Ga naar inhoud
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble
Log in om dit te volgen  
cinco

strips die een wirwar van emoties bij je opwekken

Recommended Posts

Ik heb het vooral bij Mooie Zomers.

Die reeks geeft me een haast melancholisch gevoel, ook al spelen de meeste verhalen zich af in een tijdskader voor mijn geboorte.

Maar de reeks zegt zoveel over het leven, vergankelijkheid, gepasseerde dromen en herinneringen gedrenkt in nostalgie.

Op het eerste zicht lijkt het een luchtige reeks, slice-of-life stijl, maar reis doorheen de verschillende albums en er ontstaat een gevoel dat ik nog maar bij weinig strips heb gehad. Het wordt meer dan lezen. Het wordt een ervaring.

 

les%20beaux%20%C3%A9t%C3%A9s2.jpg

 

ete2.jpg

 

F4uXMpw.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht

Mooie zomers vond ik de eerste 2 delen verfrissend, daarna toch te veel repetitief. Jammer. Geef mij maar Krasse knarren in hetzelfde genre.

Deel dit bericht


Link naar bericht

thorgal- de schaduwen voorbij en Over de grenzen van de tijd deel 1 zijn de eerste twee die bij me opkomen

Deel dit bericht


Link naar bericht

'Waarom Pierre dood moest' ... Seksueel misbruik binnen de Kerk... Herinner me nog hoe ik gechoqueerd, aangegrepen was na mijn eerste lezing. Kinderlijk getekend maar geen strip voor jonge kinderen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
1 uur geleden, esteban² zei:

Dat moet dan toch Blankets (Een Deken van Sneeuw) zijn.

Inderdaad, bij mij ook. Ik heb jarenlang habibbi niet willen lezen uit schrik dat het het ging verpesten. 

 

In dezelfde categorie: paul has a summer job, 5cm per second, sommige boeken van lemire sommige boeken van vives, sommige boeken van zidrou.

 

Ik heb laatste chaboute ontdekt, hier is er nog niets van vertaald, maar dat is ook een diamant!

Deel dit bericht


Link naar bericht

Melancholie is een gevoel dat me vaak aangrijpt in strips, vooral wanneer het verhaal zich afspeelt in een tijdperk dat ik nooit heb meegemaakt. "Het geheim van Diepenbos" uit de Beverpatroelje, "Verdronken wagen" en "De rode paters" uit Guus Slim, "De ravenbaron" uit Pits en Kaliber...

 

Die sfeer...

 

Ook boeken kunnen me op die manier pakken.

 

Iedere keer Giovannino Guareschi het dorpje uit de Po-vlakte beschrijft op die winterse avonden krijg ik kippevel en wil ik er ook deel van uItmaken...

Deel dit bericht


Link naar bericht
10 uren geleden, Timhardt zei:

Inderdaad, bij mij ook. Ik heb jarenlang habibbi niet willen lezen uit schrik dat het het ging verpesten. 

 

In dezelfde categorie: paul has a summer job ...

Die Habibbi heb ik ook (mogelijk geheel onterecht) vermeden, omdat mijn verwachtingen na Blankets nu eenmaal torenhoog waren.

Naar die Paul ben ik al heel lang benieuwd.  Ooit kom ik er wel eens aan toe.

Deel dit bericht


Link naar bericht
21 uren geleden, Chorasan zei:

 

 

Iedere keer Giovannino Guareschi het dorpje uit de Po-vlakte beschrijft op die winterse avonden krijg ik kippevel en wil ik er ook deel van uItmaken...

Don Camillo zou een leuke serie zijn voor Hubsch en Stoffel als Marcel Pagnol op geraakt.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Als 10 jarige heb ik tranen met tuiten gehuild bij het lezen van het dreigende dinges. Ik vond die laatste scène zo erg... 

 

Van recentere strips heb ik het altijd moeilijk met de scene in Thorgal waarbij dat Shania moet achterblijven (de schaduwen voorbij). Dat is ongelofelijk sterk getekend.

 

Bij de Toverspiegel had ik het op zich niet moeilijk, maar ik vond het wel dood en doodjammer voor de Rode Ridder. 

 

Maar meestal doen de verhalen op zich niet veel qua emotie. Maar wel eerder als ik verhalen herlees uit mijn kindertijd / jeugd. Ik heb dan regelmatig flashbacks naar de tijd terug toen ik deze kochte of kreeg. 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Ongetwijfeld Hadashi no Gen, in 't Nederlands vertaald als Gen Barrevoets in Hiroshima. Er zijn weinig strips die de totale waanzin van een oorlog kunnen vatten zoals deze.

