Ga naar inhoud
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble
Kool Thing

Strip Van De Dag

Recommended Posts

Durango 16: een gier in de schemer

 

Met de tekeningen van Girod is niets mis. Hoewel die van Swolfs een stuk gedetailleerder zijn. Zelf vond ik het verhaal wat tegenvallen. De langverwachte eindafrekening was te snel voorbij. En Durango zelf heeft amper wat gedaan.

Deel dit bericht


Link naar bericht

20 cb 1-20

weinig tijd om veel te typen, dan maar de essentie: 20 cb is euh...essentieel.

 

Kan ik alleen maar onderschrijven :hartje:

 

Welkom Roque Ja ! :hartje:

 

Habibi, moet ik nog steeds lezen :e008:

 

Amulet 2 en 3

Het hoge niveau van deel 1 wordt vastgehouden. Prachtige strip, die ondanks de kinderlijk ogende tekeningen voor zowel jong als oud is bedoeld. Een van m'n favoriete reeksen van het moment.

****1/2

 

Ben al wat verder in het Engels, goed nieuws: dit blijft op niveau, aanrader B)

Deel dit bericht


Link naar bericht

Ben Hur 4 (Mitton)

De eerste 2 delen vond ik wat taai, daar moest ik mij doorheen de eerste pagina's worstelen met die grote lappen tekst. Deel 3 was al veel beter en dit is het orgelpunt die de reeks naar een hoger niveau tilt.

Deel dit bericht


Link naar bericht

durango 16: Een gier in de schemer.

 

ik hou wel van deze serie. en ook dit deel is weer typische spagetthi western. Ik vind de tekeningen van Girod iets minder dan de tekeningen van Swolfs, maar verder dan dat heb ik er weinig op aan te merken.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Northlanders 7 - The Icelandic Trilogy

Het afsluitend deel van de reeks vertelt drie episodes uit de geschiedenis van een familie die vanaf de negende eeuw IJsland ging koloniseren. Het eerste vertelt het begin, deel twee toont het hoogtepunt, en in deel drie komt de onvermijdelijke neergang. Een zeer sterke afsluiter van de reeks.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Walking dead , nr.1-14 , Silvester :

 

Voila , mijn eerste comic serie zit er op en het is me goed bevallen.

Na een sterk eerste deel , had ik wat moeite met de stijlbreuk van Adlard.De delen 2,3 en 4 vond ik maar matig goed maar vanaf deel

5 was ik vertrokken op de trein.Adlard zijn tekenwerk groeit in de reeks en zijn pagina indeling is heel goed.

Af en toe was het slasherwerk wat schokkend , maar als fan van Jodo zijnde ben ik al wat gewend.

 

Sherman , nr.1-6 , Lombard :

 

Gistermiddag tijdens het rotweer buiten , de reeks in één ruk uitgelezen.Desberg is vakman genoeg om

het verhaal boeiend en meeslepend te houden.Griffo tekent aan een sneltempo maar toch hebben zijn tekeningen

voldoende kwaliteit.Wat als hij er meer tijd voor had genomen...

Goede reeks die boven de middelmaat steekt.

Deel dit bericht


Link naar bericht

scalped 1-4

ik ben de 10 delen van scalped, de hele reeks dus, aan het herlezen. verplicht leesvoer. in elke top 100 van series die iedereen zou moeten hebben.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Ik heb gedaan met de onthoofde arenden en ik heb daarvan genoten , smaakt naar meer , zeker omdat deel 16 een nieuwe verhaallijn aanboort. Keep m coming

Deel dit bericht


Link naar bericht

Een vrijmoedige Zomer Pellejero / Lapiere

 

Deze vrijmoedige zomer vangt aan met een herinnering aan een dode vrouw: Tina Modotti. Ze werd dood teruggevonden in een taxi en in die taxi zit haar oude vriend Théo. Hij is schrijver/schilder en leeft in Mexico, op de vlucht voor de revolutie en zijn geaardheid. Tina wordt geliefd door talloze mannen. Dit omwille van haar uiterlijk, haar politieke ideeën en haar kunstzinnigheid. Gelijk als de liefdesperikelen verhitten, laait de politieke ambitie van een vriend op…

