Jump to content

Vernieuwingen binnen de strip


pudifar

Recommended Posts

Sinds haar ontstaan heeft de strip als medium een zeer rijke groei gekend. We kunnen na vele decennia terugkijken op een enorm aanbod dat zich uitstrekt over verschillende genres en voor verschillende leeftijden. 

 

Maar welke waren de grote vernieuwingen binnen de stripbeeldtaal? Welke albums waren "mijlpalen"? Elke stripmaker heeft zich natuurlijk verdienstelijk gemaakt door zijn/haar strip die op zich bijdraagt aan het rijke en diverse aanbod. Maar sommige stripmakers waren innovatief in die zin dat zij de bakens van de strip als medium hebben verlegd.

 

Enkele voorbeelden:
- Hergé introduceerde de klare lijn;
- Morris brak met het wafelijzer (4 stroken van telkens 3 prenten) en introduceerde filmische standpunten in de strip;
- Moebius introduceerde het surreële/fantastische in het genre van de science-fiction; 
enz. 

 

Naast tekenaars kan het natuurlijk evengoed gaan om scenaristen. 

 

Wie zijn voor jullie de stripmakers die met hun tekeningen/scenario's vernieuwing hebben gebracht in de strip, en hoe/waarom? 
Welke stripmakers hebben de laatste jaren in de stripwereld een frisse wind laten blazen dankzij hun vernieuwende tekenstijl/verhalen? 
Lijkt er nog veel ruimte voor vernieuwing, of blijft het werken binnen uitgezette grenzen?
 

Link to comment

Ik ben een grote fan van fantasy, en in het bijzonder wanneer er een wereld wordt geschapen. Denk maar aan Midden-Aarde van Tolkien, de Schijfwereld van Pratchett, ...

In die zin ben ik dan ook een grote fan van Arleston, die verschillende reeksen neerzet op Troy, om het vervolgens nog eens helemaal opnieuw te doen met Ekhö. Ik vraag me af of hij de eerste is die zoiets gedaan heeft, en dan bedoel ik meerdere reeksen naast elkaar op een nieuwe wereld.

 

Verder denk ik dat je niet voorbij Osamu Tezuka kan, en wat die betekend heeft voor de manga-industrie en de invloeden daarvan op onze stripwereld. De enige reden dat Disney niet voor plagiaat is veroordeeld met The Lion King, is dat diens animatiestudio nooit een zaak heeft aangespannen. De overeenkomsten zijn echter meer dan toevallig.

 

In België kan je niet om de dikkeneuzenstijl heen. Franquin? Of is iemand anders daar indertijd mee begonnen?

Link to comment
9 uren geleden, Tanuki zei:

Ik ben een grote fan van fantasy, en in het bijzonder wanneer er een wereld wordt geschapen. Denk maar aan Midden-Aarde van Tolkien, de Schijfwereld van Pratchett, ...

In die zin ben ik dan ook een grote fan van Arleston, die verschillende reeksen neerzet op Troy, om het vervolgens nog eens helemaal opnieuw te doen met Ekhö. Ik vraag me af of hij de eerste is die zoiets gedaan heeft, en dan bedoel ik meerdere reeksen naast elkaar op een nieuwe wereld.

 

Donjon past wel aardig in dit plaatje volgens mij.

Omnia mutantur nihil interit

Link to comment

Ik heb weleens in een interview met Greg gelezen dat een scene in reeks Comanche ook 1 van de eerste keerpunten was voor de strip. 

Het betrof een scene uit deel 4 van de reeks, De Hemel is Rood boven Laramie. Red Dust schiet hier de uiterst wrede killer Dobs in koele bloede dood. Hetgeen voor de brave stripwereld op dat moment (circa 1978) ondenkbaar was. 

Link to comment
20 uren geleden, pudifar zei:

- Hergé introduceerde de klare lijn;
- Morris brak met het wafelijzer (4 stroken van telkens 3 prenten) en introduceerde filmische standpunten in de strip;

 

 

Nou... Hergé introduceerde dat helemaal niet, zijn voorgangers tekende al in een gelijkaardige stijl.

(wat je eventueel aan Hergé, en in het bijzonder zijn uitgever, zou kunnen toewijzen is de creatie van de stripalbums van 62 pagina's. Alhoewel dat misschien ook al eerder bestond)

Idem voor Morris: Hergé bvb tekende jaren eerder al tien albums vol met pagina's bestaande uit drie stroken.

Sowieso werd dat wafelijzer vaak doorbroken. Eventjes enkele voorbeelden uit vroegere tijden:

afbeelding.thumb.png.775559e63d955d8f96b065f5054e915d.png

 

fillette.thumb.jpg.b45cd2a8acabd8d71d4250b55b5f436c.jpg

 

1894852981_randaletraimbaud.thumb.jpg.c90f8b77147798e3b8bb8198f4066061.jpg

 

Echte grote vernieuwingen, zoals het gebruik van de tekstballon, zijn ook niet echt op één mens vast te pinnen.  Richard F. Outcault krijgt vaak die eer, maar hij nam ook maar iets over wat hij elders had gezien.

afbeelding.thumb.png.2b668b8b9d8201240de2661b787f73ce.png

 

Link to comment
15 uren geleden, Tanuki zei:

In België kan je niet om de dikkeneuzenstijl heen. Franquin? Of is iemand anders daar indertijd mee begonnen?