236_GenBarrevoets1_PR.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht

Ik lees intussen al 40 jaar strips, maar er zijn er voor mij een aantal welke emoties bij mij opriepen die ik niet had verwacht.

 

Over de grenzen van de tijd, Op zoek naar Peter Pan, Y the last man, het laatste jungleboek zijn 4 strips / reeksen welke mij diep raakten op emotioneel gebied

Deel dit bericht


Link naar bericht

In de VV-collectie ook nog De Fotograaf (VV), de Pechvogel, het Ibismeisje. En Magasin Général niet vergeten!

 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Spiderman, de dood van Ben Reilly en de terugkeer van Green Goblin in een comic. 

Over de grenzen van de tijd. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Op 15/7/2019 om 12:13, Aerogi zei:

Als 10 jarige heb ik tranen met tuiten gehuild bij het lezen van het dreigende dinges. Ik vond die laatste scène zo erg... 

 

 

 

Wat een verschrikkelijke kutstrip was dat. Schmaltz op zijn schmaltzt. Yep, een wirwar van emoties.

Deel dit bericht


Link naar bericht
1 hour ago, Waldorf said:

 

Wat een verschrikkelijke kutstrip was dat. Schmaltz op zijn schmaltzt. Yep, een wirwar van emoties.

Je lijkt me niet direct een fan van het oeuvre van den Willy...

Deel dit bericht


Link naar bericht
3 uren geleden, Kameraad Mauser zei:

Je lijkt me niet direct een fan van het oeuvre van den Willy...

Au contraire! Ik heb heel graag Suske & Wiske gelezen, maar Het dreigende dinges heeft de norm voor dieptepunten naar beneden verlegd. Zo diep dat zelfs de Terranef er niet geraakt. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Op 13/7/2019 om 09:41, esteban² zei:

Die Habibbi heb ik ook (mogelijk geheel onterecht) vermeden, omdat mijn verwachtingen na Blankets nu eenmaal torenhoog waren.

Naar die Paul ben ik al heel lang benieuwd.  Ooit kom ik er wel eens aan toe.

In november komt er een nieuwe Paul (in het Frans), wellicht weer niet in het NL ... In het Engels raken ze wel nog vertaald dacht ik (Conundrum Press?) ... 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Het dreigende dinges heeft inderdaad ook voor een wirwar van emoties gezorgd, niet alleen bij de gewone lezers.

 

De bron van het verhaal is een boek van een Engelse schrijfster, over een Vlaamse jongen, die op één of andere manier enorm populair geworden is in Japan, maar niet in Engeland. In Vlaanderen was het zelfs totaal onbekend.

Ik heb het originele verhaal in mijn jeugdjaren gelezen, het is het enige boek dat ik in één ruk heb uitgelezen en waarbij ik een traan heb gelaten, toch wel. Blijkbaar was het de eerste vertaling in het nederlands, met illustraties van Willy Vandersteen, en is er aan het verschijnen één en ander aan vooraf gegaan.

Dit wordt allemaal mooi uitgelegd in onderstaande video, een documentaire over het verhaal, de Japanse anime, waarom Japanners in Antwerpen massaal naar Nello en Patrashe vragen, en hoe het dreigende dinges is ontstaan.

 

Het is een lange docu, daarom hier enkele hoogtepunten in relatie tot de strip:

op 48' zie je Paul Geerts aan het woord

op 50' een reactie van een  Japanse diplomate die de strip voor het eerst leest

op 54' gaat het over de Japanse vertaling van het verhaal. Denk hier even terug aan de reactie op minuut 50 :)

 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Iemand die nog weet heeft hoe het 'grote publiek' reageerde op het Dreigende dinges? Het was toch een ietwat a-typisch einde.

 

blijkbaar uitgekomen in 1984, ik was toen 9 jaar.

 

Ik het het eigenlijk nooit meer herlezen. 

 

@Tanuki Merci voor die link, zal het vanavond eens bekijken, ben wel benieuwd. 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Maak een account aan of log in om te reageren

Je moet een lid zijn om een reactie te kunnen achterlaten

Account aanmaken

Registreer voor een nieuwe account in onze community. Het is erg gemakkelijk!

Registreer een nieuwe account

Inloggen

Heb je reeds een account? Log hier in.

Nu inloggen
Log in om dit te volgen  

×
×
  • Nieuwe aanmaken...