 

De tekeningen van Ruben Pellejero zijn uitgepuurd tot op hun essentiële lijnen. Je kunt het echter niet “klare lijn” noemen, want deze lijnen zijn dik en gezapig. Toch —of net daardoor— blijft de Latijnse (Spaanse) sfeer zeer goed merkbaar. Het kleurgebruik heeft hier een belangrijke rol in, maar ook de karakteristieke kaken en snorren helpen. Het verhaal kabbelt wat aan en raakt nooit tot op de huid. Ik wijt het aan de verschillende perspectieven die gebruikt zijn. En toch voel ik ergens een potentieel zitten. Misschien komt dat eruit in deel 2.

 

 

 

een-vrijmoedige-zomer-lapiere-pellejero.jpg

 

 

Minik Hippolyte / Marazano

 

Robert E. Peary doet in 1897 een expeditie op de Noordpool. Daar vonden ze de Inuït, Eskimo’s. Aangezien dit een rariteit is, besluiten ze deze stinkende specimens mee te nemen naar New York. Daar aangekomen, worden de Inuït, waaronder Minik en zijn vader, ontvangen als de nieuwe helden. Het zijn de Indianen van ’t Noorden! Al gauw krijgt de stam een griepaanval die weinigen overleven. Het aanpassingsvermogen van de jonge Minik werkt goed. Hij overleeft en wordt opgevoed bij de familie Peary. Maar, het spreekwoord luidt ook hier “je kan de tijger wel uit de jungle halen, maar de jungle niet uit de tijger”…

 

Straffe verhalen, die van de onderdrukking van het ene volk door het andere. Dit is niet anders. Loze beloftes die niet ingewilligd worden, uitbuiting en freakshows, zo vergaat het de arme Minik. Pijnlijk realistisch is hij neergezet, net als de Blanken trouwens. Het vormt een schrijnend relaas van onze soort. Bovendien worden ze vergezeld van frisse, krasserige tekeningen die toch rust én koude uitstralen. Ware het een film, het werd een blockbuster, denk ik.`

 

minik.jpg

 

Het kind van het onweer Bichebois / Poli

Dit begon ik ook, maar het is m'n ding niet zo. Morgen probeer ik opnieuw.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Joe Sacco - Reportages

 

Zoals de titel aangeeft bundelt dit boek een aantal korte reportages van Joe Sacco. Het boek wordt voorafgegaan door een inleidingen waarin Sacco de objectieve grensen van de (strip)journalistiek uitlegd en hoe hij hierimee omgaat. Daarna volgen een aantal reportages, o.a. over vluchtelingen uit Afrika en onderdrukte bevolkingsgroepen in India die eerder in bladen als New York Times Magazine of The Guardian verschenen.

 

De tekeningen zijn, in tegenstelling van wat ik van een waarnemer zou verwachten weinig realistisch en soms bijna karikaturiaal. Sacco geeft dan ook aan dat het vaak niet mogelijk is om een objectief beeld te geven maar dat er altijd een interpretatie wordt gegevn. Of het medium nu strip, krant of tv is maakt daarbij niet uit. Van dat oogpunt is de stijl goed te begrijpen. De "inkleuring" is ook even wennen, in de zwart-wit verhalen gebeurt dit door verschillende arceringen waarbij de huid van getinte mensen bestaat uit een reeks horizontale strepen zonder acht te slaan op de vorm. Kleding en schaduw krijgen een soortgelijke behandeling. Ondanks de wat ruwe vorm werkt het voor deze stijl goed, en is dit minder storend dan de geruite jassen uit de vroege stripjaren.

 

Reportages is wat mij betreft een mooi boek waarin Joe Sacco ons zowel een kijkje gunt achter de schermen in de grotere probleekgebieden van de wereld alsook ook een kijkje achter de schermen van de journalistiek.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Klaar met de eerste lezing van Rork. Of beter gezegd: de eerste twee lezingen, want ik heb zo ongeveer elke bladzijde 2 keer gelezen, om nog maar te zwijgen van het staren naar de (prachtige) tekeningen.

