Ga naar inhoud
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble
Strawberry Orange Banana Lime Leaf Slate Sky Blueberry Grape Watermelon Chocolate Marble
Kool Thing

Strip Van De Dag

Recommended Posts

Krasse knarren 5:

 

Fris, prachtige tekeningen (hoe hij bv durft om de achtergrond licht te maken en zijn HP’s in de schaduw..) en een fijn en hedendaags verhaal met een ietwat gekke twist. 

Topwerk. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Op 10/2/2019 om 15:53, De Hollander zei:

Dit weekend weer eens een tweetal oude reeksen ter hand genomen. 

 

De eerste: De Legende van de Dorre Gewesten 1 t/m 3

Destijds vond ik dit een heerlijke reeks. Goed verhaal en schitterende tekeningen. Ondertussen zijn er daarna vele queestes uitgegeven. Doch deze queeste heeft de tand des tijds heel goed doorstaan. Wederom genoten!

 

 

9B77E707-70E3-4D4D-8F32-9F5C000AC31C.jpeg

Zalig, ik heb dat eerste deel als kind in het Frans gelezen. Wist niet eens dat dit vertaald was. Toch eens naar op zoek gaan.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Gelezen: Descender Deluxe edition vol. 1 - Lemire, Nguyen

Descender is een SF-reeks op scenario van Jeff Lemire, een man die eerder voor de traan dan voor de lach gaat, die eerder sfeer schept dan laserzwaardgevechten toont. In Descender zijn negen planeten tegelijk aangevallen door gigantische robots: de Harvesters. Sindsdien zijn tien jaar verstreken, en staat een deel van de mensheid (en van de andere aliens) vijandig tegen robots. Dat leidt er toe dat de robots zich ondergronds gaan verenigen. De hoofdpersoon van deze reeks is Tim-21, een robot die oorspronkelijk ontworpen is als gezelschapstoestel voor een kind. 

Tim-21 is een bijna menselijke robot: hij wordt geprogrammeerd om de mens die hij gezelschap moet houden emotioneel min of meer tegemoet te treden, waardoor die mens zich gaat hechten aan de robot. En daar ligt wat mij betreft het kalf gebonden. Tim-21 twijfelt, bij voorbeeld. Dat is natuurlijk onzin: een robot voert aan de hand van parameters een handeling uit, en als dat niet lukt vraagt hij om meer input. Descender is dus in hetzelfde bedje ziek als Alex & Ada: robots die al te menselijk worden, en de auteurs die van ons, de lezer, verwachten dat we ons aan die robots gaan hechten zoals aan menselijke personages. Ik kan dat niet. Ik laat de gedachte niet los dat het een boel processoren en servomotoren zijn met een kunststof huid.

De tekeningen van Nguyen zijn atypisch vaag voor het SF-genre, maar sfeervol.

 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Gelezen: Robbedoes door Bravo: Hoop in bange dagen 1 - Een valse start (Bravo)

Voor zijn carrière als all-round avonturier was Robbedoes picollo in Moustic Hotel. In dit kloeke eerste deel van een vierluik doet Bravo uit de doeken hoe de jonge Robbedoes zich ontpopt van een ietwat naïeve jongeman tot de onvervaarde held die wel allemaal zo goed kennen. Bravo schetst het leven van vlak voor de Tweede Wereldoorlog en aan het begin van de bezetting van Brussel zoals het moet geweest zijn. Rob en Kwab zijn gewone lieden die hun zaakjes proberen te beredderen. Kwabbernoot dient zijn land eerst als soldaat, maar onder de bezetting gaat hij schrijven voor de gestolen krant Le Soir. Robbedoes is vooral bezorgd om zijn vrienden die communist en/of Jood zijn, zonder te beseffen waar dat kan toe leiden. Onze kennis achteraf had hij toen niet.

Echt spannend is dit album niet, daarvoor meandert het te veel naar links en rechts, maar het het is zeer genietbaar: life during wartime was nog nooit zo concreet, en ook als oorsprongsverhaal voor Rob&Kwab is dit leuk.

