Jump to content

Wat zijn de beste Suske&Wiskes van de laatste jaren?


jouw favoriet van elk jaar   

16 members have voted

  1. 1. 2018

    • SOS Snowbell
    • BRBS 2.0
    • Operatie Siggy
    • Chronos en Chaos
      0
    • -
  2. 2. 2019

    • Lambik plastiek
    • De wrede wensput
    • Het lekkere lab
      0
    • De nacht van de narwal
    • -
  3. 3. 2020

    • De verloren Van Eyck
    • Team Krimson
    • Het gewiste Wiske
    • De zwijgende Zwollem
    • De scheve Schot
    • -
  4. 4. 2021

    • De fluitende olifant
    • De zalige ziener
    • De drakenprinter
      0
    • De naamloze 9
    • De drijvende dokters
    • -
  5. 5. 2022

    • De grot van Gregorius
      0
    • De kale kroon
    • De maffe markies
    • De gulden krijger
    • De boze boleet
    • -


Recommended Posts

Dit doet me beseffen hoeveel albums er nog gelezen moeten worden. En dat ik de laatste 13 albums (tem 2022) ontbreek. Vroeger ondenkbaar. Maar ik kocht de reeks sowieso al jaren enkel nog in promotie. Toen ook dat weggevallen was ...

Ik kan alleen kwijt dat De Scheve Schot pure middelmaat was.  Of had ik Team Krimson ook gelezen?  Totaal vergeten in dat geval.

 

Om met een positieve noot te eindigen: Hier zullen ongetwijfeld wel enkele goede of op z'n minst leuke albums tussen zitten. 

Link to comment

Gestopt met S &W verzamelen toen Marc Verhaeghen ermee begon. Sindsdien slechts enkele albums van Morjaeu gelezen. Van bovenstaande lijst enkel Team Krimson (De Blanke Bergen) gelezen en deze vond ik eigenlijk best wel goed. 

Link to comment
12 hours ago, Leesplezier said:

Idem hier. Heb pas de latere albums uit men reeks gedaan.

de mooiste zijn voor mij degen van Willy zelf en de vroegere nummers van Paul. 

Daar zit wel wat generationele kleuring in. Maar je kan niet ontkennen dat na meer dan 300 nummers, alle verhalen zowat uitverteld zijn en je met een formule zit die op automatische piloot werkt. Willy en de vroege Paul hadden het voordeel dat alles wat ze deden nieuw was, en dat er geen 1300 andere strips uitkwamen op een jaar die gelijkaardige verhalen vertelden.

 

 

 

Link to comment
16 uren geleden, WILCO zei:

Gestopt met S &W verzamelen toen Marc Verhaeghen ermee begon. Sindsdien slechts enkele albums van Morjaeu gelezen. Van bovenstaande lijst enkel Team Krimson (De Blanke Bergen) gelezen en deze vond ik eigenlijk best wel goed. 

 

Nu ga je wel concreet moeten zijn :D

 

Marc Verhaegen startte met de laatste pagina's van De Speelgoedspiegel uit te werken. Vanaf De Kleurenkladder werkte hij voor het volledig album de tekeningen uit. Albums zoals De Goalgetter zijn voornamelijk het werk van Marc Verhaegen, maar Paul Geerts bewerkte, voegde toe en liet zaken uit. De Krakende Carcas is het eerste album dat volledig uitgewerkt is door Verhaegen. Van bepaalde albums zoals Robotkop of Amber, denken veel mensen dat ze van Verhaegen zijn, terwijl dat Geerts-albums zijn. Het Enge Eiland is het laatste verhaal dat volledig het werk is van Geerts, daarna werkte hij nog een goeie twee jaar bij Studio Vandersteen maar deed hij enkel nog wat administratie en PR (dat is zo'n beetje algemeen geweten publiek geheim). 