 

De eerste 5 delen zijn geniaal. In deel 6 (De Afdaling) heb ik toch ergens een bocht gemist. Het laatste deel begon terug ijzersterk, maar van de finale heb ik ook niet alles meegekregen, vrees ik. Het voelde een beetje aan als (ik durf het woord amper te gebruiken) een anti-climax. Met de nadruk op 'een beetje'.

 

Maar goed, zoals gezegd was het dus de eerste keer dat ik Rork las. Bovenstaande is dus lang geen definitief oordeel. Wellicht klaart het nog wel wat meer op bij een tweede, derde of vierde herlezing (want die komen er zeker). Voorlopig onthou ik dus enkel dat 6 van de 8 albums tot het beste behoren van wat ik al gelezen heb (deel 0 dus ook) en dat de rest zich voorlopig nog niet laat vatten.

 

En een pluim voor de vertaling/redactie.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Allereerst: Vinden jullie dat ik (teveel) spoilers in m'n tekstjes steek?

 

De Schorpioen 9: Het masker van de Waarheid Marini / Desberg

Paus Trebaldi is zijn geld kwijt, waardoor z'n manschappen steeds minder betrouwbaar worden. Om verder verraad uit te sluiten, laat hij zijn broer Nelio verbannen én wil hij zijn vader doden. Op die manier is hij de enige erfgenaam van de Trebaldi's, wat hem een aardige duit zou opleveren. Vader Trebaldi wil echter z'n macht behouden en daarvoor is zijn jongste zoon belangrijk. Die is immers nog de enige die voor een nageslacht kan zorgen en zo de naam in stand kan houden. De Schorpioen jaagt nog steeds op de ware toedracht van z'n moeders dood, hij zou'r wel'ns dichter op kunnen zitten dan hij denkt.. En Rochnan herrijst!

 

Na het vorige, ietwat zeemzoete verhaal krijgen we weer een action-packed strip waar die ene vraag belangrijk is. Alle karakters hebben ondertussen zoveel kantjes, geheimdoenerij (en met iedereen in bed gelegen) dat het haast een soap wordt. Desalniettemin is het een strip waarvan ik hou. Het is een wereld waarin ik zou willen leven.

 

1.jpg

 

De schorpioen 10: In de naam van de zoon Marini / Desberg

De ware invloed van vader Trebaldi komt nu pas tot uiting. Tegelijk is er Tiberio, de man met het litteken, die De Schorpioen in z'n macht heeft en naar z'n opdrachtgevers leidt.

De Huzaar ligt op sterven en Mejaï komt er ook niet al te goed vanaf. Eindelijk komt Armando te weten wie z'n echte vader is en waarom z'n moeder moest sterven. Een oplettende lezer wist dit al in aflevering 9, maar nu wordt het bevestigd. Al is er het eeuwenoude dilemma, de negende Romeinse familie.. Wat moet ermee gebeuren. Er mogen er immers maar 8 zijn volgens de wetten van de geschiedenis.

 

Een stevige editie, deze 10de. Pyschologisch zit er veel diepgang in, net als de actie en liefde. Wat een kwelling, wat een pijn. Je gaat zelfs meeleven met paus Trebaldi. Ware 9de kunst is het. Alleen had ik verwacht dat dit het laatste deel zou zijn, maar dat is niet zo. Ik vraag me af of de volgende delen even boeiend gaan blijven nu het geheim ontsluierd is.

 

$(KGrHqF,!lcFCew-JP,lBQ)eJmv-DQ~~60_35.JPG

 

Magasin General: De Vrouwen Loisel / Tripp

Marie is zwanger! Terwijl ze met dit geheim rondloopt, raken de dames op leeftijd gefrustreerd over de pastoor. Die krijgt op zijn beurt een identiteitscrisis en trekt het bos in. De winter is in het land, iedereen verveelt zich en dat leidt tot misverstanden. De jongelui missen het feest, de actie, terwijl de oudjes zich afvragen of het wel goed is, al die verandering. Kortom, er is niets veranderd in Notre-Dame-Des-Lacs en tegelijk zoveel!

