Jump to content

De Klassieke Leesclub: De Hoed Van Geeraard De Duivel


Zwendel

  

26 members have voted

  1. 1. Is De Hoed Van Geeraard De Duivel een klassieker?

    • Ja
      17
    • Neen
      9


Recommended Posts

Ik heb hem daarnet achter nogmaals gelezen. Dit verhaal heeft, om de een of andere reden, een plaatsje in m'n hart. Als je dit voor de eerste maal leest in een tijd waarin men wel iets gewoon is, kan ik echter zeer goed begrijpen dat men hier niets aan vindt. Nero is gedateerd en al zeker de eerste verhalen.

In De Hoed van Geeraard De Duivel komen we diverse verwijzingen tegen naar de toenmalige actualiteit. Denk maar aan de (subtiele) verwijzingen naar Kamiel Huysmans, de socialist die toen kort premier is geweest. Sleen was duidelijk geen liefhebber van socialisten want ze worden een paar keer als de vijand omschreven. (De geschiedenis herhaalt zich...). Ook vrouwen worden een aantal keer als het zwakke geslacht omgeschreven, de scène waarin madam Pheip met haar vingers leest en de straf met de olifanten van het mannelijke geslacht die wordt vervangen door de straf met olifanten van het vrouwelijke geslacht. 

 

Enfin, eigenlijk is het een zeer politiek incorrecte strip. 

 

Soms vraagt men zich als lezer af of Sleen niet zomaar wat deed (en eigenlijk hoef je je dat niet niet af te vragen want dat was zo) toen hij deze krantenstrips maakte. Van Zwam, Jef Pedal en Jan Spier laat hij simpelweg verdwijnen uit gemakzucht. Madam Pheip maakt voor de eerste keer haar intrede in dit verhaal en doet dit eigenlijk zonder enige echte introductie. Later blijken Van Zwam en Jan Spier haar al te kennen, zonder dat ze haar ooit hebben ontmoet. 

 

Al bij al vind ik het nog steeds entertainend, maar je mag deze strips niet meer dan een keer om de tien - twintig jaar lezen. Want nostalgie is een zeer belangrijke factor. Voor mij is het wel een klassieker. 

Link to comment

Ah, Gilles was mij juist voor. Ik denk dat we er allebei een beetje hetzelfde over denken ;)

 

Heb van deze strip de heruitgave van de Jaren ’80 gelezen (die trouwens identiek is aan de ‘De Klassieke Avonturen van Nero’ uitgave).

 

Ik deze strip krijgt Nero de hoofdrol toebedeeld en zal dat ook blijven doen. Van Zwam, Jef Pedal en Jan Spier worden handig weggetoverd voor het grootste gedeelte van de strip en Van Zwam gaat daarover zelfs zijn beklag doen bij de uitgeverij.
Van Petoetje en Petatje en Adhemar is nog geen sprake. Wel wordt Madame Pheip geintroduceerd.

 

Het verhaal is eigenlijk een lange jacht op de hoed van Geeraard De Duivel waarbij een oversteek naar India hoort en waarbij er vrolijk van de hak op de tak gesprongen wordt. En in India wordt Nero op onverklaarbare wijze verwisseld met pandith Nehru

 

Het verhaal werd oorspronkelijk in de katholieke krant Het Volk gepubliceerd en dat merkt men aan de vorm (2 stroken) en de ‘politieke’ inhoud.

De opdeling in 2 stroken is op sommige punten heel goed te merken aan de cliffhangers. Soms worden er bij de overgang naar de volgende stroken hele stukken van het verhaal overgeslagen en vervangen door een tekstkadertje.

In die tijd (begin jaren ’50) hadden de kranten een heel uitgesproken politieke kleur en dat is ook in deze strip te merken. Er worden sneren gegeven naar de socialisten, de communisten en de loge. Geeraard De Duivel lijkt na het afscheren van zijn baard en snor sprekend op Kamiel Huysmans (een van de kopstukken van de socialistische partij) en noemt zich ook Kham-El-Amil. De andere opstandeling is dacht ik Achille Van Acker.

 

Is dit een goede strip? Ik heb het met plezier gelezen maar dat kan jeugdsentiment zijn.
De humor is natuurlijk een beetje gedateerd om maar te zwijgen van de vele politieke verwijzingen die voor veel jongere lezers onmogelijk te volgen zijn. Een echt verhaal is het ook niet, meer een aaneenschakeling van gags.

Het is natuurlijk ook erg ‘vlaams’ met een hoop Vlaamse uitdrukkingen (trottinet,…) en zelfs Brussels (dei pei mai zin moesj oep).

