeinse familie.. Wat moet ermee gebeuren. Er mogen er immers maar 8 zijn volgens de wetten van de geschiedenis.

 

Een stevige editie, deze 10de. Pyschologisch zit er veel diepgang in, net als de actie en liefde. Wat een kwelling, wat een pijn. Je gaat zelfs meeleven met paus Trebaldi. Ware 9de kunst is het. Alleen had ik verwacht dat dit het laatste deel zou zijn, maar dat is niet zo. Ik vraag me af of de volgende delen even boeiend gaan blijven nu het geheim ontsluierd is.

 

$(KGrHqF,!lcFCew-JP,lBQ)eJmv-DQ~~60_35.JPG

 

Magasin General: De Vrouwen Loisel / Tripp

Marie is zwanger! Terwijl ze met dit geheim rondloopt, raken de dames op leeftijd gefrustreerd over de pastoor. Die krijgt op zijn beurt een identiteitscrisis en trekt het bos in. De winter is in het land, iedereen verveelt zich en dat leidt tot misverstanden. De jongelui missen het feest, de actie, terwijl de oudjes zich afvragen of het wel goed is, al die verandering. Kortom, er is niets veranderd in Notre-Dame-Des-Lacs en tegelijk zoveel!

 

De sfeer blijft erin. Deze samenwerking tussen Loisel en Tripp mag van mij nog lang blijven duren. Je stapt als het ware 100 jaar terug in de tijd. Dit speelt zich af in Québec, maar voor het zelfde geld ging het om Steenokkerzeel of een ander godvergeten dorp. Magasin General lezen, is als het voorgelezen krijgen van een spookje terwijl je 5 jaar bent. Er is niets heerlijker.

 

142097_s0.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht

Allereerst: Vinden jullie dat ik (teveel) spoilers in m'n tekstjes steek?

 

Niet echt. Als ik echt niks van de inhoud wil weten, lees ik alleen de tweede alinea. Als ik nog overtuigd moet worden om de strip te lezen, kan zo'n korte inhoudsbeschrijving handig zijn.

 

 

Wat is die cover van de nieuwe Magasin General weer mooi!

Deel dit bericht


Link naar bericht

Maak een account aan of log in om te reageren

Je moet een lid zijn om een reactie te kunnen achterlaten

Account aanmaken

Registreer voor een nieuwe account in onze community. Het is erg gemakkelijk!

Registreer een nieuwe account

Inloggen

Heb je reeds een account? Log hier in.

Nu inloggen

×
×
  • Nieuwe aanmaken...