 

De sfeer blijft erin. Deze samenwerking tussen Loisel en Tripp mag van mij nog lang blijven duren. Je stapt als het ware 100 jaar terug in de tijd. Dit speelt zich af in Québec, maar voor het zelfde geld ging het om Steenokkerzeel of een ander godvergeten dorp. Magasin General lezen, is als het voorgelezen krijgen van een spookje terwijl je 5 jaar bent. Er is niets heerlijker.

 

142097_s0.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht

Allereerst: Vinden jullie dat ik (teveel) spoilers in m'n tekstjes steek?

 

Niet echt. Als ik echt niks van de inhoud wil weten, lees ik alleen de tweede alinea. Als ik nog overtuigd moet worden om de strip te lezen, kan zo'n korte inhoudsbeschrijving handig zijn.

 

 

Wat is die cover van de nieuwe Magasin General weer mooi!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Gast judge

zou er en kans zijn dat judge in het nederlands komt?

 

doubt is er al en judge is in het frans direct in de top tien gekomen

 

 

in het nederlands werd doubt wel geplaagd door een paarr kortzichtige recensies

Deel dit bericht


Link naar bericht

De Killer: Volharding Jacamon / Matz

We zijn vier jaar later. De Killer z'n investering in de oliemaatschappij brengt op. Liever dan te rusten in z'n jungle, levert hij een vriendendienst aan Mariano. Die heeft op zijn beurt z'n politieke ambities waargemaakt en kreeg een ministerportefeuille in Colombia. De vriendendienst die hij aan De Killer vraagt, bestaat erin de 'James Bond van de Derde Wereld' te worden. Het is het bijhorende diplomatenpaspoort dat de Killer overstag doet gaan; ongestoord reizen, geen gedoe. Deze klusjes lijken De Killer echter snel de das om te doen en hij belandt in nauwe situaties. Het zou wel eens om een investering zonder opbrengst kunnen gaan..

 

Als je kijkt naar de beginalbums van De Killer, zie je hoe hard deze veranderd zijn. Daar waar hij eerst een eenzame huurling was, vertoeft hij nu in de hoogste kringen van Dante's hel. Z'n denken is daarbij eveneens vooruit gegaan, wat ervoor zorgt dat je als lezer je hoofd er ook goed moet bijhouden. Speeltijd is over, hier wordt gefilosofeerd.

De inkleuring en tekeningen zijn er eveneens op vooruit gegaan. Hoewel deze (gemengd) digitaal zijn, komen ze niet te slick over, maar behouden ze die duistere frivoliteit. Ware het een roman, de filmrechten zouden al eeuwen geleden verkocht zijn. Gelukkig bestaat het nog in stripvorm.

 

killer_11.jpg

 

Herlezen: De Killer: Hart voor het werk.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Wen 1 en 2 (Stocquart en Eric)

 

Waarom is dit je strip van de dag, Veto ? Wat vond je ervan ?

Deel dit bericht


Link naar bericht

Smile van Raina Telgemeier gelezen. Ik kan er niets aan doen maar ik heb een zwak voor dit soort strips waarbij ik ontegenzeggelijk niet tot de primaire doelgroep behoor. Het is fris getekend, verhaal is leuk met een lach en een traan in de juiste verhouding.

Voor de doelgroep zitten er zeker goede levenslessen en dus gewoon een aanrader voor jong en oud wat mij betreft.

Silvester heeft dit in vertaling uitgegeven, ik heb 'm in sc in het Engels gekocht en dat leest als een trein (=tip).

 

Van Raina is er juist een nieuw boek uit (Engels) Drama geheten.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Op de kop getikt in Angouleme: de avonturen van Jacques Gipard. Mooie dedi's gekregen van Jean Luc Delvaux , een heel aardige man. Vrij simpele verhalen die ik (in het fransch) nog net kan begrijpen. Maar wat een leuke "Tillieux" autotjes kan Delvaux tekenen...

 

8e87d570-5fd4-012f-a31e-005056960004.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht

Lincoln 7: ook het 7de deel blijft absolute top. God, drank en de duivel. Meer moet dat blijkbaar niet zijn om een hilarische strip te kunnen maken.