 

Zelf koop ik nog de albums aan, in dump of rommelmarkten, maar enkel ter aanvulling. Voor mij kwam het keerpunt er in 2005, na het ontslag van Verhaegen. Ik prijs zijn werk niet de hemel in, maar hij was wel de hoofdtekenaar in de periode dat ik de reeks las. Je merkt dat de erven Vandersteen zich erg begonnen moeien in die periode, met alle gevolgen van dien. De oplage tijdens de Verhaegen-periode was drastisch gezakt, maar ze zullen wel nog een stuk hoger gelegen hebben dan tegenwoordig. Je ziet tegenwoordig zelfs bijna geen Suske en Wiske meer liggen in de supermarkt. 

 

 

Nu, om terug on-topic te komen. Ik heb het gros van de bovenstaande verhalen gelezen, maar dat is het ook. Inhoudelijk ben ik ze na een uur toch alweer vergeten. Van de laatste x-aantal jaren herinner ik me alleen Suske De Rat. Dat album is blijkbaar ook alweer meer dan tien jaar oud (ja, ik heb het snel gegoogled). 

 

Link to comment
10 uren geleden, Gilles zei:

Nu ga je wel concreet moeten zijn :D

 

De slimme slapjanus, de stervende ster en de kortverhalen de pezige Peekah en de Galapagosgassen waren voor mij de aanleiding om ermee te stoppen. De speelgoedspiegel, de goalgetter en de kleurenkladder zijn topalbums. Ik wist helemaal niet dat ze ook van Verhaegen waren. 

Link to comment

Ik neem wel eens een album mee bij het Rode Kruis, na het bloedgeven. Meestal hebben die bij de geschenkjes overschotten van de uitgeverij liggen. Eerlijk gezegd zijn de meeste recente albums leuk zonder meer. Ik ben dan ook al lang het doelpubliek niet meer. De laatste "update" aan het uiterlijk vond ik wel positief al ligt de tekenstijl op zich me iets minder. 
Albums die ik me wel herinner als beter dan gemiddeld zijn "de drijvende dokters" (mogelijk omwille van mijn sympathie voor Mercy Ships) en "het omgekeerde land" wat ik origineel vond in het universum van Sus en Wis. De genderbender-trope is me uiteraard niet vreemd als mangaliefhebber en de otaku in mij vond dat de scenarist daar te weinig uit heeft gehaald, maar bon. Deze staat echter niet in het lijstje wegens net te oud. 

Link to comment
14 uren geleden, WILCO zei:

. De speelgoedspiegel, de goalgetter en de kleurenkladder zijn topalbums. Ik wist helemaal niet dat ze ook van Verhaegen waren. 

Je hebt niet goed gelezen (of het werd niet duidelijk uitgelegd). Dat zijn albums waarbij Verhaegen de schetsen van Geerts uitwerkte.

Link to comment
1 uur terug, Gilles zei:

 

Heb jij m'n uitleg gelezen Tom? Het lijkt mij toch duidelijk genoeg.

Ja, heb het gelezen. en dit is ietwat verwarrend: Marc Verhaegen startte met de laatste pagina's van De Speelgoedspiegel uit te werken. Vanaf De Kleurenkladder werkte hij voor het volledig album de tekeningen uit. (...) De Krakende Carcas is het eerste album dat volledig uitgewerkt is door Verhaegen.

In het begin bedoel je met 'uitwerken' dat hij de schetsen van Geerts verder uitwerkt. Op het einde bedoel je met uitwerken dat hij het volledig op zijn eentje tekende.

Link to comment

Ik zou ze best wel eens willen lezen maar heb geen zin ze aan te kopen. Ik ben afgehaakt ergens in het latere Paul Geerts tijdperk. Zo vanaf 'De Kwaaie Kwieten (209) zijn er nog maar een handvol die ik gekocht heb, de rest laat ik links liggen.

 

Het laatste album dat ik goed vond is toch nog een eindje verderop in de nummering: 'De Kleine Postruiter' (224), en daar herken ik toch al de hand van Verhaegen in sommige personages. De albums daarna ben ik volledig afgehaakt, maar ik vond verschillende albums ervoor ook al niks meer. De meeste rond die periode heb ik wel - in de krant - gelezen, en 'Het Wondere Wolfje' was echt een dieptepunt.

