Jump to content

Kan men een angstgevoel creëren met een stripverhaal?


cinco

Recommended Posts

Strips kunnen vele emoties overbrengen. Maar kan het ons ook angstig maken of ons doen schrikken?

Heb je ervaringen gehad als kind of als volwassene waarbij een strip je echt de stuipen op het lijf heeft gejaagd?

Of zijn de mogelijkheden van het beeldverhaal op dat vlak te beperkt in vergelijking met audiovisuele media?

 

 

 

Link to comment

image.png.4e7bf9ab645dea72f0dd63e0c0665894.png

 

De valstrik - Blake en Mortimer.

 

Ik zal een jaar of zes, zeven zijn geweest toen ik deze in de boekenkast van mijn broer vond, sommige plaatjes ( vooral van Miloch,

en de psychedelische tekeningen ) zitten op mijn netvlies gebrand.

Laat ik zeggen het kwam zeer verontrustend over, naast de andere boekjes die ik ook aantrof.

 

 

 

Link to comment

Bec slaagt er soms wel in om een zeer claustrofibisch effect te creëren in sommige reeksen. Heiligdom bvb.

 

Bij Sarah (van diezelfde Bec) toch wel een paar momenten van 'owla...'

 

In één van de XIII herinner ik me ook een ontsnapping uit de gevangenis in zeer smalle buizen (water). 

 

Die dingen jagen me niet meteen angst aan, maar ik voel me wel ongemakkelijk als ik dit soort scènes zie en lees. 

Link to comment
3 minuten geleden, Ambreville zei:

Nope. De meeste horror-strips zijn gewoonweg saai. Ik denk niet dat je dergelijke,spanning kan oproepen met een tekening. Bij film heb je kleuren, muziek en geluid dat dichter bij jezelf staat waardoor de inleving veel hoger ligt.

 

Klopt, horrorfilms bedienen zich vooral van geluid en muziek om dat schrikeffect te krijgen. Choqueren of een gevoel van onbehagen creëren kan wel. De dood van Glenn in The Walking Dead vond ik bijvoorbeeld behoorlijk heftig. Of Larcenet slaagt er in Het verslag van Brodeck ook in om een constant gevoel van neerslachtigheid en onbehagen te scheppen.

Link to comment

Schrikken of angst, nee. 
Maar ik heb me wel al enkele keren zodanig kunnen inleven in een personage, of een situatie, waardoor de koude rillingen me over de rug liepen, of die een gevoel van walging opriepen. 
In From Hell zit zo'n  hoofdstuk. Niet door explicite inhoud, maar door hetgeen er aan het gebeuren was. En mijn fantasie moest de gaten opvullen. Meen ik mij te herinneren. Ik heb er zo nog wel enkele gelezen in de loop der jaren. 

Link to comment

Zeker als kind kan je nog behoorlijk schrikken van bepaalde scenes in een strip.

In "De Zonnemummie" droomt Jommeke 's nachts dat de mummie aan zijn slaapkamervenster verschijnt (met een lange knokige arm die naar Jommeke wijst en de gordijnen die waaien in de wind).  Dat vond ik als kind toch wel angstaanjagend.  De scene is trouwens al jaren verwijderd uit de herziene versie.

Mijn dochter was een jaar of 4-5 toen we een verhaal van Langteen en Schommelbuik (ook al van Jef Nys) lazen.  Op het einde van een pagina verscheen in de verte het dreigende silhouet van de tovenaar Goedron.  Als je dat als volwassene ziet, is dat twee keer niets.  Maar mijn dochter was zo angstig dat ze uit de zetel sprong en zich achter een andere zetel ging verstoppen.

a thing of beauty is a joy forever (John Keats 1795-1821)

Link to comment

Nu niet meer, maar als kind idd Vrykolakas en de heksen van Jommeke. Hulet idd erg goed en Ito kan er ook wat van. 
Opmerking waarom het met een strip niet zou kunnen, enkel film, snap ik niet. Een Stephen King joeg me als adolescent de stuipen op het lijf met bv. een Pet cemetery.