Deel dit bericht


Link naar bericht

De Druïden - Deel 7 tem 9 : na de eerste -redelijk fantastische- cyclus gebeuren er opnieuw onrustwekkende verdwijningen waarbij onze twee druïden ter hulp worden geroepen. Deze tweede cyclus is, zeker in de eerste twee delen, uitgesproken macaber van sfeer. Prachtige landschappen en een duister verhaal waarbij met kannibalisme geflirt wordt. Wat ik waardeer aan deze reeks zijn de vele lelijke personages.  Hoe meer devoot in de katholieke leer hoe lelijker de karakters worden weergegeven. Gecombineerd met indrukwekkende decors maakt dit de reeks toch wel bovengemiddeld goed. Voor de vrouwen geldt dan weer het omgekeerde: hoe doortrapter de vrouw, hoe knapper ze wordt getekend. Een alom gewaardeerde aanpak. Na deel zeven en acht is de opgebouwde spanning enorm. Jammer genoeg vind ik dat het verhaal iets te snel afgesloten wordt in deel negen. Het lijkt alsof de auteurs een langer verhaal voor ogen hadden bij aanvang. Maar toch: als je de eerste cyclus goed vond van deze reeks is de tweede zeker het aanschaffen waard.

 

Tex Willer Classics - Deel 8 - 9 -10 : mijn favoriete Texas ranger blijft boeien. Wederom drie uitstekende western verhalen in deze reeks. Topamusement met net dat beetje meer. 

 

De Slag - Deel 1 - 2 - 3 : historische weergave van de eerste grote mensenslachting op 24 uur tijd. Een twijfelgeval. Er worden heel veel personages opgevoerd en het verloop van de slag wordt gedetailleerd weergegeven. Een overzichtskaart van het slagveld in het begin had waarschijnlijk geholpen voor een goed begrip. Nu was ik wel heel vaak de draad kwijt. Gelukkig werden deze drie delen tegelijk uitgebracht zodat ik ze direct na elkaar kon lezen. De personages zijn nogal vlak. Het maakte mij niet uit wie er nu allemaal een kogel door het hoofd kreeg. Er wordt een nevenintrige opgestart met de geliefde van een kolonel, maar daar wordt uiteindelijk bitter weinig mee gedaan. Voor de liefhebbers van historische veldslagen van Napoleon is dit zeker en vast een aanrader. Ik verwachtte iets meer dan de loutere weergave van een veldslag. Berezina ga ik binnenkort lezen.

 

Kroniek der Onsterfelijken - Deel 1 tem 4 : reeks herlezen uit het fonds van het ter ziele gegaan Gorilla. Dit was beter dan in mijn herinnering en daarom nog eens het vermelden waard hier. De eerste twee delen worden nog getekend door de tekenaar van Gung Ho. Uitstekend avonturenverhaal over twee 'vampiers' die uitzonderlijk snel van elke verwoning herstellen. Een confrontatie met moordenaars van de inquisitie, schermutselingen met islamstrijders, tot zelfs Vlad Dracula die er bij gehaald wordt. Graag gelezen. Ik ben gestopt na deel 4. Gorilla heeft nog deel 5 en 6 uitgebracht. Geen idee of deze reeks nog verder gezet zal worden.

 

Okko - Deel 1 tem 10 : Okko is een ronin die met zijn metgezellen jaagt op alles wat bovennatuurlijk is. De commentaren op de eerste twee delen zijn terecht: dit zijn duidelijk de minste van de reeks. Bijzonder aan deze reeks is, dat je quasi niets te weten komt over de personages. Meestal leer je de personages kennen naarmate het verhaal vordert. Er worden hier en daar heel kleine tipjes van de sluier opgelicht, maar uiteindelijk spaart de auteur alles op voor de laatste twee delen waarbij we dan eindelijk de geschiedenis van Okko en zijn metgezellen te weten komen. De verhalen zijn evenwel dermate boeiend dat het ontbreken van een persoonlijke kapstok van de personages voor mij geen belemmering vormde. De tekeningen zijn uitzonderlijk fraai. Als geheel bekeken is deze reeks een dikke aanrader. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Op ‎4‎/‎03‎/‎2019 om 16:36, Waldorf zei:

Gelezen: Descender Deluxe edition vol. 1 - Lemire, Nguyen

Descender is dus in hetzelfde bedje ziek als Alex & Ada: robots die al te menselijk worden, en de auteurs die van ons, de lezer, verwachten dat we ons aan die robots gaan hechten zoals aan menselijke personages. Ik kan dat niet. Ik laat de gedachte niet los dat het een boel processoren en servomotoren zijn met een kunststof huid.

