Jump to content

Willy Vandersteen


Guest Bilal

Recommended Posts

100 jaar geleden geboren, Willy Vandersteen!

 

De man die bij mij de liefde voor strips heeft doen ontwaken. Althans, zijn creatie Suske en Wiske. Vroeger dacht ik dat alle albums van hem waren maar zo zijn er heel wat favoriete albums van mij door Paul Geerts geschreven en getekend. Toch zijn de albums van de 'Bruegel van het Beeldverhaal' wat mij betreft de beste SenW-albums. Weinig tekenaars die een sfeer zo goed kunnen overbrengen, sferen waar ik gek op ben; nostalgisch, historisch, sprookjesachtig en tegelijkertijd typisch Vlaams en herkenbaar. Vreemd genoeg heb ik zijn andere series nooit gelezen: De Rode Ridder, Robert en Bertrand, De Geuzen etc.

 

Helaas kwam hij niet zo lang geleden minder positief in het nieuws vanwege zijn 'foute' verleden. Ik merk dat ik het moeilijk vind om hierover een objectieve mening te vormen, omdat hij een jeugdheld is geweest voor mij. Natuurlijk is het verkeerd, maar ik heb nooit in een oorlog geleefd, waarbij ik ook nog voor vrouw en kinderen moest zorgen. Ik weet het dus niet. Voor mij is hij een kunstenaar en een grote ook!

 

De Reep moet toch op een of andere manier stil staan bij 100 jaar Vandersteen! Deel je mening, anecdotes, ervaringen en noem maar op, als het maar met Willy Vandersteen te maken heeft!

 

willieVDS.jpg

Link to comment

"De Stemmernrover" is voor mij de beste S&W, met een verhaal dat prima opgebouwd wordt, avontuur en humor perfect verenigd en van begin tot einde klopt. Voor vele andere S&W's kloppen enkel de eerste twee, en moet er aan het einde gauw-gauw een (dikwijls anticlimactische) uitleg gegeven worden aan het verhaal. Maar goed, zelfs dan nog zijn ze het lezen meer dan waard.

 

Ik ben net iets te jong om herinneringen te hebben aan Vandersteen, maar ben toch fier dat ik hem ontmoet heb. Dat moet in '88 geweest zijn, ik heb nog een handtekening gekregen in mijn luxe-exemplaar van "De Belhamel-Bende". Dat had ik gewonnen met een stripwedstrijd dus wat mij betreft geldt dat als een historische ontmoeting tussen striptekenaars.

 

(Hier zou ik dus een smiley zetten als ik het gebruik van die dingen goedkeurde)

Link to comment

Mij heeft hij eigenlijk strips leren lezen. Ik ging vroeger als 6 jarige naar een nonkel van me (op woensdag) die heel de oude reeks Suske en Wiske had (naast Piet Pienter en Nero). Uren heb ik daar doorgebracht met het lezen van die eerste Suskes en Wiskes. Lag op mijn buik voor de kast te lezen, zie het nog helemaal voor me. Geweldige tijden. Die man is gestorven en ik kreeg die strips van mijn tante. Dat is voor mij het begin geweest van stripverhalen. Die eerste verhalen van Vandersteen, ken ze intussentijd los van buiten.

 

Nick. :rolleyes:

Link to comment

Als je aan mij zou vragen, welk is uw favoriete Suske en Wiske, zou het niet weten. Vind ze eigenlijk allemaal fantastisch, d'r zitten echte pareltjes tussen bij de eerste 100. Denk hierbij aan de Kaartendans (omwille van de veiling binnenkort), maar de eerste, Ringelingschat, Sterrenplukkers, Bokkenrijders, Stalen Bloempot... en ga zo maar verder. Wattman. En hoe heet die strip daar ook weer met het hondje... Tobias.

 

Later leren appreciëren, de blauwe reeks, de Gezanten van Mars, Groene Splinter, Schat van Beersel, Geheim der Gladiatoren, Bronzen Sleutel (kapotgelezen!!!).

 

Tsja, (in gedachten verzonken), zo maken ze ze niet meer. Strips die de jeugd zo kan aanspreken, niet 1x, niet 10x maar honderden keren lezen.

 

Nick.

Link to comment

Vandersteen had de bijzondere gave dat hij verhalen kon vertellen voor iedereen. voor de toenmalige jeugd een leuk verhaal om lezen, voor de ouders diverse verwijzingen naar toen actuele feiten. Later toen Studio Vandersteen er kwam draaide hij weliswaar op routine, maar diverse tekenaars konden hier werken aan zijn helden, waarvan op heden alleen Suske en Wiske nog overblijven.