 

Van Verhaegen heb ik er ook eens een paar gelezen maar die vertelstijl lag me helemaal niet. Van het team daarna had ik er eenmaal eentje mee tot aan de kassa van de supermarkt, maar ben dan in de rij al eens beginnen lezen, en door de flauwe moppen ben ik het maar gaan terugleggen. Dat was 'De Kaperkoters' uit 2006, dus veel kansen heb ik ze niet gegeven :).

 

Maar als ik zo door de covers blader, zijn er wel een paar (ook van Verhaegen) die me misschien wel zouden aanspreken. 

Link to comment

Zolang ze in de kranten stonden heb ik ze gelezen, en af en toe ook eens een album gekocht. De huidige tekenstijl ligt me iets minder, maar soms zit er echt wel eens een goed scenario tussen met leuke ideeën. En soms zijn ze gewoon flauw. Maar zo gaat dat met langlopende series. Het kunnen niet allemaal hoogtepunten zijn. Moest je een integrale maken met de vijf beste albums van iedere maker/team zou dat best wel een heel goeie bundeling opleveren.

Link to comment
5 minuten geleden, Lük Bey zei:

 en 'Het Wondere Wolfje' was echt een dieptepunt.

 

 Van het team daarna had ik er eenmaal eentje mee tot aan de kassa van de supermarkt, maar ben dan in de rij al eens beginnen lezen, en door de flauwe moppen ben ik het maar gaan terugleggen. Dat was 'De Kaperkoters' uit 2006, dus veel kansen heb ik ze niet gegeven :).

 

 

Het Wondere Wolfje was tekentechnisch wel heel goed. kan gerust naast de blauwe reeks liggen.

 

De Kaperkoters is een raar album: één helft is getekend door Stallaert, de andere helft door Morjaeu/Chambré.

Link to comment
1 hour ago, TDPB said:

Het Wondere Wolfje was tekentechnisch wel heel goed. kan gerust naast de blauwe reeks liggen.

 

Ja, grafisch vind ik die latere Geerts-albums zijn beste (maar die discussie hebben we elders al eens gehad), al is het vanaf 'Edele Elfen' ook iets minder. Dat lag dan weer aan de inkting. Dat maakt een albums als 'Het Wondere Wolfje' des te tragischer. 

Link to comment
1 minuut geleden, WILCO zei:

Terwijl dat één van mijn favoriete S&W is. Zo zie je maar dat smaken verschillen...

 

Het is geen favoriet van mij, maar ik reken het ook bij de betere albums. 

 

De stijl uit die periode vind ik nog steeds fenomenaal. 

Link to comment

Dat is dan mogelijk leeftijdsgerelateerd. Toen dat album in de krant stond, was ik iets te oud om die scène waar ze de verkeerde CD opzetten, nog grappig te vinden. Dat was voor mij het 'jumping the shark' moment*, maar ja, verder is het allemaal inderdaad prachtig in beeld gebracht: 

 

04.jpg

 

* al vond ik 'De Goalgetter' (enkele albums eerder) ook maar niks.

Link to comment

Het zal deels een generatie/nostalgie kwestie zijn, maar het staat voor mij buiten kijf dat Vandersteen een meesterverteller was, die zijn gelijke (bijna) niet kende. Herge heeft Vandersteen het e.e.a. bijgebracht op tekengebied, maar andersom had Herge qua scenario's heel wat kunnen leren van Vandersteen. Begrijp me niet verkeerd, ik ben weg van Kuifje, maar niet omdat die verhalen nou zo geweldig in elkaar steken. Wat betreft Verhaegen en Van Gught: die kunnen naar mijn mening qua scenario's niet eens in de schaduw staan van Vandersteen. Betekent dat, dat ik elk Vandersteen-scenario een meesterwerkje vind? Nee zeker niet, ook daar zaten af en toe wel eens wat mindere tussen (bv. De lachende wolf). Maar over het algemeen zijn ze van een hoog niveau. 