En deze keer geplaatst in de historische context ten tijde van de drooglegging in Amerika. *****

Deel dit bericht


Link naar bericht

Vandaag begonnen met de serie "Verre Werelden", a.s. woensdag verschijnt daarvan het 5e en laatste deel. Dus het was een mooi moment om aan deze serie te beginnen.

Deze ochtend delen 1 t/m 3 gelezen.

Conclusie: heerlijk Leo!!!

 

De grootmeester van de sf werelden, bijzondere wezens en bijzondere situaties is weer vol op dreef. Eigenlijk is deze serie veel sneller als zijn andere cyclussen. Soms is dat best jammer want Leo is vaak zeer interessant creatief dat je naar meer verlangd maar dan gaat het verhaal al weer verder. (in de andere cyclussen wordt vaak veel tijd verdaan aan, soms saaie, dialogen tussen personages) Er zijn vele interessante verhaallijnen, ik ben dan ook zeer benieuwd hoe Leo dit allemaal bij elkaar gaat brengen in delen 4 en 5?

De tekeningen van Icar zijn ook goed te noemen, soms wat krasserig maar het past heel goed bij een sf serie.

 

Al met al een topper, ik kijk dan ook uit naar woensdag, zodat ik daarna de serie kan afronden!!!

Deel dit bericht


Link naar bericht

Waarom is dit je strip van de dag, Veto ? Wat vond je ervan ?

Ik heb de twee albums van 'Wen' (in de collectie Verhalen en legenden bij Lombard) nu pas gekocht. Allebei tweedehands voor een heel zacht prijsje. Gisteren meteen gelezen. Het verhaal van Stocquart is nogal bevreemdend, vind ik. De basisidee is dat hoofdpersoon Wen van de ene dag op de andere aan zwaar geheugenverlies lijdt en overal stemmen lijkt te horen en wezens lijkt te zien. Iedere imaginaire deur die hij binnengaat, geraakt hij dieper en dieper in een ingewikkeld labyrint van illusies en bizarre dromen verwikkeld. Het tekenwerk van Eric viel me echter nogal tegen. De cover van deel 1 vond ik heel geslaagd, ook de tekening op de tussenbladen is best geslaagd. Maar de inkleuring is heel slordig en de anatomie van de hoofdpersonages is vaak heel slecht weergegeven. Alles bij mekaar geen aanrader. Voorwoord van Godard in deel 1 deed nochtans het beste vermoeden. Het valt ook op dat bepaalde kortverhalen een pak beter zijn uitgewerkt dan andere. Ze mogen dus in mijn kast blijven staan maar om ze nu tegen 'volle pot' te gaan kopen... nee, dat zou ik nu ook niet doen. 'Dwaaskop', die andere reeks van Eric, heb ik ooit twee albums van gelezen uit de bieb. Maar daar is het bij gebleven.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Ik heb Roxalane 1 - 4 nog eens gelezen, was waarschijnlijk 20 jaar geleden. Ik lees dat graag. Fantasy met een licht erotisch kantje (en wat horror) die zich afspeelt in de middeleeuwen. Goed getekend, ook.

Deel dit bericht


Link naar bericht

De rattenvanger van Hamelen , one-shot , Daedalus :

 

Wat mager verhaaltje maar wat een prachtige tekeningen !Houot moet nog een goede scenarist vinden om een hele grote te worden.

 

Conquistador , nr1-2 , Glénat :

 

Ook een beetje het zelfde verhaal :Xavier is goed op dreef met zijn weergaloos tekenwerk , maar Dufaux valt hier serieus in herhaling. ( 'de wachter ' : allé zeg , de helft van z'n reeksen bestaan uit wachters... )

Had hier veel meer van verwacht.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Maak een account aan of log in om te reageren

Je moet een lid zijn om een reactie te kunnen achterlaten

Account aanmaken

Registreer voor een nieuwe account in onze community. Het is erg gemakkelijk!

Registreer een nieuwe account

Inloggen

Heb je reeds een account? Log hier in.

Nu inloggen

×
×
  • Nieuwe aanmaken...