Link to comment

Vandersteen had de bijzondere gave dat hij verhalen kon vertellen voor iedereen. voor de toenmalige jeugd een leuk verhaal om lezen, voor de ouders diverse verwijzingen naar toen actuele feiten. Later toen Studio Vandersteen er kwam draaide hij weliswaar op routine, maar diverse tekenaars konden hier werken aan zijn helden, waarvan op heden alleen Suske en Wiske nog overblijven.

 

De Rode Ridder reeks bestaat ook nog steeds.

I aM FReaKZiLLa the uLTiMaTe THRiLLa So F*cK FeaR

Link to comment

De gekke gokker, De charmante koffiepot, De steeneters, De gouden circel, De spokenjagers, De zingende kaars, Het eiland Amoras, Wattman, de verhalen uit de blauwe reeks en nog veel meer! Onmogelijk om een top 10 te maken vind ik.

Link to comment

Inderdaad, bijna alle Sus en Wis van tot en met 'de raap van Rubens' doorstaan wat mij betreft de 'topkwaliteit' test...

Een naar mijn gevoel onderschatte sus&wis : het brommende brons... (the romantic in me hé :) )... én de gekke gokker :)

 

En wat Rode Ridder betreft, alles voor 'De Vluchtelingen' is grandioos met inderdaad nadien nog een opleving bij 'De duistere Bondgenoot' en het op 'the keep' gebaseerde 'Vrykolakas". (beter goed afgekeken dan slecht gevonden :) )

 

Bij R&B vind ik het verval al te merken na 'De hel van Solferino', en de andere Vandersteen reeksen heb ik minder gevolgd (al herinner ik me wel het bijzonder goede ' Zes Kogels' uit de Karl May reeks)

 

Het al dan niet fout zijn (tijdens WW2) van Willy Vandersteen vind ik niet relevant ten opzichte van zijn werk. Het een staat los van het andere, en voor mij blijft hij een genie en heeft zeker mijn jeugd mee gekleurd... Merci Willy

Link to comment

Thx for info Retep, dat wist ik niet (ben ondertussen al even gaan googlen :) )

 

Maar inderdaad, of iemand nu een leuk persoon is of een vervelende klier, dat staat los van zijn kunst.

Uiteraard kan je de daden van iemand afkeuren, maar bij het beoordelen van de esthetische (niet de symbolische) waarde van zijn oeuvre moet je daar abstractie kunnen van maken (denk ik zo...) En daarmee kennen jullie meteen mijn standpunt rond Hergé :)

Link to comment

Het is een moeilijk aspect, kun je de kunstenaar los zien van zijn (politieke) meningen. Neem nu Arno Breker, Hitlers favoriete beeldhouwer, Lord K vroeg me wat ik van zijn werk vind, hij probeerde me natuurlijk een uitspraak te ontlokken dat ik Brekers werk niet pruimde omdattie heel fout was. Nu vind ik Brekers werk zum kotzen dus ik kon met een rein geweten dit melden maar blijft de vraag: in hoeverre doet een foute houding af aan de waardering van de kunstenaar.

 

Met Hergé heb ik dan een punt, Kuifje vind ik een monument in de stripwereld. Hergé was echter best wel een heel foute rakker. Hij zat dan wel niet bij de SS maar publiceerde wel in de gestolen Le Soir en onderhield veel contacten met vooraanstaande rexisten en andere zwarte griezels. Nooit heeft hij afstand gedaan van die denkbeelden en na de oorlog heeft hij menig echt foute makker geholpen. Uit een gesprek met Martin (die zelf gedwongen in Duitsland moest werken) bleek dat hij ook een holocaust ontkenner was.

Link to comment

Ik volg je in die zin dat ik de politieke keuze van Hergé absoluut afkeur. Maar ik kan me er echt niet toe brengen om Kuifje daarom minder te waarderen... Misschien is dat niet zo correct van mij... :( (idem voor Alex)

 

Ik wil echter evengoed een lans breken voor de communistisch propaganda kunst uit het interbellum, van Eisensteins Alexander Nevski tot de prachtige affiches :

 

cccp-russian-propaganda-poster_i-G-40-4091-R9CVF00Z.jpg

 

Maar zeker respect en begrip voor wie die abstractie niet wil/kan maken, Veel van mijn goede vrienden willen/kunnen dat ook niet hoor :)

Link to comment

Dit gezegd zijnde, het is nogal makkelijk om nu meer dan zestig jaren later een beetje te gaan oordelen. Antisemitisme zat er bij de menschen echt wel ingebakken, en het is nu eenmaal niet iedereen gegeven om een verzetsheld te zijn.

 

Een publieke verontschuldiging zou wel mooi geweest zijn natuurlijk, maar in het werk van Vandersteen sindsdien valt in elk geval maar weinig van die foute denkbeelden te bespeuren, en bij Hergé eigenlijk ook niet echt he.