En Locke&Key is ook een meesterwerk trouwens (scenarist Joe Hill is toevallig King’s zoon... de appel 🍏...)

Link to comment
37 minuten geleden, Theodoor zei:

Zeker als kind kan je nog behoorlijk schrikken van bepaalde scenes in een strip.

In "De Zonnemummie" droomt Jommeke 's nachts dat de mummie aan zijn slaapkamervenster verschijnt (met een lange knokige arm die naar Jommeke wijst en de gordijnen die waaien in de wind).  Dat vond ik als kind toch wel angstaanjagend.  De scene is trouwens al jaren verwijderd uit de herziene versie.

 

 

Ik heb die versie nooit gezien, maar heb de bewuste pagina gelukkig online kunnen terugvinden.

Die waaiende windsels en die uitgemergelde arm met die vinger dreigend wijzend richting Jommeke.

Goed getekend, Jef Nys.

 

de-zonnemummie-jommeke1_1_orig.jpg

Link to comment
14 minuten geleden, cinco zei:

Die waaiende windsels en die uitgemergelde arm met die vinger dreigend wijzend richting Jommeke.

Goed getekend, Jef Nys.

Prachtig getekend zelfs (uit de tijd dat er nog glas in de ramen bij Jommeke zat). Maar het effect is maar een fractie van wat een gelijkaardige versie in een film zou zijn.

 

Ik las gisteren een Baard en Kale waarin ze terecht komen in een spookdorp. Daar zaten heel sfeervolle scenes in, en je voelde dat Will zijn best deed om het zo griezelig mogelijk te maken, maar hoe meer prentjes van nachtelijke, half vervallen huisjes in nevelslierten hij tekende, hoe meer het op een parodie begon te lijken.

Link to comment
Guest Kameraad Mauser
1 hour ago, sanderg said:

de bovenstaande pagina's van Japanse komaf vind ik behoorlijk horror. 

 

Als kind vond ik overigens de scène met de mummie in Zeven kristallen bollen vrij eng. Ook van Alinoe  (Thorgal) kreeg ik een onbehagelijk gevoel. Net name wanneer Jolan alleen achterblijft en zelfs zijn eigen moeder is besmet..

Hier ook. De gedachte dat de mensen die je altijd gekend hebt, plots niet meer te vertrouwen zijn en je naar het leven staan.

Link to comment
26 minutes ago, Kameraad Mauser said:

Hier ook. De gedachte dat de mensen die je altijd gekend hebt, plots niet meer te vertrouwen zijn en je naar het leven staan.

ja dat heb ik altijd al een erg akelig uitgangspunt gevonden- zowel in strips (o.a. bij s&w komt het ook nogal eens voor met Lambik (de koddige kater was dat meen ik en de poppenpakker- dat vond ik als kind echt maar nare albums), als in films/ series..

 

 

Link to comment

Mag ik langzamerhand de conclusie trekken dat angstgevoelens bij het lezen van strips vooral op jeugdige leeftijd het geval kan zijn..En geldt dit eigenlijk niet voor alle media waar men op te jonge leeftijd mee in aanraking komt?

Omnia mutantur nihil interit

Link to comment
5 minutes ago, Rik said:

Mag ik langzamerhand de conclusie trekken dat angstgevoelens bij het lezen van strips vooral op jeugdige leeftijd het geval kan zijn..En geldt dit eigenlijk niet voor alle media waar men op te jonge leeftijd mee in aanraking komt?

allicht- daarom is er ook een leeftijd-vanaf bepaling voor veel films..

 

Als volwassene kan ik overigens ook echt wel angst hebben van sommige horrorfilms... Ik houd niet van het Saw genre maar The Descent bijvoorbeeld vond ik erg goed en ook echt wel beangstigend..

Link to comment
11 minutes ago, Kameraad Mauser said:

Ook De Poenschepper van S&W had hetzelfde leitmotif.

ja klopt! ik lees al decennialang geen s&w meer maar dat zijn dingen die wel zijn blijven hangen...