Als je die gedachte niet kan loslaten, zou ik niet voortgaan met deze reeks. Want net het feit dat robots meer zijn dan een processor vormt uiteindelijk de kern van Descender en ik weet niet of je het zal volhouden tot het essentiële laatste deel. Maar dan zou je toch iets missen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Op ‎17‎/‎07‎/‎2018 om 12:02, Koen zei:

 

 

9200000091690350.jpg

 

Bloesems in de herfst

(Zidrou & Aimée De Jongh)

 

In het begin genoot ik van de monologen, de treffende tekeningen, de observaties over oud worden als alleenstaande.... als de 2 elkaar ontmoeten wordt het meer een Disney-vertelling van 2 perfecte bejaarden die je ook op promo-foto's van verzorgingstehuizen kan aantreffen.  De vrouw blijkt dan nog een carrière als fotomodel te hebben gehad.  Persoonlijk had ik meer meegeleefd met 2 doordeweekse ouderen. Deze strip wordt finaal de nek omgedraaid wanneer alle potentiële inleving helemaal de grond wordt ingeboord via een extreem ongeloofwaardig, zeemzoet sci-fi-einde.  
Hopelijk krijgt Aimée De Jong ooit eens een erg goed scenario om tot strip te bewerken want het tekentalent heeft ze.  ('De terugkeer van de wespendief' vond ik ook geen schot in de roos)  

P.S. Wanneer de ex-verhuizer haar boeken en haar piano ziet en daarbij een opmerking maakt dat ze alles heeft om een verhuizer weg te houden kon ik nog lachen (heb zelf 2 piano's en een ferme stripcollectie) maar naar het eind van het boek wordt iemand met 15.000 strips weggelachen als een gek waarvan je boeken mag stelen.  Dat vond ik er dan weer lichtjes over.

 

Zeer goed getekend, maar het verhaal was hopeloos. Zelfs lang voor de ongeloofwaardige twist was het kalf al lang verdronken. Het lijkt ook alsof er veel zijverhaaltjes erbij zijn gesleurd om het wat meer body te geven (dat hoertje bijvoorbeeld). Maar alle diepgang ontbreekt. Meer focus/diepgang op de 2 hoofdpersonages had het wél iets kunnen maken. Maar nu is het een misser (gelukkig ontleent uit de bib). En zo maakt ook Blloan soms missers blijkbaar...

Deel dit bericht


Link naar bericht

Ik ben een schaduw (Duke, #3)
(Yves H., Hermann)

 

Hermann was in de jaren '80 en '90 één van mijn favoriete striptekenaars (naast Andreas & Hislaire). De laatste jaren is de output van de man minder essentieel. Hij kan nog steeds sfeer neerzetten als geen ander maar het tekenwerk is niet meer wat het geweest is. Het is alsof hij ondanks zijn gezegende leeftijd van 80 jaar nog steeds een flinke output wil, deels doordat het nu eenmaal in zijn bloed zit, deels om zijn zoon Yves nuttig te doen voelen. Dan toch liever wat minder albums waarbij het tekenwerk dichter bij zijn vroegere niveau aanleunt. 
De stripreeks Duke zal nooit op hetzelfde hoge schap naast enkele van zijn klassiekers als Schemerwoude en Comanche kunnen staan maar het is wel een onderhoudende strip. Het slot van dit derde deel had zeker enkele extra pagina's kunnen gebruiken om de spanning op te drijven.

wl800wp600hl600hp750q85_Duke_3.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht

Duke is wat mij betreft zeker het beste dat H de laatste 5 jaar gemaakt heeft. Nog zo tekenen op die leeftijd, zalig!

Deel dit bericht


Link naar bericht
18 minuten geleden, SPeeDy zei:

Duke is wat mij betreft zeker het beste dat H de laatste 5 jaar gemaakt heeft. Nog zo tekenen op die leeftijd, zalig!

'Old Pa Anderson' vond ik de beste Hermann-strip van de laatste 5 jaar. Dat was een echte topper.
 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Vind je? Niet slecht, maar toch wat magertjes qua scenario. Om dat nu een topper te noemen vind ik wat overdreven.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Hermann ... zowat dé topper uit mijn tienerjaren met kleppers als Jeremiah en De Torens van Schemerwoude. Sindsdien is hij toch beetje bij beetje afgegleden naar een grijze muis in het peloton, maar ik geef toe dat dat zeker even veel aan mijn veranderende smaak ligt, dan wel enkel aan 's mans kwaliteiten. Toch zijn die laatste 10 Jeremiahs huilen met de pet op, sinds drie delen ben ik dan toch gestopt de reeks te kopen. Van Duke heb ik een eerste deel gelezen, maar dat was toch niet meteen voldoende om het vervolg ook aan te kopen. 