Link to comment
1 uur geleden, acor zei:

Paul Geerts kan voor mij met gemak naast Vandersteen gezet worden. Die heeft ook een hele reeks prachtige verhalen verzonnen.

Paul Geerts heeft naar mijn mening in de jaren '70 en '80 inderdaad ook veel prachtige scenario's geschreven, waarvan sommige zeker op het niveau zitten van Vandersteens beste werk (bv. Angst op de Amsterdam). Maar ik vind in z'n algemeenheid dat de scenario's van Geerts met het verstrijken van de jaren er niet beter op werden. Naar mijn mening was Geerts een ontzettend goede of zelfs uitmuntende leerling, maar heeft hij z'n meester Vandersteen nooit overtroffen. 
Vandersteens scenario's van grofweg album nr. 10 'De stierentemmer' t/m album 34 'De duistere diamant' plus een paar albums uit de blauwe reeks zijn wat mij betreft echt van de buitencategorie. Met name 'De Tuf-Tuf-Club', 'De Stalen Bloempot' en 'De Schat van Beersel'. Maar goed, dat is slechts mijn mening. En meningen zijn als reten: iedereen heeft er 1. 

Link to comment
15 uren geleden, SAVANTAS zei:

 Herge heeft Vandersteen het e.e.a. bijgebracht op tekengebied, maar andersom had Herge qua scenario's heel wat kunnen leren van Vandersteen. Begrijp me niet verkeerd, ik ben weg van Kuifje, maar niet omdat die verhalen nou zo geweldig in elkaar steken.

Vandersteen was geweldig op het vlak van gags en fantasie, maar qua 'in elkaar steken' kon hij wel degelijk veel leren van Hergé. Vandersteens verhalen rammelen langs alle kanten. Dat is tenminste iets waar al zijn opvolgers minder of geen last van hebben.

 

Wat ik altijd vreemd heb gevonden: toen Vandersteen eind jaren '80 nog eens een aantal S&Ws schreef en tekende werd dat nergens gecommuniceerd. Nu zou daar een grote promotiecampagne rond gebouwd worden (ook al waren dat geen hoogtepunten in de reeks).

Link to comment
2 uren geleden, TDPB zei:

toen Vandersteen eind jaren '80 nog eens een aantal S&Ws schreef en tekende werd dat nergens gecommuniceerd.

 

Was dat mogelijk omdat de medewerkers van een auteur toen nog meer op het achterplan bleven en dat het beeld bij het algemene publiek nog dat was van 1 man die zo goed als alles zelf in handen had?

Link to comment
1 uur terug, cinco zei:

 

Was dat mogelijk omdat de medewerkers van een auteur toen nog meer op het achterplan bleven en dat het beeld bij het algemene publiek nog dat was van 1 man die zo goed als alles zelf in handen had?

Wellicht.

Maar desondanks wist het grote publiek heel goed dat er een studio Vandersteen was.

Link to comment
1 uur geleden, cinco zei:

toen Vandersteen eind jaren '80 nog eens een aantal S&Ws schreef en tekende werd dat nergens gecommuniceerd.

Heb je het dan over de wervelende waterzak, de eenzame eenhoorn en de krachtige krans?

Link to comment
48 minuten geleden, WILCO zei:

Heb je het dan over de wervelende waterzak, de eenzame eenhoorn en de krachtige krans?

en de ruige regen.

en een tijdje daarvoor schreef hij ook nog Het Delta Duel.

(de krachtige krans is volgens mij gewoon van Geerts)

Link to comment
1 uur terug, TDPB zei:

Heb je het dan over de wervelende waterzak, de eenzame eenhoorn en de krachtige krans?

Ik heb altijd al gevonden dat de tekeningen van deze albums sterk afwijken van de andere Geerts-albums uit deze periode. Vandaar dat ik dacht dat ze van Vandersteen waren, maar dat is dus blijkbaar niet het geval.

Enkel de wervelende waterzak is van Vandersteen.

 

Hieronder achtereenvolgens stroken uit de wervelende waterzak, de eenzame eenhoorn en de krachtige krans.