Link to comment

Als ik meedoe met de leesclub moet ik dan met alle boeken meedoen? Ik vind het een beetje onnozel om boeken te kopen die ik normaal niet zou kopen. Deze Nero heb ik toevallig in mijn verzameling, ook al is het de goedkope versie. ;)

Natuurlijk niet, je leest gewoon waar je zin in hebt :)

Link to comment

Hier is mijn duit in het zakje :

 

De hoed van Geeraard de Duivel is het negende verhaal van Nero (of van Van Zwam zoals het nog steeds in de krant stond maar zoals reeds gezegd eist Nero in dit verhaal de hoofdrol op). Over de inhoud zal ik kort zijn. Dat kun je in het artikel van Tuizentfloot uitgebreid lezen. 

Het charmante vlaamse taalgebruik stoort me als Nederlander (met Belgische roots) zeker niet. Ik ken niet alle woorden maar ik vind het fijn dat Marc Sleen nooit volledig is overgestapt naar "correcter" nederlands. Een strip die er trots op is een Vlaamse strip te zijn. Daar hou ik van.

De politieke knipogen zijn een traditie in de Nero-strips maar je kunt dit verhaal rustig lezen zonder die politieke achtergronden te kennen. De eerste keer dat ik dit las, had ik daar geen enkel benul van. Het leest als een spannend verhaal met een geduchte vijand (maar het is niet mijn favoriete Nero-verhaal).

Enkele onvolmaaktheden of beter gezegd eigenaardigheden : Op strook 30 heeft Nero zijn armen en benen gebroken en een strook later is het weer beter. Op strook 64 kent Nero de naam van Madam Pheip terwijl ze zich eerder niet heeft voorgesteld. En hoe weet Van Zwam ineens dat Nero in Indië is? Maar op een of andere manier accepteren we het toch in de wereld van Nero.

Dat Marc Sleen zomaar iets deed, lijkt me onwaarschijnlijk maar in hoeverre hij zijn scenario's van tevoren uitschreef is me onbekend.

Link to comment

Wat Goldfinger was voor de Bond-films, was De hoed van Geeraard de duivel voor de Nero-reeks. Enkel daarom is dit een (Vlaamse) klassieker. Zeker niet wegens de tekeningen of het scenario. Sleen was vooral goed in het creëren van memorabele personages, en daarvan lopen er in dit album genoeg rond (zelfs van een hoed kan hij een personages maken). Zij maken het album de moeite waard.

Link to comment

Even tussen twee Berserks van Kentaro Miura (heftig reeksje)

 

strip_31318.jpg

 

 

Ik heb ook gestemd voor Geen klassieker, en dat was eigenlijk gemakkelijk.

Je vindt er de typische wat dwaze, absurde humor van Marc Sleen in terug, maar dat deed hij al 8 albums eerder. En ik vind de duivel eerlijk gezegd minder grappig dan ik had verwacht.

Je zou kunnen argumenteren dat in De Hoek van Geraard de Duivel het de eerste keer is dat Nero duidelijk het hoofdpersonage is i.pv. "detectief" van Zwam, maar verder kun je dat moeilijk een reden noemen om het een klassieker te noemen.

Verder: slechte lettering en slechte technische afwerking.

Dat Sleen kan tekenen is duidelijk voor wie door de rommelige afwerking kan kijken.

Het verhaal blinkt vooral uit door geen verhaal te zijn. Het lijdt aan dezelfde gebreken als de vroegere Kuifjes: er wordt vanalles aan elkaar geknoopt, maar er mist eenheid. Op het einde lijkt Sleen zelfs maar gewoon de blzn. wat vol te zetten.

Was Het Geheim van Matsuoka geen betere keuze geweest?

 

Spijtig is dat je het tegenwoordig eigenlijk met voetnoten moet lezen: er staan enkele personages in die volgens mij portretten zijn van echte personen, maar ik zou niet weten wie het zijn.

Link to comment

De maand is bijna om.

Zouden we voor de volgende klassieker niet eens Het Geheim van de Zwaardvis uit Blake & Mortimer van Edgar P. Jacobs aanpakken?

Als we B&M kiezen, dan wordt het logischerwijs werk van Jacobs zelf.

De Valstrik zou ik niet voorstellen, omdat Blake ontbreekt.

Het halssnoer van de koningin is een goede detective, maar alles behalve typisch B&M.

De 3 Formules van prof. Sato heeft Bob de Moor als inkter van deel 2.