 

Ik denk dat ik zelf zijn stijl van tekenen en vertellen beu geraakt ben. De Torens van Schemerwoude en de 15 eerste Jeremiahs blijven wel een topper in mijn collectie :-) 

Deel dit bericht


Link naar bericht
5 uren geleden, Marinelli zei:

Hermann ... zowat dé topper uit mijn tienerjaren met kleppers als Jeremiah en De Torens van Schemerwoude. Sindsdien is hij toch beetje bij beetje afgegleden naar een grijze muis in het peloton, maar ik geef toe dat dat zeker even veel aan mijn veranderende smaak ligt, dan wel enkel aan 's mans kwaliteiten. Toch zijn die laatste 10 Jeremiahs huilen met de pet op, sinds drie delen ben ik dan toch gestopt de reeks te kopen. Van Duke heb ik een eerste deel gelezen, maar dat was toch niet meteen voldoende om het vervolg ook aan te kopen. 

 

Ik denk dat ik zelf zijn stijl van tekenen en vertellen beu geraakt ben. De Torens van Schemerwoude en de 15 eerste Jeremiahs blijven wel een topper in mijn collectie 🙂

Aangevuld met de reeksen Comanche en Bernard Prince ben ik het met je eens 😊

Deel dit bericht


Link naar bericht
18 uren geleden, Rik zei:

Aangevuld met de reeksen Comanche en Bernard Prince ben ik het met je eens 😊

Comanche vergat ik schaamtelijk, met Bernard Prince heb ik nooit echt iets gehad. 

Deel dit bericht


Link naar bericht

wl800wp600hl600hp750q85_Tyler_Cross_3.jpg

 

Miami (Tyler Cross #3) 
(Fabien Nury, Thielleux Brüno)

 

Jawadde ! Het tekenwerk is opnieuw om duimen en vingers bij af te likken. Brüno verstaat de kunst om met minder lijnen meer indruk te maken. De vier pagina's lange proloog, volledig tekstloos, etaleert zijn talent op grandioze wijze. Terwijl Nury ons verder onder dompelt in de stinkende poel vol verraad, moord, corruptie, ... is het wederom genieten geblazen van de combinatie van het slimme scenario en de prachtige strippagina's. 
Toch bleef deze derde Tyler Cross iets minder aan de ribben plakken in vergelijking met de vorige 2 afleveringen. De mindere vertaling met enkele typisch Hollandse uitdrukkingen haalde me ook af en toe uit het verhaal. Desondanks blijft dit qua kwaliteit stukken beter dan het gros van wat er op de stripmarkt verschijnt.

Deel dit bericht


Link naar bericht
3 uren geleden, Koen zei:

wl800wp600hl600hp750q85_Tyler_Cross_3.jpg

 

Miami (Tyler Cross #3) 
(Fabien Nury, Thielleux Brüno)

 

Jawadde ! Het tekenwerk is opnieuw om duimen en vingers bij af te likken. Brüno verstaat de kunst om met minder lijnen meer indruk te maken. De vier pagina's lange proloog, volledig tekstloos, etaleert zijn talent op grandioze wijze. Terwijl Nury ons verder onder dompelt in de stinkende poel vol verraad, moord, corruptie, ... is het wederom genieten geblazen van de combinatie van het slimme scenario en de prachtige strippagina's. 
Toch bleef deze derde Tyler Cross iets minder aan de ribben plakken in vergelijking met de vorige 2 afleveringen. De mindere vertaling met enkele typisch Hollandse uitdrukkingen haalde me ook af en toe uit het verhaal. Desondanks blijft dit qua kwaliteit stukken beter dan het gros van wat er op de stripmarkt verschijnt.

Mee eens. 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Iemand de laatste Lanfeust Odessy al gelezen?

Ik vond het tegenvallen. Deze laatste cyclus begon heel sterk, maar eindigt vrij simpel. Tot het eind toe lijken de grappen de overhand te hebben in plaats van dat wij een spannend einde krijgen. Ook het waarom krijgt maar weinig ruimte. 

Misschien moet ik hem nog eens overlezen?

Deel dit bericht


Link naar bericht

Lanfeust... jeugdsentiment...

 

de eerste reeks vond ik geweldig. De Trollen van Troy vond ik ook goed in het begin maar ben uiteindelijk toch afgehaakt, er bleven maar albums komen en het was iets te veel van hetzelfde. Ook nog de eerste delen van de sterren gekocht maar toen al voelde ik van 'dit wordt te veel'. 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Gelezen: Il était une fois en France intégrale (Er was eens) - Nury, Vallée

Tussen 2007 en 2012 verschenen de zes delen van deze reeks. In het Nederlands is ze niet meer te krijgen, maar gelukkig is er een Franse integrale. Die heb ik nu gelezen.