 

 

Screenshot_20230523_191748_Chrome.jpg

Screenshot_20230523_192152_Google.jpg

Screenshot_20230523_191931_Chrome.jpg

Link to comment
6 uren geleden, TDPB zei:

Vandersteen was geweldig op het vlak van gags en fantasie, maar qua 'in elkaar steken' kon hij wel degelijk veel leren van Hergé. Vandersteens verhalen rammelen langs alle kanten. Dat is tenminste iets waar al zijn opvolgers minder of geen last van hebben.

Rammelen deden ze inderdaad af en toe, maar je moet wel in ogenschouw nemen dat Vandersteen lange tijd alleen, met z'n vrouw of slechts enkele medewerkers de Suske en Wiske albums heeft gemaakt. Zijn opvolgers konden binnen een groter en professioneler team werken, waardoor meer medewerkers  mee konden lezen en eventuele onnauwkeurigheden in de scenario's al in een vroegtijdig stadium eruit gehaald konden worden. Dus de vergelijking die je maakt vind ik niet helemaal fair. Overigens deed dat rammelen doorgaans weinig afbreuk aan het verhaal. 


Herge had bv. op het gebied van echte suspense toch echt heel wat kunnen leren van Vandersteen.
Ik vind de Kuifje albums geweldig, maar noem me nou eens 1 Kuifje waar je als lezer (vrijwel) constant op het puntje van je stoel zit. Die zijn er niet. 

Link to comment
4 uren geleden, cinco zei:

Was dat mogelijk omdat de medewerkers van een auteur toen nog meer op het achterplan bleven en dat het beeld bij het algemene publiek nog dat was van 1 man die zo goed als alles zelf in handen had?

 

Dat is zo'n beetje het uitgangspunt geweest van het beleid en de beeldvorming van Studio Vandersteen. Er zijn diverse tekenaars/scenaristen geweest die er niet over te spreken waren, dat zij niet werden vernoemd in een bepaald album maar enkel Vandersteen, terwijl die voor het betreffende album geen enkele inbreng had.
Ook bij Herge heeft dat gedoe opgeleverd met medewerkers, met dat verschil dat er geen Kuifje albums zijn waarbij Herge geen voortrekkersrol heeft vervuld. Desalniettemin heeft het niet noemen van medewerkers in de Kuifje albums destijds tot de nodige spanningen geleid tussen Herge en o.a.  E.P.Jacobs.

Link to comment
5 uren geleden, SAVANTAS zei:

Herge had bv. op het gebied van echte suspense toch echt heel wat kunnen leren van Vandersteen.
Ik vind de Kuifje albums geweldig, maar noem me nou eens 1 Kuifje waar je als lezer (vrijwel) constant op het puntje van je stoel zit. Die zijn er niet. 

 

Het is bij Kuifje allemaal veel te netjes. Dat komt volgens mij vooral omdat hij na de oorlog het een en ander heeft gecensureerd, en veel van zijn stekeligheden zijn verwijderd, omdat zijn grappen aanvankelijk te veel gebaseerd waren op allerlei anti-dingen: anti-sovjets, anti-negers, anti-Amerikaans... En tijdens de oorlog nog een kwak anti-joods en anti-geallieerden.

Daarna zaten ze vanalles uit te gommen om op nieuwe markten verkocht te geraken. Zoals de Chinese versie van "Kuifje in Tibet" dat "Kuifje in Chinees Tibet" werd, en meer van die gein.

Geen wonder dat er tegenwoordig niets meer van over is.

Er zijn wel een paar uitzonderingen: De 7 kristallen bollen: prachtig hoe daar de spanning in die villa wordt opgebouwd. Maar bij een herdruk moest de mummie van de inca op de titelpagina worden vervangen door kapitein Kapstok met een koekop op.

Hergé heeft altijd zo vaak geprobeerd bij anderen in de smaak te vallen, dat er op de duur niets meer van overbleef.

 

Sensitivy readers werden uitgevonden door Studio's Hergé.

Link to comment

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Restore formatting

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
×
×
  • Create New...