Dus blijven alleen de eerste vijf verhalen over (in totaal 8 albums, dacht ik), en ik zie niet goed in welk daarvan per se boven de andere vier moet worden verkozen.

Dus zou ik het gewoon op het eerste album houden.

Link to comment

Er hebben ook maar weinig mensen gestemd voor De Hoek van Geeraard de Duivel.

Komop, zeg!

Stemmen voor "Neen, geen klassieker" betekent niét dat het een slecht album is. Het betekent alleen maar dat het geen klassieker is. Neen stemmen betekent dus niet noodzakelijk dat je het album afkeurt.

(maar ik had wal liever een andere Nero als kandidaat gezien, eentje met een samenhangender verhaal)

Link to comment

Nu hij net een prijs heeft gewonnen, leek het me voor de hand liggend om iets van Hermann te kiezen. Het album dat vaak vermeld wordt als het over hem gaat is 'De hemel is rood boven Laramie' (wegens die beruchte moordscène), maar ik weet niet of dat een gemakkelijk te vinden album is. Zo niet moet ik verder zoeken.

Link to comment

Nu hij net een prijs heeft gewonnen, leek het me voor de hand liggend om iets van Hermann te kiezen. Het album dat vaak vermeld wordt als het over hem gaat is 'De hemel is rood boven Laramie' (wegens die beruchte moordscène), maar ik weet niet of dat een gemakkelijk te vinden album is. Zo niet moet ik verder zoeken.

 

Volgens mij moet dit album wel te verkrijgen zijn. Het is wel het 2e deel van een tweeluik

Omnia mutantur nihil interit

Link to comment

Hmm, je hebt gelijk. Dat maakt het wat moeilijker.

Ik kan toch moeilijk met De Familie Doorzon 1 afkomen? (ook al is dat voor mij een klassieker)

Onlangs kocht ik 'Avontuur zonder helden' omdat ik dat nog nooit had gelezen. Het ligt klaar op mijn te lezen stapeltje. Misschien is dat iets?

Link to comment

Hmm, je hebt gelijk. Dat maakt het wat moeilijker.

Ik kan toch moeilijk met De Familie Doorzon 1 afkomen? (ook al is dat voor mij een klassieker)

Onlangs kocht ik 'Avontuur zonder helden' omdat ik dat nog nooit had gelezen. Het ligt klaar op mijn te lezen stapeltje. Misschien is dat iets?

 

Avontuur zonder helden is, volgens mij, een van de eerste van Hamme's. Wat mij betreft zeker een klassieker...

Omnia mutantur nihil interit

Link to comment
  • 2 weeks later...

Beetje te laat, maar gisteren toch den hoed nog eens gelezen.

Conclusie: ik vind dit niet zo'n hele goede Nero. Madam Pheip wordt geïntroduceerd dus dat is idd een mijlpaal. En Van Zwam wordt wat uitgerangeerd dus ook een mijlpaal. Maar Het tekenwerk is wisselend van kwaliteit en Nero is in deze strip eigenlijk niet de Nero zoals we die later kennen. Het is eigenlijk een hele egocentrische figuur, met dictatoriale trekjes. Ik kan er weinig sympathie voor opbrengen.

Ik kan wel goed lachen met grappen die soms op 1 strookje gemaakt worden (krantenstrip, was destijds top vermoedelijk).

 

Ik probeer deze in de context van de tijd te zijn, maar een klassieker vind ik dit zeker niet.

De Brollebril heb ik altijd fantastisch gevonden. Die ga ik nog 'ns herlezen, ben benieuwd wat ik er nu van ga vinden.

Tomorrow  Saturday Sunday Today is my favorite day

Link to comment

Ik vind de Hoed van Geeraard de Duivel een klassieker, ook al vind ik het album niet zo goed. 

O.a. vanwege een zwalpend scenario en veel politieke verwijzingen die het album gedateerd laten over komen. 

Zoals bij veel Nero-albums zijn de eerste 5 pagina's het beste, daarna voel je dat Sleen op zoek is naar een plot.

 

De "Ring van Petatje", "Beo de Verschrikkelijke" en de "Hoorn des Overvloeds" vind ik veel beter!

Link to comment

Ja, maar, een klassieker moet ook een goed album zijn. Het moet een album zijn dat je aan iemand kunt geven, die daarna denkt: ja, daar wil ik meer van.

Misschien moeten we Nero een herkansing geven met een van de betere albums. De Hoed is nog veel te veel een probeersel om een klassieker te mogen heten.

Link to comment

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Restore formatting

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...








×
×
  • Create New...