 

In de poppenpakker was Lambik geloof ik op zijn gemeenst en wilde hij s&w ook echt vermoorden onder invloed van de duivel (erg duister uitgangspunt overigens voor een kinderstrip- dat was vast niet meer van Vandersteen)

Link to comment
20 minuten geleden, sanderg zei:

In de poppenpakker was Lambik geloof ik op zijn gemeenst en wilde hij s&w ook echt vermoorden onder invloed van de duivel (erg duister uitgangspunt overigens voor een kinderstrip- dat was vast niet meer van Vandersteen)

Dat is idd van Paul Geerts, wat me een beetje verwondert, want de verhalen van Geerts zijn meestal een stuk liefdevoller dan die van Vandersteen.

De eerste ingekleurde S&W-albums hadden vaak nogal een duister kleurgebruik. Dat was een van de redenen dan ik albums als de Koddige Kater en de Dulle Griet niet echt aangenaam vond om te lezen. Die sfeer stond me niet aan.

Link to comment
2 hours ago, Tom B said:

Dat is idd van Paul Geerts, wat me een beetje verwondert, want de verhalen van Geerts zijn meestal een stuk liefdevoller dan die van Vandersteen.

De eerste ingekleurde S&W-albums hadden vaak nogal een duister kleurgebruik. Dat was een van de redenen dan ik albums als de Koddige Kater en de Dulle Griet niet echt aangenaam vond om te lezen. Die sfeer stond me niet aan.

Geerts heeft volgens mij wel meer relatief donkere albums op zijn naam toch? Poppenpakker is wellicht een van de donkerste 

Link to comment

Eigenlijk zijn we toch echt een bende sissy’s geworden hé :D
 

Wat in de 21ste eeuwse onder horror valt, viel in de 20ste eeuw gewoon onder avontuur. 
 

Angstig werd ik niet, maar in “Alleen” met die vliegen en die beestjes en de hoop “wtf” zat ik toch wel goed mee in’t verhaal.

Link to comment
2 hours ago, lukoste said:

Ik heb lang niet alle s&w gelezen, maar veel donkerder dan De Gramme Huurling kan het toch moeilijk worden? Die strip heeft me lang achtervolgd. Als je daar nu op terugkijkt is dat toch niet echt geschikt voor jonge kindjes. 

Met die onvernietigbare houten beelden waar tegen ze moesten vechten op het einde - daar zou je idd best een aardige action/ horror film van kunnen maken :-) 

Link to comment

Als kind:

- Het Witte Bloed (Kiekeboe): ik ben jarenlang bang geweest van alles met vampieren, tot ik tot het besef kwam dat die eigenlijk best cool waren

- De Krachtige Krans (Suske en Wiske): De ogen van Lord Skin Flint! De scène in het huis van zuster Zeven! Lord en Lady Ferrygold die tot as vergaan! Scary stuff. Verbaast me dat die nog niet genoemd was.

- De klauw van de Mol (Robert en Bertrand): Eerlijk, ik herinner me er niks meer van, behalve dat ik bang was :)

 

Als volwassene heb ik me feitelijk ongemakkelijk gevoeld bij Blast (Larcenet), maar dat valt niet echt onder angst te catalogeren.

'If you can't be a good example, you'll just have to be a horrible warning' - Find me on Facebook

 

Link to comment
  • 11 months later...

Halloween komt er weer aan.

Dus zijn we er nu al uit of strips een angstgevoel kunnen creëren?

Misschien onder de juiste omstandigheden, 's nachts op een duistere zolderkamer terwijl je de regen op de pannen hoort kletteren in een ouwe muffe zetel langs brandend kaarslicht...

Link to comment
1 uur terug, Waldorf zei:

Ik krijg vooral een angstgevoel als mijn zoon aan tafel een strip leest, in de buurt van een glas melk en een pot choco of confituur.

 

Ik moet mensen altijd uitleggen hoe ze een strip moeten vastnemen als ik hen eentje laat lezen.

Occasionele lezers beschouwen strips als een wegwerpproduct (zoals een weekblad) en dus hebben ze ook de neiging om er zo mee om te gaan.

Link to comment

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Restore formatting

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...









×
×
  • Create New...