Link to comment

Dit gezegd zijnde, het is nogal makkelijk om nu meer dan zestig jaren later een beetje te gaan oordelen. Antisemitisme zat er bij de menschen echt wel ingebakken, en het is nu eenmaal niet iedereen gegeven om een verzetsheld te zijn.

 

Een publieke verontschuldiging zou wel mooi geweest zijn natuurlijk, maar in het werk van Vandersteen sindsdien valt in elk geval maar weinig van die foute denkbeelden te bespeuren, en bij Hergé eigenlijk ook niet echt he.

 

Als iemand heel bewust gekozen heeft om(als Brandt) bij de Waffen SS te dienen geef ik mezelf de luxe om daar heel makkelijk, 65 jaar na dato, negatief over te oordelen. Dienen bij de Waffen SS is wel iets meer dan wat vrijblijvend antisemitische gemompel zou ik zo zeggen.

 

De vraag is of we de houding van de kunstenaar los kunnen zien van zijn werk. Nu was Hitler een vrij middelmatig schilder maar wat als hij zo goed kon schilderen als Klee, Marc of Macke. Zouden we dan zijn schilderwerk minder beoordelen ? Er bestaat veel secundaire informatie over Hergé. Inderdaad heeft hij na de oorlog angstvallig Kuifje in een politiek correct landschap laten acteren. Hij heeft echter nooit afstand genomen van zijn denkbeelden en vooral foute vrinden. Daarom kan de persoon Hergé, heel makkelijk, de maat genomen worden,. op een gegeven moment werd, zelfs voor de meest verwarde geest, toch heel duidelijk wat er in WO 2 is gebeurd. Daarnaast heeft Herge uit de eerste hand vernomen over de gruwelen in de kampen.

Link to comment
Guest Theoak

Hergé was ideologisch fout, Willy Vandersteen enkel om den brode. Daar zit toch wel een behoorlijk verschil tussen. In alle albums van zijn hand wordt de oorlog ook niet gepropageerd en een sterk album als De Dulle Griet heeft een slotplaatje dat meer dan genoeg zegt.

Als verhalenverteller staat hij op eenzame hoogte qua aantal goede verhalen. Er zijn de laatste 30 jaar wel meerdere goede scenario's voor stripverhalen geschreven, zoals Over de grenzen van de tijd en De herberg aan het einde van de wereld, maar helaas halen die scenaristen niet de produktie van Vandersteen.

Link to comment

maar helaas halen die scenaristen niet de produktie van Vandersteen.

Wie haalt er eigenlijk vandaag wel een productie à la Vandersteen? Welke tekenaar/scenarist maakt de meeste titels per jaar met een degelijke titel.

 

Zelf zou ik zo aan Trondheimm Arleston, Dufaux of Coyberan denken maar dat lijkt me toch nog minder dan tijdens Vandersteen's topjaren.

Link to comment

In alle albums van zijn hand wordt de oorlog ook niet gepropageerd en een sterk album als De Dulle Griet heeft een slotplaatje dat meer dan genoeg zegt.

 

Of de mottenvanger waarin Sidonia en Lambik de tweede wereldoorlog naspelen (tot vliegende bommen toe) tot de vrouwen en kinderen van de soldaten hen tot inzien brengen!

Link to comment

Laten we het weer hebben over zijn kunst? Al met al is dat natuurlijk de reden dat we ooit van Willy Vandersteen hebben gehoord!

 

Ik heb laatst bij Nou Moe (stripwinkel in Amsterdam) een aantal rood-witte SenW albums gekocht, die nog in het Vlaams geschreven werden. Geweldig!

Link to comment

De Geuzen, zijn dat mooie strips? Het is het laatste waar Willy Vandersteen aan gewerkt heeft. Is het een mooie historische strip of had hij de magie verloren inmiddels?

Link to comment

Het is waarschijnlijk één van de betere Vandersteen-stripseries die zich afspeelt in een periode waar hij misschien wel het meeste mee had. Het is niet te vergelijken met Suske en Wiske, want een stuk serieuzer, maar zeker aan te raden. Volgens de overlevering had hij zo veel met deze serie dat deze na zijn dood niet mocht worden voortgezet.

Link to comment

ik vond het wel opvallend dat de geuzen startte met "lange neuzen" tekeningen a la sus en wis terwijl latere delen veel realistischer zijn

 

weet er iemand de reden voor die verandering?

 

Misschien vond Vandersteen dat zijn verhalen te serieus werden om in een lange neuzen stijl getekend te worden? Misschien ligt het ook aan het feit dat er een andere inkter aan het werk was? De eerste albums werden geinkt door Eric De Rop, de laatste door Eugeen Goossens (die daarvoor zijn inktwerk voor S&W moest stoppen en daar vervangen werd door Eric).

Die eerste drie albums behoren wat mij betreft tot het beste tekenwerk van Vandersteen. En staan zeker op het niveau van de Blauwe Reeks. Je kan zien dat Vandersteen de strip op zijn gemak maakte (ook al is dat wellicht heel relatief). Zelfs de inkleuring van die eerste albums is opvallend beter dan de gemiddelde Vandersteen reeks.