Hoofdfiguur van Il était une fois en France is Joseph Joanovici. Joseph is een Jood die zijn geboortegrond in Oost-Europa verlaat na enkele pogroms die daar aan het begin van de twintigste eeuw nog schering en inslag waren. In de jaren '20 komt hij met zijn vrouw aan in Frankrijk waar hij snel rijk wordt met een handel in metaal. Hij levert ook aan de Duitsers voor hun Siegfried-linie. Tijdens de oorlog verrijkt Joseph zichzelf door nog steeds handel te drijven met de Duitsers, maar tegelijk werkt hij ook samen met het verzet. Aan ideologie doet monsieur Joseph niet, hij wil alleen geld verdienen, en zorgen dat hij en zijn naasten veilig zijn. Joseph werkt slechts voor zijn vrouw, van wie hij gescheiden leeft, zijn dochters, zijn broer en Lucie. Lucie is bij Joseph in dienst gekomen als secretaresse, maar door de jaren wordt ze zijn steun en toeverlaat, zijn minnares en uiteindelijk is zij de enige die bij hem is als hij totaal berooid sterft.

Het portret dat Nury en Vallée in dit zesluik schilderen van Joanovici is niet fraai, maar dat doet niet af aan het geweldige verhaal dat ze brengen. Joanovici is een schurk, maar toch heb je als lezer soms sympathie voor hem. Omdat hij omringd wordt door mensen die veel grotere schurken zijn, tegen wie hij zich moet verdedigen. En omdat hij niet alleen maar slecht is. Omdat hij in uitzonderlijke tijden leefde. Omdat hij zich altijd weer weet te redden uit penibele situaties. Omdat hij schatrijk en zo arm als Job geweest is. Omdat Nury hem neerzet als een mens: moreel ambigue, iemand die weet van waar de wind waait en zich staande weet te houden. Omdat het best wel grappig is dat iemand rattenvergif moet kopen omdat zijn stapels bankbriefjes worden opgegeten.

Must-read.

 

PlancheA_172921.jpg

 

94966_pla.jpg

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
11 uren geleden, Waldorf zei:

Gelezen: Il était une fois en France intégrale (Er was eens) - Nury, Vallée

Tussen 2007 en 2012 verschenen de zes delen van deze reeks. In het Nederlands is ze niet meer te krijgen, maar gelukkig is er een Franse integrale. Die heb ik nu gelezen.

Hoofdfiguur van Il était une fois en France is Joseph Joanovici. Joseph is een Jood die zijn geboortegrond in Oost-Europa verlaat na enkele pogroms die daar aan het begin van de twintigste eeuw nog schering en inslag waren. In de jaren '20 komt hij met zijn vrouw aan in Frankrijk waar hij snel rijk wordt met een handel in metaal. Hij levert ook aan de Duitsers voor hun Siegfried-linie. Tijdens de oorlog verrijkt Joseph zichzelf door nog steeds handel te drijven met de Duitsers, maar tegelijk werkt hij ook samen met het verzet. Aan ideologie doet monsieur Joseph niet, hij wil alleen geld verdienen, en zorgen dat hij en zijn naasten veilig zijn. Joseph werkt slechts voor zijn vrouw, van wie hij gescheiden leeft, zijn dochters, zijn broer en Lucie. Lucie is bij Joseph in dienst gekomen als secretaresse, maar door de jaren wordt ze zijn steun en toeverlaat, zijn minnares en uiteindelijk is zij de enige die bij hem is als hij totaal berooid sterft.

Het portret dat Nury en Vallée in dit zesluik schilderen van Joanovici is niet fraai, maar dat doet niet af aan het geweldige verhaal dat ze brengen. Joanovici is een schurk, maar toch heb je als lezer soms sympathie voor hem. Omdat hij omringd wordt door mensen die veel grotere schurken zijn, tegen wie hij zich moet verdedigen. En omdat hij niet alleen maar slecht is. Omdat hij in uitzonderlijke tijden leefde. Omdat hij zich altijd weer weet te redden uit penibele situaties. Omdat hij schatrijk en zo arm als Job geweest is. Omdat Nury hem neerzet als een mens: moreel ambigue, iemand die weet van waar de wind waait en zich staande weet te houden. Omdat het best wel grappig is dat iemand rattenvergif moet kopen omdat zijn stapels bankbriefjes worden opgegeten.