Natuurlijk is Franquin daar niet mee begonnen. Hij nam gewoon de stijl van Jijé over. En die tekende dan weer als Rob-Vel. Die ook wel zijn voorbeelden zal gehad hebben.

Link to comment
20 uren geleden, pudifar zei:

Maar welke waren de grote vernieuwingen binnen de stripbeeldtaal?

 

 

Eigenlijk waren de grote vernieuwingen binnen de stripbeeldtaal kleine dingetjes. Wie tekende voor het eerst een loopkrul? Of wegspringende zweetdruppeltjes? Of vloeken in symboolvorm?

 

afbeelding.thumb.png.a9c6b61862c4107073d1c88e4144b89a.png

 

 

Link to comment
1 hour ago, TDPB said:

 

Nou... Hergé introduceerde dat helemaal niet, zijn voorgangers tekende al in een gelijkaardige stijl.

(wat je eventueel aan Hergé, en in het bijzonder zijn uitgever, zou kunnen toewijzen is de creatie van de stripalbums van 62 pagina's. Alhoewel dat misschien ook al eerder bestond)

Idem voor Morris: Hergé bvb tekende jaren eerder al tien albums vol met pagina's bestaande uit drie stroken.

Sowieso werd dat wafelijzer vaak doorbroken. Eventjes enkele voorbeelden uit vroegere tijden:

afbeelding.thumb.png.775559e63d955d8f96b065f5054e915d.png

 

fillette.thumb.jpg.b45cd2a8acabd8d71d4250b55b5f436c.jpg

 

1894852981_randaletraimbaud.thumb.jpg.c90f8b77147798e3b8bb8198f4066061.jpg

 

Echte grote vernieuwingen, zoals het gebruik van de tekstballon, zijn ook niet echt op één mens vast te pinnen.  Richard F. Outcault krijgt vaak die eer, maar hij nam ook maar iets over wat hij elders had gezien.

afbeelding.thumb.png.2b668b8b9d8201240de2661b787f73ce.png

 

 

 

Ik wil er ook geen academische discussie van maken over de geschiedenis van de strip. 

Maar het lijkt me wel interessant om individuele tekenaars/scenaristen tegen het licht houden en te kijken: in welk opzicht deden ze het anders dan hun voorgangers/collega's? 

 

bv:

 

- Op welke wijze heeft Merho de familiestrip gemoderniseerd in vergelijking met Vandersteen?

 

- Van Hamme schrijft moderne en flitsende scenario's, met bv. in Largo Winch zeer sterke dialogen, onverwachte plotwendingen, filmische actiescènes. Voor ik Largo Winch las had ik nog nooit vergelijkbare strips gelezen!

 

- Bastien Vivès laat in zijn tekeningen soms de ogen weg.  Waarom precies? Ik heb dit nog niet gezien bij andere tekenaars, maar ik vind de techniek wel effectief! Zijn tekenstijl op de computer vind ik ook origineel: alle lijntjes moeten niet mooi gesloten zijn, en de grijze schaduwen geven de vormen veel volume. Dit vind ik op zich vrij revolutionair vergeleken met strips als Suske en Wiske (los van de inhoud van de strips natuurlijk, ik wil hier enkel de tekentechniek vergelijken). 

 

- Jerome K Jerome Bloks is een populaire detectivestrip. Hoe pakt Dodier het aan in vgl met andere strips in dit genre? 

 

- Ik vind Rork magnifiek getekend door Andreas, alsof ik naar fijne gravures aan het kijken ben.  Berni Wrightson deed iets soorgelijks met zijn platen van Frankenstein. Zijn er andere striptekenaars die met deze techniek werkten?

Link to comment
1 uur geleden, pudifar zei:

- Van Hamme schrijft moderne en flitsende scenario's, met bv. in Largo Winch zeer sterke dialogen, onverwachte plotwendingen, filmische actiescènes. Voor ik Largo Winch las had ik nog nooit vergelijkbare strips gelezen!

 

Largo Winch ligt toch gewoon in de lijn van iets als Bernard Prince en andere realistische Kuifje-reeksen uit de jaren '70 zoals Bruno Brazil? Ik zie niet meteen grote verschillen.

 

Bijna iedereen bouwt altijd verder op wat er al was. Soms voegen ze daar een (kleine) eigen stempel aan toe waardoor het lijkt alsof ze met iets nieuws komen. Maar echt grote vernieuwers zijn zeldzaam ( zie ook muziek of film). Eind jaren '90 had je plots de semi-biografische, humoristische strips zoals Meneer Johan en Trondheims werk. Dat leek toen iets helemaal nieuws te zijn, maar dat vloeide ook maar voort uit eerdere strips zoals bvb German en wij, Frommeltje en Viola of het werk van Claire Bretecher.

 

Dat gezegd zijnde; een tekenaar kan af en toe nog eens afkomen met een behoorlijk unieke tekenstijl.

Link to comment
6 minuten geleden, cartoonesk zei:

Vernieuwers in hun tijd vind ik : Will Eisner, Harvey Kurtzman en art spiegelman.

 

 

Die staan alle drie op de Vulture List The 100 Most Influential Pages in Comic Book History.

 

Kurtzman met 'Corpse on the Imjin'

 

corpse-on-the-imjin-page-5.jpg

 

Niet verrassend, wel goed en uitgebreid beargumenteerd, zoals alles op deze uitputtende lijst. Het is allemaal strikt door een Amerikaanse bril, maar erg leuk om doorheen te scrollen. 

Link to comment

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Restore formatting

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...









×
×
  • Create New...