 

hoofdzonden-gr.gif

 

vandersteen_geuzen.jpg

Link to comment

In 1985, het jaar voor De geuzen, maakte Vandersteen samen met Eric De Rop het Suske en Wiske-album De Ruige Regen. Dat was in een gelijkaardige stijl als die eerste Geuzen-albums, ook al was de inbreng van De Rop in De Ruige Regen duidelijk groter.

 

post-23-0-41207200-1357737145_thumb.jpg

Link to comment

Laten we het weer hebben over zijn kunst? Al met al is dat natuurlijk de reden dat we ooit van Willy Vandersteen hebben gehoord!

 

Ik heb laatst bij Nou Moe (stripwinkel in Amsterdam) een aantal rood-witte SenW albums gekocht, die nog in het Vlaams geschreven werden. Geweldig!

 

Ja, begin vorig jaar heb ik voor de eerste keer de niet-opgekuiste, 'Vlaamse' versies gelezen van de eerste pakweg 50 S&W. Gewoon die goedkope uitgaven die een tiental jaar geleden eens bij de krant zaten. Heel leuk om zo al die verhalen te herontdekken. Als je die originele versies nog niet gelezen hebt, ga je meer plezier beleven met het vervangen van de rode reeks dan met het lezen van De Geuzen, denk ik.

 

De Geuzen, zijn dat mooie strips? Het is het laatste waar Willy Vandersteen aan gewerkt heeft. Is het een mooie historische strip of had hij de magie verloren inmiddels?

Het is waarschijnlijk één van de betere Vandersteen-stripseries die zich afspeelt in een periode waar hij misschien wel het meeste mee had. Het is niet te vergelijken met Suske en Wiske, want een stuk serieuzer, maar zeker aan te raden. Volgens de overlevering had hij zo veel met deze serie dat deze na zijn dood niet mocht worden voortgezet.

 

Zoals al gezegd, werd ik niet wild van De Geuzen. Het probeert inderdaad wat serieuzer te zijn, maar of dat echt lukt? De grapjes die gemaakt worden zijn gekopieerd uit S&W en de serie is ook niet echt consistent te noemen. In het begin doet er een soort magiër mee die allerlei toverkunstjes uithaalt, maar na 4(?) albums wordt dat personage doodgezwegen en vervangen door een alchemist. Vanaf dan wordt tovenarij als onmogelijk bestempelt. De verhalen worden dan wel iets beter, maar toch niet om euforisch van te worden.

Link to comment

Nog even een lans breken voor het album De windmakers, qua verhaal een beetje dun maar de humor in het begin van het album heeft mij als kind vaak de slappe lach bezorgd. De vete tussen enerzijds Theofiel en anderzijds Lambik & co is hilarisch.

 

In dezelfde categorie: De wolkeneters. Ook niet het beste verhaal uit de reeks maar ook hier weer een bijzonder grappige inleiding met de misverstanden tussen Lambik en Barabas. Vooral de scène waarin een dronken, verbitterde Lambik zijn eigen huis binnendringt via zijn schuilkelder (die hij van de regering moest aanleggen omdat het nooit meer oorlog werd...) is geweldig.

Link to comment

Niet echt Vandersteen, maar het Dreigende Dinges heeft (of had) toen ik het de eerste keer las een enorme diepe indruk nagelaten, die laatste prentjes waarbij ze sterven vond ik enorm aangrijpend. Ik heb zitten huilen als een klein kind herinner ik me nog. Ik was toen een jaar of 10-11, misschien wel een belangrijk detail...

 

Maar sindsdien heeft geen enkele strip me zo aangegrepen.

 

Voor de rest heeft Vandersteen veel goeie verhalen geschreven. De Rode Ridders van Biddeloo zijn tot aan de Horst cyclus ronduit fantastisch, maar ook diegene van Vandersteen zitten echte pareltjes tussen, de 3 sporen, beleg van crowstone om er een paar te noemen.

 

Ro-Ber-Trand zitten ook best goeie verhalen tussen, de sfeer werd, ondanks het soms karikaturale van de tekeningen, toch goed weergegeven van die periode.

 

Safari vond ik al bij al niet slecht, maar heb ze beginnen verzamelen omdat ik het 'cool' vond dat er gele ruggen zaten tussen mijn blauwe rode ridders en blauwe bessy's...

 

bessy, een paar goeie verhalen, maar op de duur is het toch wel steeds hetzelfde verhaaltje dat herkauwd werd.

 

Karl May heb ik ook allemaal, maar ook hier zijn het op de duur steeds dezelfde verhaallijnen.

Link to comment

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Restore formatting

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...









×
×
  • Create New...