Must-read.

 

PlancheA_172921.jpg

 

94966_pla.jpg

 

Klinkt interessant. 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Nog eens Nury en Vallée en minstens even lovend ;):

 

Verbrokkeling (Katanga, #3)
(Fabien Nury, Sylvain Vallée)

 

Wat een strip, wat een strip!!!!!
Een verhaal verteld in drie albums, 3 x perfectie. Waw...
Nury schreef een nagelbijter van een thriller die zich afspeelt tijdens één van de zwartste bladzijden uit het Belgisch koloniaal verleden. Het drieluik leest als een bloederig schaakspel waarbij meerdere ongenadige partijen elkaar trachten slim af te zijn. Ik heb niks dan bewondering voor dit intelligent en meeslepend scenario. 
Minstens evenveel bewondering en lof gaat ook uit naar de tekenkunsten van Vallée. De man weet kleine nuances in gezichtsuitdrukkingen tot indrukwekkende actiescènes waarbij tientallen personages elkaar voor de voeten lopen op een perfecte wijze te illustreren. Wat een talent ! 
De Fransman Fabien Nury heeft wat mij betreft de twee beste stripalbums van het eerste kwartaal van 2019 geschreven. Het eerder verschenen eerste deel van 'Keizerin Charlotte', een stripbiografie over de dochter van de Belgische koning Leopold I, ook bekend als de ‘keizerin van Mexico’, was ook op alle vlakken een schot in de roos.

 

wl800wp600hl600hp750q85_Katanga_3.jpg

Deel dit bericht


Link naar bericht
22 uren geleden, mojo zei:

Klinkt interessant. 

@mojoHier staat de serie te koop. Erg goed!

 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Gelezen: Natasja integraal 2 - Walthery

Natasja is een reeks die de bakens verzet heeft. De stewardess van Walthéry was in onze contreien de eerste vrouwelijke stripheldin met een flinke bos hout voor de deur en een rokje zo kort dat het wel een brede riem lijkt. Bovendien speelden haar sexy vormen geen rol in de verhalen: Natasja is intelligent en daadkrachtig. Haar lekkere billen zijn visuele bijvangst voor de lezer van haar avonturen. 

Van die avonturen geeft Dupuis nu een integrale uit. In het tweede boek staan de albums Een troon uit de lucht, Kaapvlucht en De dertiende apostel. Het valt op dat die verhalen de tand des tijds niet allemaal goed doorstaan hebben. Walthéry gaf deze verhalen veertig jaar geleden wel voldoende zwier en flitsende actie mee om nu nog niet te hard gedateerd aan te voelen, maar de plot is meestal totaal van de pot gerukt. Vooral Kaapvlucht kent een opeenvolging van gebeurtenissen die voor de eenentwintigste-eeuwse lezer totaal ongeloofwaardig zijn. En dat stoorde me op een vreemde manier. Want we lezen uiteindelijk nog oude strips waarvan het verhaal niet klopt, om de Robbedoezen van Franquin maar te noemen. 

Het beste verhaal is De dertiende apostel, dat zich in Turkije afspeelt. Walthéry wisselt hier spannende (nu ja) actie af met kolder in een beeld van Turkije dat erg authentiek aanvoelt. Ik kan niet anders dan concluderen dat Natasja een erg prettig getekende reeks is met scenario's die vaker dan niet wringen.

 

9789031437092-couv-M800x1600.jpg

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht

Was dat eigenlijk niet te verwachten? Natasja was twintig jaar geleden al geen hoogvlieger (HA!) en het vraagt wel veel meer dan een bos hout, sensuele lippen en een kort, pittig kopje om anno 2019 de lezer te bevredigen (HA!). Plus, tegenwoordig komt er om de dag een superheldin (HA!) op de proppen dus tja... Waarom zou een jonge lezer zich willen werpen op Natasja (HA!) terwijl er meer en recenter in de rekken ligt?

Ik geef nu ook wel toe dat nostalgie niet mijn ding is en het gebeurt zelden dat ik iets in huis haal omdat ik het vroeger leuk vond.

Deel dit bericht


Link naar bericht

Maak een account aan of log in om te reageren

Je moet een lid zijn om een reactie te kunnen achterlaten

Account aanmaken

Registreer voor een nieuwe account in onze community. Het is erg gemakkelijk!

Registreer een nieuwe account

Inloggen

Heb je reeds een account? Log hier in.

Nu inloggen

×
×
  • Nieuwe aanmaken...